Τρίτη, Δεκέμβριος 11, 2018
logo
Όπου τρυπώνει, ξετρυπώνει...

 

Καυτή Επικαιρότητα

ΧΥΤΥ σε Κορωπί και Μέγαρα

Η επιλογή έγινε έπειτα από εξέταση 154 λατομείων και μεταλλείων.  

Η Ζεύξη Σαλαμίνας μεταξύ των έργων που αλλάζουν τον συγκοινωνιακό χάρτη της Αττικής

    Τα έργα υποδομής που έχουν προγραμματιστεί αναμένεται ότι θα συμβάλλουν περα...

Πρόταση εξαγοράς των ναυπηγείων Ελευσίνας και Σκαραμαγκά από την αμερικανική ΟΝΕΧ

Πρόταση εξαγοράς και των δύο μεγαλύτερων ναυπηγείων της χώρας, των ναυπηγείων Ελευσίνας και ναυπηγεί...

Μητροπολιτικό Υδατοδρόμιο Ελευσίνας: Μεγάλη επένδυση που αλλάζει πολλά

Με γρήγορους ρυθμούς προχωράει ο σχεδιασμός και η αδειοδότηση υδατοδρομίου στην Ελευσίνα και αναμένε...

Σε άμεσο κίνδυνο εξαφάνισης οι τελευταίοι υγροβιότοποι της Αττικής Η πανίδα στο υγροβιότοπο της Ψάθας (βατράχια, νεροχελώνες κ.ά.)

Οσο και αν φαίνεται παράξενο, η Αττική φιλοξενεί σημαντικούς υγροβιότοπους με μεγάλη οικολογική αξία...

  • ΧΥΤΥ σε Κορωπί και Μέγαρα

    Τρίτη, 02 Οκτωβρίου 2018 20:36
  • Η Ζεύξη Σαλαμίνας μεταξύ των έργων που αλλάζουν τον συγκοινωνιακό χάρτη της Αττικής

    Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2018 12:30
  • Πρόταση εξαγοράς των ναυπηγείων Ελευσίνας και Σκαραμαγκά από την αμερικανική ΟΝΕΧ

    Σάββατο, 08 Σεπτεμβρίου 2018 20:35
  • Μητροπολιτικό Υδατοδρόμιο Ελευσίνας: Μεγάλη επένδυση που αλλάζει πολλά

    Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2018 19:10
  • Σε άμεσο κίνδυνο εξαφάνισης οι τελευταίοι υγροβιότοποι της Αττικής Η πανίδα στο υγροβιότοπο της Ψάθας (βατράχια, νεροχελώνες κ.ά.)

    Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2018 19:05



 

Τρίτη, 10 Ιουλίου 2012 20:17

200 βιβλία που θα διαβάσουμε τον χειμώνα

Γράφτηκε από 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

200 βιβλία από 50 εκδοτικούς οίκους που θα βρούμε στους πάγκους των βιβλιοπωλείων το επόμενο διάστημα.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η φετινή χρονιά μοιάζει να σηματοδοτεί την «επιστροφή» των ελλήνων συγγραφέων στο μυθιστόρημα. Τόσο από την αρχή του έτους όσο και από τα εκδοτικά προγράμματα για τα βιβλία που θα κυκλοφορήσουν τους επόμενους μήνες τα ενδιαφέροντα και φιλόδοξα μυθιστορήματα είναι αυτά που κυριαρχούν. Κατά τα άλλα, αναμένουμε σπουδαία μεταφρασμένα κλασικά αλλά και σύγχρονα βιβλία πεζογραφίας, δοκίμια και μελέτες από τον χώρο της ιστορικής έρευνας, της φιλοσοφίας και των ανθρωπιστικών επιστημών.

Περισσότεροι από 200 τίτλοι από 50 εκδοτικούς οίκους παρουσιάζονται εδώ, μέρος μονάχα μιας βιβλιοπαραγωγής ιδιαίτερα πλούσιας και πλουραλιστικής.

 ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ 

alt ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΑ 

Φέτος, τρία χρόνια μετά το Φαράγγι, η Ιωάννα Καρυστιάνη επανέρχεται με το μυθιστόρημα Χίλιες ανάσες (Καστανιώτης), μια βαθιά ανθρώπινη ιστορία που διαδραματίζεται σε ένα μικρό νησί του Αιγαίου.

Μυθιστόρημα και από τον Γιώργο Συμπάρδη με τίτλο Αδέλφια (Μεταίχμιο). Η ιστορία διαδραματίζεται στην Αθήνα του ’50 και των αρχών του ’60 για να μας περιγράψει μια εμπειρία ενηλικίωσης και παράλληλα έναν «εμφύλιο» ανάμεσα σε δύο αδέλφια.

2 sympardisΣτο νέο μυθιστόρημά του με τίτλο Γάλα μαγνησίας (Μεταίχμιο) ο Κώστας Ακρίβος μάς μεταφέρει στις αρχές της δεκαετίας του ’70 και αφηγείται τη ζωή τεσσάρων εφήβων που περνούν τα μαθητικά τους χρόνια εσώκλειστοι σε εκκλησιαστικό οικοτροφείο του Βόλου.

 

 

 

 

2 akrivos

Ο Κώστας Β. Κατσουλάρης με το νέο του μυθιστόρημα Στο στήθος μέσα χάλκινη καρδιά (Μεταίχμιο) εστιάζει στο σημείο όπου το ατομικό τραύμα συναντά το συλλογικό. Η αναζήτηση ενός χαρισματικού μαθητή που διέκοψε το σχολείο κι εξαφανίστηκε οδηγεί έναν καθηγητή στον Κολωνό στα όρια των φυσικών και ηθικών αντοχών του. 

Έπειτα από μια χορταστική συλλογή διηγημάτων, η Έλενα Μαρούτσου επιστρέφει στο μυθιστόρημα με το Δύο (Κίχλη). Στο βιβλίο συμμετέχει η Ούρσουλα Φωσκόλου με επτά γράμματα και δύο παραμύθια. Αφηγηματική σύνθεση με δύο φωνές που εξερευνά τη σχέση μητέρας και κόρης με φόντο την Αθήνα της κρίσης και τη Σέριφο της αιματηρής εξέγερσης των μεταλλωρύχων. 

Με το «σπονδυλωτό» μυθιστόρημα Το δέντρο της υπακοής (Πόλις) κάνει την πρώτη της απόπειρα στη μεγάλη φόρμα η Βασιλική Πέτσα. Μια περιπλάνηση σε χώρες, πόλεις ή τοποθεσίες, με ενδιάμεσες στάσεις σε ιστορίες, ιδιωτικές ή δημόσιες, του 20ού αιώνα και των αρχών του 21ου, με πλοηγό τη συνειρμική μεταπήδηση και σημείο αναφοράς την Οκτωβριανή Επανάσταση. Επίσης «σπονδυλωτό» μυθιστόρημα, όπου η μνήμη έχει τον πρώτο ρόλο, αναμένουμε και από τον Άκη Παπαντώνη, με τίτλο Ρηχό νερό, σκιές (Κίχλη).

altΠαρομοίως, στο νέο μυθιστόρημα του Γιώργου-Ίκαρου Μπαμπασάκη Πάρκο (Εστία), η μνήμη και η φαντασία γίνονται ένα. Στην Αθήνα της Μεταπολίτευσης συνυπάρχουν ατίθασοι ποιητές, ρομαντικοί τυχοδιώκτες, αμετανόητοι εραστές, μοιραίες κοπέλες και ατίθασα νιάτα σ᾽έναν τρελό χορό έντασης και πάθους με καταλύτη το χιούμορ. Το Πάρκο ολοκληρώνει την Τριλογία του Χάους, μετά τον Διασυρμό και το Αγάπη/Love.

5 xrysosΝέα μυθιστορήματα περιμένουμε, επίσης, από τους: Αλέξη ΣταμάτηΟ άντρας της πέμπτης πράξηςΒασίλη ΚουνέληΚαπνισμένα ερείπιαΔημήτρη ΓράψαΗ γυναίκα του πρωινού τρένουΝίκου ΧρυσούΚαινούργια μέραΑλέξη ΠάρνηΟ ρυθμός του κόσμου και Γιάνη ΣιατίτσαΕμφύλιοι έρωτες. Όλα από τις εκδόσεις Καστανιώτη.

Μυθιστορήματα επίσης από τους: Αύγουστο ΚορτώΣκυλίσια ψυχή (Πατάκης), Φιλομήλα ΛαπατάΟ διχασμός (Ψυχογιός), Αλκυόνη ΠαπαδάκηΤο χαμόγελο του δράκου (Διόπτρα), Μιχάλη ΜανωλιόΤο βιβλίο και η περφόρμανς (Κέδρος).

 

 

 

theodoropoulosΑκόμη: Ο Τάκης Θεοδωρόπουλος με το Σελάνα (Μεταίχμιο) εγκαινιάζει μια τριλογία με τίτλο Το Μυθιστόρημα του Παρθενώνα, στο κέντρο των οποίων βρίσκεται ένας εκ των αρχιτεκτόνων του, ο Ικτίνος. Η ιστορία μας έχει παραδώσει μόνον ένα όνομα και ένα αρχιτεκτονικό ύφος. Ένας άνθρωπος σκιά, ένας άνθρωπος χωρίς βιογραφία. Πώς όμως αυτός ο άνθρωπος πάλεψε για να συνδυάσει τις εμπνεύσεις της μεγαλοφυΐας του με την οχλοβοή της δημοκρατίας; 

Τέλος, έπειτα από αρκετά χρόνια επιστρέφει στην πεζογραφία ο Πέτρος Τατσόπουλος, με το μυθιστόρημα Η κυρία που λυπάται (Μεταίχμιο). Ψυχολογικό θρίλερ, μαύρη κωμωδία, νουάρ, παρωδία νουάρ, παρωδία των βιβλίων αυτοβελτίωσης και συμβουλευτικής; Όλα αυτά μαζί. Ποιο είδος όμως παίρνει το πάνω χέρι μένει να το αποφασίσει ο αναγνώστης.

 

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΑ-NOIR ←

6 eustathiadisΈπειτα από τη θερμή υποδοχή των αναγνωστών της τριλογίας της Ευτυχίας Γιαννάκη, οι εκδόσεις Ίκαρος επενδύουν στη σύγχρονη αστυνομική πεζογραφία εκδίδοντας δύο νέους τίτλους. Ο Δύτης, του Μίνωα Ευσταθιάδη, ένα σκληρό αστυνομικό μυθιστόρημα τοποθετημένο στο σήμερα και Η θρυμματισμένη φρυγανιά, του Κρίτωνα Σαλπιγκτή, μια αστυνομική ιστορία στη Θεσσαλονίκη τα χρόνια της Κατοχής.

altΔεύτερο αστυνομικό μυθιστόρημα από τον Δώρο Αντωνιάδη με τίτλο memento mori (Καστανιώτης), ένα θρίλερ με μαθηματικούς γρίφους. Επίσης, αναμενουμε το βιβλίο της Δώρας ΦυσέκηΤο φόρεμα στο υπόγειο (Πικραμένος).

Τέσσερις συγγραφείς, ένα αστυνομικό μυθιστόρημα: Η Χίλντα Παπαδημητρίου, ο Δημήτρης Σίμος, ο Βαγγέλης Γιαννίσης και ο Κυριάκος Αθανασιάδης συνέγραψαν την Αποκάλυψη (Παπαδόπουλος). Τέσσερις ήρωες και τέσσερις συγγραφείς, που ο καθένας γράφει τον δικό του ήρωα.

Αστυνομικά διηγήματα του Γιάννη Μαρή, συγκεντρώθηκαν στον τόμο με τίτλο Διηγήματα, με εισαγωγή του Ανδρέα Αποστολίδη, από τις εκδόσεις Άγρα.

gutenberg lerouz

→ ΝΟΥΒΕΛΕΣ-ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΔΙΗΓΗΜΑΤΩΝ

altΜια νουβέλα με τίτλο Ολομόναχος (Μεταίχμιο) είναι το καινούριο βιβλίο του Νίκου Παναγιωτόπουλου. Με αφορμή την αποκάλυψη ενός καλά κρυμμένου οικογενειακού μυστικού, ο πρωταγωνιστής-συγγραφέας αναζητά το αόρατο νήμα που τον συνδέει με τη ζωή του πατέρα του και του γιου του.

Αυτοβιογραφικό, επίσης, είναι και το βιβλίο του Σταύρου Ζουμπουλάκη Στ’ αμπέλια (Πόλις). Με δικά του λόγια: «Δεν είχα καμιά διάθεση να διηγηθώ εδώ τα δικά μου παιδικά χρόνια, παρά τόσο μόνο όσο χρειαζόταν για να αποτυπωθεί το χνάρι ενός αιωνόβιου, χτεσινού μα και οριστικά καταποντισμένου κόσμου».

Το επόμενο διάστημα αναμένονται και οι νουβέλες των: Φαίδωνα ΤαμβακάκηΤο μυστικό της σεσάτ (Εστία) και Αντώνη ΝικολήΣτο γυμναστήριο (Ποταμός). Επίσης, νουβέλα είναι και το δεύτερο βιβλίο του Αντώνη Τζήμα Παριστάνοντας τον Μπουκόφσκι, που θα κυκλοφορήσει σε λίγες μέρες από τις εκδόσεις Ιωλκός.

Από τις εκδόσεις Πανοπτικόν και το βιβλίο του Γιάννη ΛειβαδάΤο Σύμπλεγμα Του Λαοκόοντα-Έτερο Πύραμα Γραφής.

Η Εύα Στάμου στο νέο της βιβλίο Τα κορίτσια που γελούν (Αρμός) συγκέντρωσε δύο νουβέλες και τέσσερα διηγήματα και τα τοποθέτησε σε έξι διαφορετικές πόλεις, προσπαθώντας να παρουσιάσει όψεις του ανθρώπινου ψυχισμού αναγνωρίσιμες αλλά και συχνά αναπάντεχες. 

Ο Θεόδωρος Γρηγοριάδης στον τόμο Γιατί πρόδωσα την πατρίδα μου (Πατάκης) συγκέντρωσε διηγήματα που είχε γράψει τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια. Είκοσι έξι ιστορίες δοσμένες με χιούμορ και συγκίνηση, με ήρωες καθημερινούς ανθρώπους, ιστορίες αγάπης και απάρνησης, ερωτικά πάθη και απωθημένα, προδομένες και χαμένες πατρίδες.

Συλλογές διηγημάτων από τους: Ανδρέα Μήτσου, με τίτλο Ο Ορφέας και ο Ανδρέας (Καστανιωτης), με τον ίδιο χαρακτήρα σε κάθε διήγημα, να βασανίζεται από την ανεξέλεγκτη φαντασία του, και Μαρίνα Σκιαδαρέση, με τίτλο Όσα δεν ξέχασαν (Πατάκης). Τέσσερις ιστορίες όπου το ξένο εισδύει στο οικείο άλλοτε σαν επισκέπτης, άλλοτε σαν εισβολέας, κάποτε γοητευτικός ή ερωτεύσιμος. 

Συλλογή διηγημάτων και από τον Αχιλλέα Κυριακίδη με τίτλο Τo μουσείο των τύψεων και άλλα διηγήματα (Πατάκης). 

Νέα διηγήματα, επίσης, θα διαβάσουμε από τη Στέργια Κάββαλου, στη συλλογή Κάτι κλαίει ακόμα (Μωβ Σκίουρος).

Ακριβολογώντας θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε το νέο βιβλίο του SoloúpΟ Συλλέκτης-Έξι διηγήματα για έναν κακό λύκο (Ίκαρος), graphic short stories. Σε ένα διαζύγιο, ποιος κερδίζει όταν το παιδί αποξενώνεται από τον έναν γονιό; Πόσο συνυπεύθυνη σε αυτή την αδικία είναι η δικαιοσύνη; Πέντε διηγήματα κι ένα παραμύθι για τον «κακό» λύκο. Μια έκδοση που ήδη έχει τραβήξει το ενδιαφέρον μας.

Τέλος, αναμένουμε την έκδοση του θεατρικού έργου του Κώστα ΛεϊμονήΟ ιατροδικαστής ή Στη μνήμη της Έλλης Λαδά από τις εκδόσεις Κριτική.

ikaros kyriakes 700

→ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ

altΜε μυθιστόρημα κάνει την είσοδό του στον χώρο της πεζογραφίας ο Δημήτρης Πιατάς. Τίτλος του Σινέ Λαύκος (Μεταίχμιο). Παρομοίως, η γνωστή συγγραφέας παιδικών βιβλίων, Σοφία Παράσχου, δίνει το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο Τα φαντάσματα να τα κοιτάς στα μάτια (Ψυχογιός). Τέλος, πρώτη εμφάνιση και για τον Θοδωρή Τσεκούρα με το μυθιστόρημα Το Αγριότρενο (Καστανιώτης).

Συλλογή διηγημάτων για τον πρωτοεμφανιζόμενο Σπύρο ΜαντζαβίνοΜνηστηροφονία και άλλες ιστορίες (Καστανιώτης).

Επίσης, η Αμάντα Μιχαλοπούλου ανθολόγησε και επιμελήθηκε τον συλλογικό τόμο με τίτλο Το μυστικό (Καστανιώτης). Εκεί υπάρχουν διηγήματα από δεκαεπτά νέους συγγραφείς, μαθητές της στη δημιουργική γραφή, οι οποίοι γράφουν για μυστικά που αποκαλύφθηκαν ή έμειναν για πάντα κρυμμένα.

→ ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΕΙΣ

Σε έναν τόμο θα κυκλοφορήσουν όλα τα πεζά του Γιώργου Χειμωνά, με τίτλο Άπαντα τα πεζά (Πατάκης). Ο τόμος, που θα περιλαμβάνει τα πεζά του Γιώργου Χειμωνά –Πεισίστρατος, Η εκδρομή, Μυθιστόρημα, Ο γιατρός Ινεότης, Ο γάμος, Ο αδελφός, Οι χτίστες, Τα ταξίδια μου, Ο εχθρός του ποιητή–, θα συνοδεύεται από παράρτημα με αποσπάσματα κριτικών αποτιμήσεων και χρονολόγιο για τη ζωή και το έργο του.

altΕπανέκδοση για το σπουδαίο μυθιστόρημα του Μένη Κουμανταρέα Ο ωραίος λοχαγός (Πατάκης), καθώς και για το μυθιστόρημα Τα καμάκια (Στερέωμα), του Βασίλη Βασιλικού, με επίμετρο του Δημήτρη Φύσσα.

Νέα έκδοση του μυθιστορήματος του Κώστα ΜουρσελάΣτην άκρη της νύχτας (Πατάκης) με διορθώσεις, διαγραφές και βελτιώσεις που επέφερε ο ίδιος ο συγγραφέας στο κείμενό του, προτού πεθάνει.

altΜε τη «μεταστέγαση» της Μάρως Βαμβουνάκη στις εκδόσεις Ψυχογιός, θα επανεκδοθούν και όλα της τα βιβλία. Η μοναξιά από χώμα, κυκλοφόρησε το 1987 και απέσπασε το Β’ Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος.

Το μυθιστόρημα του Γιάννη ΞανθούληΤου φιδιού το γάλα, σύντομα θα κάνει ξανά την εμφάνισή του στους πάγκους των βιβλιοπωλείων, από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Ο Σωτήρης Δημητρίου δημοσίευσε τη δεύτερη συλλογή διηγημάτων του το 1989, με τίτλο Ένα παιδί απ’ τη Θεσσαλονίκη. Τώρα επανεκδίδεται κι αυτό από τις εκδόσεις Πατάκη.

Επανέκδοση από την Άγρα του βιβλίου του Δημήτρη ΚαλοκύρηΗ ανακάλυψη της Ομηρικής. Φωτορομάντσο.

Επανέκδοση και για την Ομορφάσχημη του Νίκου Καχτίτση με επίμετρο του Ηλία Γιούρη, από τις εκδόσεις Κίχλη.

Τέλος, το μυθιστόρημα του Μήτσου ΑλεξανδρόπουλουΝύχτες και αυγές, επανεκδίδεται από τον Γκοβόστη.

 

 ΕΛΛΗΝΙΚΗ & ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΗ ΠΟΙΗΣΗ 

altΝέα ποιητική συλλογή από τους Κατερίνα Αγγελάκη-ΡουκΜε άλλο βλέμμα (Καστανιώτης), Μαρία ΤοπάληΜαζί τ’ ακούγαμε (Πατάκης), Γιάννη ΕυσταθιάδηΜαθήματα ωδικής (Μελάνι), Γιώργο ΒέλτσοΛευκή Ελλάδα (Περισπωμένη), Χάρη Μεγαλυνό (χωρίς τίτλο για την ώρα, Ίκαρος).

altΣυγκεντρωτικοί τόμοι για τα ποιήματα των: Αναστάση Βιστωνίτη, Ποιήματα (1971-2011) (Καστανιώτης) και Χρήστο Μπράβο, Βραχνός προφήτης - Ποιήματα & κριτικά κείμενα, 1981-1987 (Μελάνι).

Συγκεντρωτικός τόμος, επίσης, που περιλαμβάνει το σύνολο των έως τώρα ποιητικών συλλογών του βραβευμένου Κύπριου ποιητή Κυριάκου Χαραλαμπίδη, με τίτλο Ποιήματα, θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Ίκαρος.

Ακόμη, ποιητικές συλλογές από τους: Άνια ΒουλούδηΘέα εσωτερική (Αντίποδες), Χλόη ΚουτσουμπέληΤο σημείωμα της οδού Ντέσπερε (Πόλις), Μάριο ΧατζηπροκοπίουΤοπικοί τροπικοί (Αντίποδες), Στέργια ΚάββαλουΔρόμος από γάλα (Κέλευθος), Ειρήνη ΒακαλοπούλουΗ επίσκεψη (Σαιξπηρικόν).

Μια σημαντική και πολύπλευρη μελέτη για τον Νίκο Καββαδία, στην οποία θα περιλαμβάνονται και δέκα ανέκδοτα και άγνωστα ποιήματά του, καθώς και φωτογραφίες που δημοσιεύονται για πρώτη φορά, θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Άγρα σε επιμέλεια Μιχάλη Γελασάκη. Ο αρμενιστής ποιητής. Συνεντεύξεις, αλληλογραφία, ανέκδοτο και άγνωστο έργο, μαρτυρίες, ο ναυτικός του φάκελος, τα καράβια, έρχεται να προστεθεί στα βιβλία αναφοράς για τον Νίκο Καββαδία.

altΤα εμβληματικά κείμενα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, εκτός των άλλων, δοκιμάζουν και συχνά προεκτείνουν τα όρια των εκάστοτε μεταφραστών τους. Ο πλουραλισμός στις μεταφραστικές απόπειρες, αν παρακάμψουμε το κόστος της κάθε διαφορετικής έκδοσης, είναι από καλοδεχούμενος μέχρι και επιβεβλημένος. Μόλις στα μέσα του καλοκαιριού κυκλοφόρησε, σε δίγλωσση έκδοση, σε έναν τόμο 858 σελίδων, η μετάφραση και η ανθολόγηση του Γιώργου Κεντρωτή στα Άνθη του κακού του Charles Baudelaire από τις εκδόσεις Gutenberg. Σύντομα, άλλη μια έκδοση θα βρεθεί στα ράφια των βιβλιοπωλείων, αυτή των εκδόσεων Κουκούτσι, με εισαγωγή και μετάφραση από τη Μαριάννα Παπουτσοπούλου. 

Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αναμένουμε και τα ποιήματα του Ezra PoundΔώδεκα κάντος της εξιλέωσης και ένα της τοκογλυφίας, συνοδευόμενα από τα ποιήματα για την Όλγα, με εισαγωγή, μετάφραση και σημειώσεις του Χάρη Βλαβιανού. Από τις εκδόσεις Άγρα.

Έμμετρες επικλήσεις που φλέγονται από πάθος και αποτελούν έναν ύμνο στην ομορφιά και στον πόνο της καρδιάς, τα ποιήματα της συλλογής του Σουλεϊμάν του ΜεγαλοπρεπήΕρωτευμένος (Στερέωμα), τα οποία διάλεξε και μετέφρασε η Σοφία Διονυσοπούλου, αποκαλύπτουν μια λιγότερο γνωστή πλευρά του τολμηρού κατακτητή και οραματιστή της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.

Μια άγρια και τρυφερή ποιητική ανθολογία του Τσάρλς Μπουκόφσκι με τίτλο Για τον έρωτα (μτφρ. Γιώργος Λαμπράκος, Πατάκης). Ποιήματα βάναυσα ειλικρινή, γραμμένα με χιούμορ και πάθος, αποκαλύπτουν τον πλέον ευθύ και συγκινητικό Μπουκόφσκι.

Επίσης, μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, άλλη μια ανθολογία με ποιήματα του Raymond Carver, και τίτλο Εκεί που είχαν ζήσει, θα κάνει την εμφάνισή της στα βιβλιοπωλεία. Ο Άκης Παπαντώνης μεταφράζει και γράφει το επίμετρο της ανθολογίας, η οποία θα κυκλοφορήσει από την Κίχλη.

Επίσης, αναμένουμε την ποιητική συλλογή της Margaret AtwoodΗ πόρτα (μτφρ. Έλσα Κορνέτη, Κουκούτσι), του Ζακ ΠρεβέρΒροχή και λιακάδα (μτφρ. Γιάννης Θηβαίος, Καλέντης) και του Antonio TommasiΓένος με δύο γλώσσες. Ποίηση στα γκρίκο του Σαλέντο (μτφρ. Άννα Παπασταύρου, Κέλευθος).

Η ανθολογία με τίτλο Η κλασική κινεζική ποίηση (Από τον 4ο έως τον 13ο αιώνα), με εισαγωγή και μετάφραση του Γιάννη Λειβαδά, παρουσιάζει τις οκτώ σημαντικότερες φωνές-εκφάνσεις της κλασικής κινεζικής ποίησης. Από τις εκδόσεις Κουκούτσι.

metaixmio Me To Onoma Sou

 ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ 

→ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΑ

Στο καινούργιο μυθιστόρημα του Bernhard SchlinkΌλγα (μτφρ. Απόστολος Στραγαλινός, Κριτική), η ομώνυμη ηρωίδα, ύστερα από τον θάνατο των γονιών της, μεγαλώνει με τη γιαγιά της στη γερμανική επαρχία της Σιλεσίας (σημερινή Πολωνία). Στην αφήγηση, που εκτείνεται από τα τέλη του 19ου αιώνα έως και τη δεκαετία του 1970, ο συγγραφέας καταπιάνεται πάλι με το προσφιλές του θέμα: τη γερμανική ιστορία και τα τραύματα που άφησε στις νεότερες γενιές.

Το Φθινόπωρο (μτφρ. Μιλτιάδης Αργυρόπουλος, Καστανιώτης) είναι το πρώτο επεισόδιο από το Κουαρτέτο των Εποχών της Άλι Σμιθ. Πρόκειται για τέσσερα βιβλία – αυτοτελή και εντούτοις απολύτως συνδεδεμένα μεταξύ τους.

altΤο νέο βιβλίο της πολυμεταφρασμένης και με πάμπολλες διακρίσεις Nicole Krauss έχει τίτλο Δάσος σκοτεινό (μτφρ. Ιωάννα Ηλιάδη, Μεταίχμιο) και είναι ένα πολυεπίπεδο, ψυχολογικό μυθιστόρημα, με άφθονες αναφορές τόσο στο βιβλικό όσο και στο σύγχρονο Ισραήλ.

Το μυθιστόρημα της Min Jin Lee Πατσίνκο (μτφρ. Βάσια Τζανακάρη, Ίκαρος) μέσω της μοναδικής του αφήγησης διατρέχει την ιστορία μιας οικογένειας μεταναστών που εκτείνεται σε τέσσερις γενιές και οκτώ δεκαετίες. Μέσα από τους απέλπιδους αγώνες και τους σκληρά κερδισμένους θριάμβους, τα μέλη της παραμένουν βαθιά συνδεδεμένα καθώς αντιμετωπίζουν ζητήματα πίστης, ταυτότητας και διαρκούς επιβίωσης.

Η πολυσυζητημένη τριλογία της Rachel CuskOutlineTransitKudos, σε μετάφραση της Αθηνάς Δημητριάδου, θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Gutenberg.

Αισίως αναμένουμε και την κυκλοφορία του πέμπτου βιβλίου της εξάτομης μυθιστορηματικής αυτοβιογραφίας του Καρλ Ούβε Κνάουσγκορντ, με τίτλο Όνειρα στη βροχή (μτφρ. Σωτήρης Σουλιώτης, Καστανιώτης), όπου ο Νορβηγός συγγραφέας αποκαλύπτει τις μύχιες μάχες του με την εσωστρέφεια, την κατάχρηση του αλκοόλ, την απιστία και την καλλιτεχνική φιλοδοξία.

Ο χλωμός βασιλιάς, το τελευταίο και ημιτελές μυθιστόρημα του Ντέιβιντ Φόστερ Γουάλας, θα κυκλοφορήσει σε μετάφραση Γιώργου Κυριαζή από τις εκδόσεις Κέδρος.

altΈπειτα από την επιτυχία που σημείωσε η Λίγη ζωή, αναμένουμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τη μετάφραση της Μαρίας Ξυλούρη στο πρώτο μυθιστόρημα της Hanya Yanagihara Οι άνθρωποι στα δέντρα (Μεταίχμιο). Η Yanagihara αφηγείται την ιστορία ενός διακεκριμένου γιατρού που στο τέλος της καριέρας του κατηγορείται για τον βιασμό νεαρών αγοριών. Ένα ντεμπούτο που συζητήθηκε όσο λίγα τα τελευταία χρόνια.

Στο βιβλίο του Μάικ Μακόρμακ Κόκαλα από ήλιο (μτφρ. Παναγιώτης Κεχαγιάς, Αντίποδες) ένας Ιρλανδός μεσήλικας αναλογίζεται την πορεία της ζωής του μέσα σε μία ώρα, από την καμπάνα των δώδεκα μέχρι το σήμα των ειδήσεων στη μία. Μέσα σε αυτή την ώρα ο Μάρκους Κόνγουεϊ σκέφτεται την επαγγελματική του σταδιοδρομία ως μηχανικού, την οικογένεια και τα παιδιά του, καθώς και την πολιτική συγκυρία της χώρας του, ένα χρόνο μετά την κρίση του 2008, τη δίνη της οικονομικής κρίσης. Όλα αυτά σ’ έναν αδυσώπητο μονόλογο, χωρίς τέλειες, και με μια γλώσσα η οποία υποτάσσει στο ρυθμό της την πορεία μιας ολόκληρης ζωής.

Ο László Krasznahorkai έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια φανατικό και πιστό αναγνωστικό κοινό. Ένα ακόμη βιβλίο του αναμένεται να κυκλοφορήσει το επόμενο διάστημα. Τίτλος του Το τανγκό του Σατανά (Πόλις). Μεταφράζει σταθερά η Ιωάννα Αβραμίδου, από τα γαλλικά.

Μυθιστόρημα από τον Έρικ Βαλέρ με τίτλο Το έβδομο παιδί (μτφρ. Σωτήρης Σουλιώτης, Utopia). Τα επτά παιδιά που γεννήθηκαν στη μαιευτική πτέρυγα Β του Κρατικού Νοσοκομείου στις αρχές της δεκαετίας του 1960 έχουν ένα κοινό: προορίζονται όλα για υιοθεσία. Όταν μια ηλικιωμένη γυναίκα, πολλά χρόνια αργότερα, βρέθηκε νεκρή σε μια ακρογιαλιά δίπλα στο ορφανοτροφείο, ξέσπασε μια υπόθεση, που κατέληξε να συγκλονίσει όλο το έθνος της Δανίας.

antipodes aoui 728

Μια εξίσου συγκλονιστική ιστορία, με πολιτική χροιά και κοινωνικές προεκτάσεις, έχει να αφηγηθεί και ο Ζοζέφ Αντράς στο μυθιστόρημά του Κανακύ (μτφρ. Γιώργος Καράμπελας, Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου). Τον Μάιο του 1988, στη Νέα Καληδονία, υπερπόντια κτήση της Γαλλίας, μια ομάδα από αυτόχθονες αυτονομιστές πιάνουν ομήρους μερικούς χωροφύλακες και τους κρατούν σε μια σπηλιά. Ο γαλλικός στρατός δεν αργεί να επέμβει: αποτέλεσμα, είκοσι ένας νεκροί, οι δεκαεννέα αυτόχθονες, «Κανάκ». Στο Κανακύ, ο Ζοζέφ Αντράς αφηγείται την ιστορία της ομηρίας και του αρχηγού των αυτονομιστών απαγωγέων, του Αλφόνς Ντιανού, χαρισματικού πολιτικού, μουσικού και πιστού χριστιανού.

Αναπαριστώντας μερικές λησμονημένες από την ιστορία εβδομάδες, χρησιμοποιώντας αυθεντικό υλικό όπως τις σημειώσεις και τις επιστολές του Μικελάντζελο από την Κωνσταντινούπολη, ο Mathias Énard στο μυθιστόρημά του Μίλησέ τους για μάχες, για ρηγάδες και για ελέφαντες (μτφρ. Σοφία Διονυσοπούλου, Στερέωμα) σκιαγραφεί την περίπλοκη σχέση Δύσης και Ανατολής μέσα από τον συμβολισμό μιας ανολοκλήρωτης αρχιτεκτονικής χειρονομίας: μιας γέφυρας που δεν κατασκευάστηκε ποτέ, αλλά αποτυπώθηκε στο σημειωματάριο του καλλιτέχνη σαν ένα νεύμα από την άλλη όχθη του πολιτισμού.

altΗ Καμίλα Σάμσι στο μυθιστόρημά της Κρυφή φωτιά (μτφρ. Μιχάλης Μακρόπουλος, Ψυχογιός) αφηγείται την ιστορία μιας οικογένειας μεταναστών, που παλεύει ανάμεσα στην αγάπη και στην πίστη, με καταστροφικές συνέπειες.

Τον Volker Weidermann τον «γνωρίσαμε» πέρυσι με το βιβλίο Οστάνδη 1936. Οι εκδόσεις Άγρα, το επόμενο διάστημα θα εκδώσουν άλλο ένα μυθιστόρημά του, με τίτλο Αυτοί που ονειρεύτηκαν, σε μετάφραση Μαρίας Αγγελίδου.

Μια έφηβη που από τη μια μέρα στην άλλη αναγκάζεται να επιστρέψει στη βιολογική της οικογένεια και να χάσει τα πάντα: τις ανέσεις της, τις αγαπημένες της φίλες, την άνευ όρων αγάπη των γονιών της ή μάλλον εκείνων που νόμιζε γονείς της. Το μυθιστόρημα της Donatella Di PietrantonioΑρμινούτα (μτφρ. Δήμητρα Δότση) θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Ίκαρος.

Στο μυθιστόρημα του Χεσούς ΚαρράσκοΆγρια ερημιά (μτφρ. Λένα Φραγκοπούλου, Αντίποδες), ένα αγόρι το σκάει από το σπίτι του και περιπλανιέται σε ένα απέραντο, άχρονο και εχθρικό τοπίο, προσπαθώντας να διαφύγει από τους επικίνδυνους διώκτες του.

Με ενδιαφέρον περιμένουμε επίσης και το μυθιστόρημα του Σαμ ΣέπαρντΟ άλλος μέσα του (μτφρ. Χίλντα Παπαδημητρίου, Πατάκης). Το θεατρικό τέμπο, η ποιητική γλώσσα και το τραχύ χιούμορ αναμειγνύονται σ’ αυτόν τον συναρπαστικό στοχασμό πάνω στη φύση της εμπειρίας.

Νέα γαλλικά μυθιστορήματα: Κατρίν ΚυσσέΕκείνος που λατρεύαμε (μτφρ. Έφη Κορομηλά), Ζαν-Κριστόφ ΡουφένΤο κόκκινο κολάρο (μτφρ. Έφη Κορομηλά), Κριστόφ ΜπολτανσκίΤο κρησφύγετο (μτφρ. Σοφία Διονυσοπούλου). Όλα από τις εκδόσεις Utopia.

altΤο μεγαλειώδες μυθιστόρημα της Λιουντμίλα ΟυλίτσκαγιαΤο πράσινο αντίσκηνο (μτφρ. Σταυρούλα Αργυροπούλου, Καστανιώτης), μας βυθίζει στη σοβιετική τραγωδία και στη μοίρα των αντιφρονούντων.

Η Kopano Matlwa στο μυθιστόρημά της Το Νυχτολούλουδο (μτφρ. Μαρία Φακίνου, Ίκαρος) καταγράφει δεξιοτεχνικά τη βίαιη και συγκεχυμένη ατμόσφαιρα της σημερινής Νότιας Αφρικής και διερευνά θέματα φυλής και φύλου, παρατηρώντας το επάγγελμα του γιατρού μέσ’ από τα μάτια της ηρωίδας.

altΕπίσης, αναμένουμε μυθιστορήματα των: Celeste NgΜικρές φωτιές παντού (μτφρ. Ρίτα Κολαΐτη, Μεταίχμιο), Έλενα ΦερράντεΗ χαμένη κόρη (μτφρ. Δήμητρα Δότση, Πατάκης), Ντάνιελ ΚέλμανΤυλ, ο σαλτιμπάγκος (μτφρ. Κώστας Κοσμάς, Καστανιώτης), Ζιλμπέρ ΣινουέΙρένα Σέντλερ (μτφρ. Βασιλική Κοκκίνου, Ψυχογιός), Μιτσούγιο ΚάκουταΗ όγδοη μέρα (μτφρ. Ειρήνη Παπακυριακού, Καστανιώτης), Σίκο ΜπουάρκεΒουδαπέστη (μτφρ. Μαρία Παπαδήμα, Καστανιώτης), Patrick ModianoΝαρκωμένες αναμνήσεις (μτφρ. Αλεξάνδρα Κωσταράκου, Πόλις), Hugo HoriotΟ αυτοκράτορας είμαι εγώ. Ένα παιδί με αυτισμό διηγείται (μτφρ. Ειρήνη Αργυρού, Στίξις).

 

 

altΟρισμένοι από τους τίτλους των αστυνομικών μυθιστορημάτων που αναμένονται να κυκλοφορήσουν το επόμενο διάστημα: Clare MackintoshΣε είδα (μτφρ. Βάσια Τζανακάρη, Μεταίχμιο), Trevanian,The Main (μτφρ. Κλαίρη Παπαμιχαήλ, Πόλις), Βαζντί ΜουαβάντAnima (μτφρ. Νίκος Κούρκουλος, Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου), Arne DahlΕπτά μείον ένα (μτφρ. Γρηγόρης Κονδύλης, Μεταίχμιο), Deon MeyerΚόμπρα (μτφρ. Ανδρέας Αποστολίδης, Στερέωμα), Wilbur SmithΤο αρπακτικό (μτφρ. Ρηνούλα Γεωργιάδου, Bell), Tana FrenchΣτο δάσος (μτφρ. Ειρήνη Παϊδούση, Μεταίχμιο), Kate HamerΜην το πεις πουθενά (μτφρ. Στέλλα Κάσδαγλη, Μεταίχμιο), Haylen Beck (Stuart Neville), Εφιάλτης στην Αριζόνα (μτφρ. Βάσια Τζανακάρη, Μεταίχμιο), Nele Neuhaus, Στο δάσος (Κλειδάριθμος).

Όλα τα βιβλία του Stephen King επανεκδίδονται και κυκλοφορούν σε νέες μεταφράσεις από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος. Από αυτά που θα ακολουθήσουν είναι το Σάλεμς Λοτ και η συλλογή Καρδιές στην Ατλαντίδα και άλλα διηγήματα και σειρά θα πάρουν τα ολοκαίνουρια Ωραίες κοιμωμένες και Ανύψωση.

Επίσης, για τους λάτρεις των «κλασικών» αστυνομικών, αναμένουμε τις Διαβολογυναίκες (μτφρ. Έλγκα Καββαδία) των Πιέρ Μπουαλώ, Τομά Ναρσεζάκ και Τα υπόγεια του «Ματζέστικ» (μτφρ. Αργυρώ Μακάρωφ) του George Simenon. Και τα δύο από τις εκδόσεις Άγρα.

utopia olokliri zoi 728

→ ΚΛΑΣΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑΣ

Ο Honoré de Balzac στο μυθιστόρημά του Μοντέστ Μινιόν (μτφρ. Έφη Κορομηλά, Gutenberg) στήνει ένα ερωτικό παιχνίδι που του δίνει την ευκαιρία να μιλήσει για τις διαχρονικές πρακτικές συγγραφέων και θαυμαστριών τους και την απόσταση ανάμεσα στο έργο τέχνης και τον χαρακτήρα του δημιουργού του.

Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αναμένουμε δύο σπουδαία μυθιστόρημα: του Heinrich BöllΜπιλιάρδο στις εννιάμισι (μτφρ. Μαργαρίτα Ζαχαριάδου) και του Erich KästnerΣτο χείλος της αβύσσου [Φάμπιαν] (μτφρ. Άντζη Σαλταμπάση). Και τα δύο από τις εκδόσεις Πόλις.

Για πρώτη φορά στην ελληνική γλώσσα το χιουμοριστικό μυθιστόρημα του Μαρκ ΤουέινΟ αμερικανός κόμης (μτφρ. Μαργαρίτα Ζαχαριάδου, Πατάκης) που εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1892. Κάποια χρόνια πιο πριν, το 1854, κυκλοφόρησε και το μυθιστόρημα της Ελίζαμπεθ ΓκάσκελΒορράς και Νότος. Και αυτό μεταφράζεται για πρώτη φορά στα ελληνικά, από τη Βασιλική Κοκκίνου για τις εκδόσεις Μίνωας. Και κάπου ενδιάμεσα, το 1880, το μυθιστόρημα του Αυστραλού Fergus HumeΦόνος στην άμαξα (μτφρ. Κωνσταντίνος Ματσούκας, Gutenberg), γίνεται το πρώτο best seller της αστυνομικής λογοτεχνίας, πουλώντας πάνω από 500.000 αντίτυπα παγκοσμίως.

altΤο μυθιστόρημα του Charles DickensΟ σηματωρός. Μια ιστορία φαντασμάτων, θα κυκλοφορήσει σε μετάφραση της Μαργαρίτας Ζαχαριάδου από τις εκδόσεις Άγρα.

Το μυθιστόρημα του Ιταλού μυθιστοριογράφου, διηγηματογράφου, ζωγράφου, ποιητή και δημοσιογράφου Dino Buzzati Ένας έρωτας (μτφρ. Μαρία Οικονομίδου, Μεταίχμιο) πρωτοκυκλοφόρησε στα ιταλικά το 1963. Ένας αξιοπρεπής, μεσόκοπος αστός και μια νεαρή ξεδιάντροπη πόρνη: αυτό είναι το ιδιόμορφο και συνάμα τόσο «κλασικό» ζευγάρι αυτής της ερωτικής ιστορίας.

altΜε ιδιαίτερο ενδιαφέρον αναμένουμε την έκδοση του μυθιστορήματος του Pierre Drieu La Rochelle Το φθίνον φως (μτφρ.-επίμετρο Δημήτρης Δημητριάδης, Σαιξπηρικόν). Βαθιά υπαρξιακό και στοχαστικό μυθιστόρημα, εκφράζει την αμφιβολία ενός αντί-ήρωα και την αναζήτησή του, όντας μετέωρος μεταξύ σωστού και λάθους, σε μια περιδινούμενη πορεία προς το τέλος. Το 1963, γυρίστηκε σε ταινία από τον Louis Malle, με τον Maurice Ronet στον ρόλο τού Αλαίν, με τίτλο Η φλόγα που τρεμοσβήνει.

Τρεις εξαιρετικά σημαντικούς τίτλους ανακοίνωσε η Εστία στις προσεχείς της κυκλοφορίες: Το μυθιστόρημα του Αλέξανδρου ΔουμάΟ κόμης του Μόντε-Χρίστο (μτφρ. Σοφία Αυγερινού), το δεύτερο μέρος του μυθιστορήματος του Μιγκέλ Ντε ΘερβάντεςΔον Κιχότε ντε λα Μάντσα. Δεύτερο μέρος: Ο ευφάνταστος ιππότης Δον Κιχότε ντε λα Μάντσα (μτφρ. – εισαγωγή – σημειώσεις Μελίνα Παναγιωτίδου) και τον έβδομο και τελευταίο τόμο του Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο, του Μαρσέλ ΠρουστΟ ανακτημένος χρόνος (μτφρ. Παναγιώτης Πούλος).

Ο Γκέοργκ Τρακλ αποτελεί μια ιδιάζουσα μορφή στην ευρωπαϊκή λογοτεχνία. Αναμένουμε σύντομα τον τόμο Βαραβάς, σε μετάφραση και επίμετρο Μιχάλη Παπαντωνόπουλου, από τις εκδόσεις Κοβάλτιο.

altΤο πρώτο μοντέρνο μυθιστόρημα της γερμανόφωνης λογοτεχνίας, το μυθιστόρημα του Ράινερ Μαρία ΡίλκεΟι σημειώσεις του Μάλτε Λάουριντς Μπρίγκε, σε μετάφραση – σημειώσεις του Αλέξανδρου Ίσαρη, θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Κίχλη.

Το μυθιστόρημα Μια βραδιά με την Κλαιρ (μτφρ. Ελένη Μπακοπούλου, Αντίποδες) είναι το πρώτο έργο του Ρώσου συγγραφέα Γκαϊτό Γκαζντάνοφ. Μια ερωτική ιστορία δίνει στον συγγραφέα την ευκαιρία να αφηγηθεί την πορεία του ήρωα στα ταραγμένα χρόνια της ρωσικής επανάστασης αλλά και την εσωτερική του περιπλάνηση.

Η νουβέλα του Victor HugoΚλοντ Γκε (μτφρ. Ελένη Γ. Γύζη, Στίξις) πραγματεύεται τη θανατική καταδίκη, στηλιτεύοντας το κοινωνικό σύστημα της Γαλλίας του 19ου αιώνα.

altΗ «Λευκή Σειρά» του Εξάντα εμπλουτίζεται με νέους και σπουδαίους τίτλους: Thomas WolfeΠερί Χρόνου και Ποταμού (μτφρ. Γιάννης Λειβαδάς), James HoggΟι εξομολογήσεις ενός δικαιωμένου αμαρτωλού (μτφρ. Ιωάννα Ηλιάδη), George Augustus MooreEξομολογήσεις ενός νεαρού (μτφρ. Γιάννης Λειβαδάς) καθώς και με επανεκδόσεις, όπως αυτή του μυθιστορήματος του François RabelaisΓαργαντούας και Πανταγκρυέλ (μτφρ. Φίλιππος Δρακονταειδής) και τον Αφανισμό (μτφρ. Βασίλης Τομανάς) του Thomas Bernhard.

Δύο επανεκδόσεις βιβλίων του Φιόντορ Ντοστογιέβσκη αναμένουμε το επόμενο διάστημα: Ταπεινοί και καταφρονεμένοι και Ο έφηβος. Και τα δύο στις μεταφράσεις της Κοραλίας Μακρή από τον Γκοβόστη.

altΟι εκδόσεις Ποικίλη Στοά συνεχίζουν την έκδοση μικρών και κλασικών κειμένων από την παγκόσμια πεζογραφία προσθέτοντας στον κατάλογό τους, μεταξύ άλλων, και τους εξής τίτλους: Ναθάνιελ ΧόθορνΤρεις γοτθικές αλληγορίες (μτφρ. Γιώργος Μπαρουξής), Τζωρτζ ΈλιοτΟι Κακοτυχίες του Αιδεσιμότατου Έιμος Μπάρτον (μτφρ. Καίτη Οικονόμου).

Ένα από τα πλέον κλασικά κείμενα της εβραϊκής λογοτεχνίας, η νουβέλα του Χιρμπέτ ΧιζέΣτα ερείπια (μτφρ. Ίων Βασιλειάδης, Μελάνι), κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1949, λίγους μήνες μετά τον πόλεμο της ανεξαρτησίας του 1948.

Αναμένουμε, επίσης, την εμβληματική νουβέλα του Georges RodenbachΜπρυζ, η νεκρή, σε μετάφραση της έμπειρης Σοφίας Διονυσοπούλου από τις εκδόσεις Περισπωμένη. Θυμίζουμε ότι σχετικά πρόσφατα, την ίδια νουβέλα, έχει μεταφράσει έξοχα η Ιωάννα Αβραμίδου για τις εκδόσεις Σαιξπηρικόν.

Η έκδοση των απάντων του Ίψεν συνεχίζεται με ένα από τα δημοφιλέστερα έργα του μεγάλου δραματουργού, την Αγριόπαπια (μτφρ. Θεοδόσης Παπαδημητρόπουλος). Όπως πάντα με κατατοπιστικότατη εισαγωγή και σημειώσεις και σε επιμέλεια Ήρκου Αποστολίδη, από τις εκδόσεις Gutenberg.

altΈπειτα από τη μετάφραση του Άμλετ, πριν από τρία χρόνια, ο Διονύσης Καψάλης μεταφράζει το θεατρικό του William ShakespeareΡωμαίος και Ιουλιέτα για λογαριασμό των εκδόσεων Gutenberg.

Στην εξαιρετικά καλόγουστη σειρά των εκδόσεων Άγρα «Ο άτακτος λαγός» θα προστεθεί και το αφήγημα του Edgar Allan PoeΟ άνθρωπος στο πλήθος (μτφρ. Μαργαρίτα Ζαχαριάδου).

Επίσης, από το Μεταίχμιο στη σειρά «Μεγάλες αφηγήσεις», που επιμελείται ο Δημήτρης Στεφανάκης, αναμένουμε τον Δράκουλα (μτφρ. Βασίλης Κιμούλης) του Bram Stoker και την Οικογενειακή ευτυχία (μτφρ. Σταυρούλα Αργυροπούλου, πρόλογος: Δημήτρης Στεφανάκης) του Λέοντα Τολστόι.

Τέλος, το μυθιστορήματα του ΜουλτατούλιΜαξ Χάβελααρ ή Οι δημοπρασίες καφέ της Ολλανδικής Εμπορικής Εταιρείας (μτφρ. Μαργαρίτα Μπονάτσου, Αιώρα).

→ ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΔΙΗΓΗΜΑΤΩΝ

Αναμένουμε την εμβληματική συλλογή διηγημάτων του Ντανίλο Κις Η εγκυκλοπαίδεια των νεκρών (μτφρ. Μαρία Κεσίνη, Καστανιώτης), με θέμα της τον θάνατο, καθώς και την ανθολογία των διηγημάτων του Αλεξάντρ ΓκρινΙστορίες από την Γκρινλανδία και άλλους τόπους (μτφρ. από τα ρωσικά - επίμετρο Βιργινία Γαλανοπούλου, Κίχλη).

Με το σθένος ενός Ρέιμοντ Κάρβερ, την ειλικρίνεια μιας Άλις Μονρό κι ένα μείγμα ρέμπελου χιούμορ και μελαγχολίας εντελώς δικό της, η Lucia Berlin, στη συλλογή διηγημάτων της Οδηγίες για οικιακές βοηθούς (μτφρ.-σημειώσεις Κατερίνα Σχινά, Στερέωμα), κάνει θαύματα με υλικό την ασήμαντη καθημερινότητα. Η Berlin αναγνωρίστηκε μετά θάνατον ως έξοχη εκπρόσωπος της μποέμ γενιάς του ’60 και του ‘70.

Στην ανθολογία Γαβγίζοντας στ’ αστέρια (μτφρ. Στέργια Κάββαλου, Ποικίλη Στοά) θα συναντήσουμε πέντε ρωσικές ιστορίες για σκύλους γραμμένες από τους Ιβάν ΤουργκένιεφΆντον ΤσέχωφΜιχαήλ ΣαλτικόφΆρθουρ Κουπρίν και τους Ιλφ και Πετρόφ

→ ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΕΙΣ-ΝΕΕΣ ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ

agatha orian expressΈνα σερί εννέα βιβλίων της Άγκαθα Κρίστι, θα κυκλοφορήσουν (όλα την ίδια μέρα) οι εκδόσεις Ψυχογιός, σε νέες μεταφράσεις, εγκαινιάζοντας έτσι την επανέκδοση όλων των βιβλίων της. Οι εννέα τίτλοι είναι οι εξής: Έγκλημα στο Οριάν Εξπρές, Πέντε μικρά γουρουνάκια, Φόνοι με αλφαβητική σειρά, Η μυστηριώδης υπόθεση στο Στάιλς, Ο Πουαρό ερευνά, Φόνος στο πρεσβυτέριο, Το πτώμα στη βιβλιοθήκη, And then there were none, Δέκα ύποπτοι για φόνο.

Το πρώτο μυθιστόρημα του Καζούο ΙσιγκούροΑχνή θέα των λόφων, σε νέα μετάφραση από την Αργυρώ Μαντόγλου, προστίθεται στις φροντισμένες εκδόσεις των έργων του Ισιγκούρο από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

altΑντίστοιχα, και τα βιβλία του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες θα εκδοθούν από τις ίδιες εκδόσεις. Η αρχή έγινε με τα Εκατό χρόνια μοναξιά και θα ακολουθήσει το Χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου· μεταφρασμένα και τα δύο από τη Μαρία Παλαιολόγου.

Σημειώνουμε μερικές ακόμα νέες μεταφράσεις για σπουδαία βιβλία της παγκόσμιας πεζογραφίας: Νικολάι ΓκόγκολΤο παλτό (μτφρ. Γιώργος Τσακνιάς), Φρανς ΚάφκαΗ μεταμόρφωση (μτφρ. Μαργαρίτα Ζαχαριάδου), Τζακ ΛόντονΤο κάλεσμα της άγριας φύσης (μτφρ. Τάκης Μενδράκος). Όλα από τις εκδόσεις Πατάκη.

Άλλο ένα βιβλίο του John Steinbeck, κυκλοφορεί το επόμενο διάστημα, η νουβέλα Το μαργαριτάρι (Παπαδόπουλος) σε μετάφραση Μιχάλη Μακρόπουλου.

 

 ΔΟΚΙΜΙΑ-ΜΕΛΕΤΕΣ 

altΝέα επαυξημένη έκδοση του εξαιρετικα σημαντικού βιβλίου του Γ.Β. ΔερτιλήΙστορία της νεότερης και σύγχρονης Ελλάδας 1750-2015 (Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης). Με τα λόγια του συγγραφέα: «Γράφοντας το βιβλίο αυτό, σκοπός μου δεν ήταν μόνο να διηγηθώ το “τι έγινε”, αλλά και να κατανοήσω το “γιατί έγινε”. Δεν ήταν μόνο ν’ αφηγηθώ την Ιστορία, αλλά και να την ερμηνεύσω».

Ο Θάνος Βερέμης, ο Γιάννης Κολιόπουλος και ο Ιάκωβος Δ. Μιχαηλίδης, συμπράττουν και μας παραδίδουν το βιβλίο με τίτλο 1821: Η δημιουργία ενός έθνους-κράτους (Μεταίχμιο). Μια απόπειρα συνθετικής προσέγγισης του 1821 και των πρώτων ετών του ελεύθερου κράτους από τρεις κορυφαίους επιστήμονες.

Ο σημαντικότερος θεωρητικός του δικαίου του πρώτου μισού του 20ού αιώνα, ο Χανς Κέλσεν, γράφει το 1953, στον απόηχο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ένα σύντομο δοκίμιο γύρω από το ερώτημα της δικαιοσύνης, με τίτλο Τι είναι δικαιοσύνη (μτφρ. Θοδωρής Δρίτσας, επίμετρο Αλίκη Λαβράνου, Αντίποδες).

altΟι Steven Levitsky και Daniel Ziblatt, πολιτικοί επιστήμονες και καθηγητές στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, έχοντας μελετήσει πάνω από είκοσι χρόνια την κατάλυση των δημοκρατιών σε Ευρώπη και Λατινική Αμερική, έγραψαν ένα βιβλίο με τίτλο Πώς πεθαίνουν οι δημοκρατίες (μτφρ. Ανδρέας Παππάς, Μεταίχμιο), που διερευνά και αναλύει τον ύπουλο θάνατο της σύγχρονης δημοκρατίας.

Η μελέτη του Adrien Candiard, Κατανοώντας το Ισλάμ ή μάλλον γιατί δεν το καταλαβαίνουμε καθόλου (μτφρ. Κατερίνα Λαμπρινού, επιστημονική θεώρηση: Γιάννης Μπαλαμπανίδης, Πόλις), τίθονται αρκετά ερωτήματα μερικά εκ των οποίων είναι: «Γιατί άραγε μπορούν να ειπωθούν τόσο διαφορετικά και αντικρουόμενα πράγματα για το Ισλάμ; Και τι πρέπει να κάνουμε για να γνωρίσουμε το “αληθινό του πρόσωπο”; Αρκεί να διαβάσουμε το Κοράνι; Πώς μπορούμε τελικά να ξέρουμε εάν αυτή η θρησκεία με το ένα δισεκατομμύριο πιστούς απειλεί στ’ αλήθεια τον τρόπο ζωής μας και την ειρήνη στον κόσμο;»

Τα δοκίμια και οι μελέτες γύρω από την Πολιτική και την Ιστορία βρίσκονται στο επίκεντρο των εκδόσεων Επίκεντρο. Σημειώνουμε ορισμένους από τους τίτλους που θα κυκλοφορήσουν το επόμενο διάστημα: Ανδρέας ΑνδριανόπουλοςΤο Ισλάμ του μέλλοντός μαςΒαγγέλης ΤζούκαςΌταν ξέσπασε η βία. Μελέτες και δοκίμια για τη δεκαετία 1940-1950Έλενα ΧουζούρηΗ στρατιωτική ζωή στη Νεοελληνική Λογοτεχνία, από τον 19ο στον 20ο αιώνα.

waterfield robinΜε ιδιαίτερο ενδιαφέρον αναμένεται και η ιστορική μελέτη του Robin Waterfield Η κατάκτηση της Ελλάδας από τους Ρωμαίους (Ψυχογιός). Οι Ρωμαίοι εισέβαλαν για πρώτη φορά σε ελληνικό έδαφος το 229 π.Χ. Περίπου εξήντα χρόνια αργότερα όλα είχαν τελειώσει και η Ελλάδα έγινε μια από τις πρώτες επαρχίες της αναδυόμενης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ήταν μια απίστευτη διαδρομή – μια σκληρή και αποφασιστική κατάκτηση της χώρας στην τέχνη, φιλοσοφία και πολιτισμό της οποίας χρωστούσαν τόσο πολλά οι Ρωμαίοι.

Επανακυκλοφορεί το κλασικό έργο του Σκωτσέζου οικονομολόγου Adam SmithΈρευνα για τη φύση και τις αιτίες του πλούτου των εθνών (μτφρ. Χρήστος Βαλλιάνος, Πεδίο). Το βιβλίο είναι ένα έργο μεγάλης θεωρητικής σημασίας όχι μόνο για τους οικονομολόγους, αλλά και για όλους τους κοινωνικούς επιστήμονες, οι οποίοι μαθαίνουν ότι η σχέση κεφαλαίου-εργασίας, δηλαδή ο καπιταλισμός, είχε παγιωθεί ως ένα δυναμικά αναπτυσσόμενο κοινωνικό σύστημα ήδη στα μέσα του 18ου αιώνα, δηλαδή πριν από τη Βιομηχανική Επανάσταση.

Το δοκίμιο του John Ralston SaulΗ κατάρρευση του παγκοσμισμού, σε μετάφραση Γιώργου Πινακούλα, αναμένεται το αμέσως επόμενο διάστημα από τις εκδόσεις Ροές.

Οι δύο τόμοι του Γιώργου ΣεφέρηΜέρες Η΄Μέρες Θ΄(επιμ. Κατερίνα Κρίκου-Davis, Ίκαρος) ολοκληρώνουν τα προσωπικά ημερολόγια του Γιώργου Σεφέρη καλύπτοντας την τελευταία δεκαετία της ζωής του. Οι Μέρες Η΄εκτείνονται από τον Ιανουάριο του 1961 ως και τον Δεκέμβριο του 1963. Καλύπτουν τους τελευταίους μήνες της θητείας του Σεφέρη ως Πρέσβη στη Μεγάλη Βρετανία και φτάνουν ως τον επαναπατρισμό του και την αναγγελία του Νόμπελ. Οι Μέρες Θ΄ξεκινούν τον Φεβρουάριο του 1964 και η τελευταία εγγραφή είναι τον Μάιο του 1971, διάστημα που περιλαμβάνει και την επιβολή της Χούντας στην Ελλάδα. 

altΗ Τζίνα Πολίτη στο νέο της δοκίμιο Το μυθιστόρημα και οι προϋποθέσεις του. Αλλαγές στην εννοιολογική δομή των μυθιστορημάτων του 18ου και 19ου αιώνα (μτφρ. Βίκυ Ιακώβου, Νήσος) εστιάζει στις μεταβαλλόμενες δομές της σκέψης στη μυθοπλασία. Η έννοια της μίμησης και οι μετασχηματισμοί τους οποίους υπέστη από εποχή σε εποχή προκάλεσαν την ιδέα πως αυτές οι αλλαγές εδράζονταν στις σταθερές δομές της γλώσσας και της εμπειρίας.

Πενήντα κείμενα της Μαρίας Λαϊνά, με τίτλο Θυμάσαι τι είναι η ποίηση; (Πατάκης), τα οποία ασχολούνται με πράγματα που είναι λίγο ή εντελώς ξεχασμένα, αλλά επιμένουν, με όλως παιγνιώδη διάθεση, να ανήκουν με βεβαιότητα και στο παρελθόν και στο παρόν, πιθανότατα και στο μέλλον.

Ένας τόμος με κείμενα και άρθρα που έγραψε ο Αλμπέρ Καμύ σε εφημερίδες και περιοδικά της εποχής του, υπό τον τίτλο Ελευθεριακά γραπτά (1948-1960) (μτφρ. Ρίτα Κολαΐτη) θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Καστανιώτη.

Στο βιβλίο Τα όρια της ερμηνείας (μτφρ. Μαριάνα Κονδύλη, Ελληνικά Γράμματα), ο Umberto Eco επιχειρεί να βρει την ισορροπία ανάμεσα στην πρόθεση του αναγνώστη και στην πρόθεση του έργου (όχι όμως και σε αυτήν του συγγραφέα, που παραμένει απροσπέλαστη!).

pek eftyxia 728

Αναμένεται, επίσης, ο συλλογικός τόμος με επιμέλεια της Πηνελόπης Πετσίνη και του Δημήτρη Χριστόπουλου, Λεξικό λογοκρισίας στην Ελλάδα. Καχεκτική δημοκρατία, δικτατορία, μεταπολίτευση. (Καστανιώτης).

Μια πολιτική αυτοβιογραφία για τα χρόνια της Δικτατορίας και ταυτόχρονα μια ιστορία ενηλικίωσης, αποτελεί το βιβλίο του Απόστολου ΔοξιάδηΕρασιτέχνης επαναστάτης - Προσωπική μυθιστορία (Ίκαρος).

Στο νέο του βιβλίο Πειραιάς βαθύς (Τόπος), ο Διονύσης Χαριτόπουλος καταδύεται στον βυθό του μεγάλου Λιμανιού και φέρνει στην επιφάνεια τον σκληρό και βίαιο κόσμο του, μέσα από πραγματικά γεγονότα, όπως ακριβώς συνέβησαν, χωρίς μύθους και ωραιοποιήσεις.

altΜια σειρά δοκιμίων του Julian Stallabrass για τη φωτογραφία, με τίτλο, Ριζοσπαστικές πραγματικότητες. Η φωτογραφία ως πολιτική πρακτική, αναμένουμε να κυκλοφορήσει σε μετάφραση Ηρακλή Παπαϊωάννου, από τις εκδόσεις University Studio Press. Μέσα από τα δοκίμια της έκδοσης ο συγγραφέας πραγματεύεται τη φωτογραφία ως μέσο και ως πράξη αναδεικνύοντας τον ενεργό ρόλο του καλλιτέχνη.

Από τις εκδόσεις University Studio Press αναμένουμε και το λεύκωμα Οι καπναποθήκες της Θεσσαλονίκης σε επιμέλεια της Σοφίας Γκουβούση και του Σπυρίδωνα Ταβλίκου, και από τις εκδόσεις Πικραμένος το λεύκωμα του Σωτήρη ΠέτρουΣιδηροδρομικοί Σταθμοί Πελοποννήσου.

altΣτο βιβλίο των R.P. Thompson R. UpshurΦιλοσοφία της Ιατρικής (μτφρ. Γιώργος Μαραγκός, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης), παρουσιάζεται με ενάργεια η πολλαπλότητα και η ποικιλία που χαρακτηρίζουν την ιατρική ως γνώση και ως πράξη, αλλά και η πολλαπλότητα και η ποικιλία στους τρόπους αναστοχαστικής θεώρησης της ιατρικής. Υπό το κριτικό πρίσμα της φιλοσοφίας των επιστημών, οι συγγραφείς αναδεικνύουν τις μεταφυσικές, γνωσιολογικές, μεθοδολογικές, ανθρωπολογικές και ιδεολογικές παραδοχές που πάνω τους εδράζεται το γνωστικό και το πρακτικό κεκτημένο της ιατρικής.

Οι εκδόσεις Αλεξάνδρεια έχουν προγραμματίσει έναν πλουραλιστικό κατάλογο δοκιμίων για τους επόμενους μήνες. Σημειώνουμε: Θάνος ΒερέμηςΟι επεμβάσεις του στρατού στην Ελληνική πολιτικήRobert GerwarthΟι ηττημένοι. Γιατί ο Α’ παγκόσμιος πόλεμος απέτυχε να τελειώσει, 1917-1923 (μτφρ. Ελένη Αστερίου), Anthony AshtonΑρμονογράφος. Μια οπτική περιήγηση στα μαθηματικά της μουσικής (μτφρ. Θοδωρής Δρίτσας).

altΑναμένουμε, επίσης, το βιβλίο του Armand Marie LeroiΗ λιμνοθάλασσα: Πως ο Αριστοτέλης ανακάλυψε την επιστήμη (μτφρ. Αιμιλία-Αλεξάνδρα Κρητικού – Έμιλυ Κρητικού, Ροπή). Ο βιολόγος Leroi διερευνά τις βαθύτερες ιδέες του Αριστοτέλη, τις εύστοχες υποθέσεις αλλά και τις αστοχίες σε ορισμένα από τα συμπεράσματα στα οποία καταλήγει. Ο Λερουά μάς δείχνει πώς η επιστήμη του Αριστοτέλη είναι βαθιά συνυφασμένη με το φιλοσοφικό του σύστημα και πώς η σύγχρονη επιστήμη φέρει ακόμα το αποτύπωμα του εφευρέτη της.

Στις αρχές του εικοστού αιώνα, ο Έντμουντ Χούσερλ εγκαθιδρύει ένα από τα μεγαλύτερα ρεύματα της σύγχρονης φιλοσοφίας, τη Φαινομενολογία. Η Φωτεινή Βασιλείου και ο Πάνος Θεοδώρου, με το βιβλίο τους Εισαγωγή στη Φαινομενολογία του Έντμουντ Χούσερλ - Γένεση και σημασία των Λογικών ερευνών ως θεωρίας της επιστήμης: Αποβλεπτικότητα, κατηγοριακή εποπτεία, a priori (Νήσος) μας εισάγουν της γένεσης της Φαινομενολογίας, πριν την πραγματοποίηση της περιβόητης υπερβατολογικής στροφής του Χούσερλ στις Ιδέες Ι (1913).

Το σημαντικότερο έργο του φιλοσόφου Ζιλ ΝτελέζΔιαφορά και επανάληψη, σε μετάφραση Κώστα Μπουντά, θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Εκκρεμές.

Ο Simon Critchley καθηγητής φιλοσοφίας και αρθρογράφος των Times, στο βιβλίο του Σημειώσεις περί αυτοκτονίας (μτφρ. Μυρσίνη Γκανά, Ποταμός), επιχειρηματολογεί γιατί η αυτοκτονία δεν αποτελεί προσβολή ούτε του νόμου ούτε της ηθικής.

altΟι 52 ιστορίες του Γιώργου Πανηγυράκη και του Οδυσσέα Κόλλια, οι οποίες συγκεντρώθηκαν στο βιβλίο Καθημερινό μάρκετινγκ – 52 ιστορίες εξυπηρέτησης πελατών (Κριτική), κινούνται ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό, εμπνέουν και κατευθύνουν στην εξυπηρέτηση πελατών κάθε ενδιαφερόμενο: τον ιδιοκτήτη μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, τον εργαζόμενο, τον ελεύθερο επαγγελματία, τον σπουδαστή τουριστικών επαγγελμάτων.

BourantasΟμοίως, το πόνημα του καθηγητή Δημήτρη Μπουραντά Επιτυχημένος ηγέτης και μάνατζερ (Ψυχογιός) φιλοδοξεί να αποτελέσει σημείο αναφοράς στο είδος του. Το βιβλίο στηρίζεται στην πλέον σύγχρονη επιστημονική γνώση και στις βέλτιστες πρακτικές παγκοσμίως που είναι ταιριαστές στα χαρακτηριστικά των επιχειρήσεων και του περιβάλλοντος στην Ελλάδα.

Η αλληλογραφία του Μένη Κουμανταρέα με τον Βαγγέλη Ραπτόπουλο, εκδίδεται με τίτλο, Εξομολόγηση και μαθητεία. Αλληλογραφία (Πατάκης).

Αλληλογραφία του Νέλσον Μαντέλα συγκεντρώθηκε στον τόμο Γράμματα από τη φυλακή. Σπάνια ντοκουμέντα 100 χρόνια από τη γέννησή του (εκδ. Κλειδάριθμος).

Η Ευτυχία Παναγιώτου επιμελήθηκε έναν τόμο με συνεντεύξεις της Κατερίνας Γώγου και τίτλο Μου μοιάζει ο άνθρωπος με έναν ήλιο, που καίγεται από μόνος του (Καστανιώτης).

Πορτρέτα και συνεντεύξεις σημαντικών Ελλήνων συγγραφέων από τα τέλη της δεκαετίας του ΄80 ως τις μέρες μας, συγκέντρωσε η Σταυρούλα Παπασπύρου στο βιβλίο της Χωρίς μαγνητόφωνο: Συναντήσεις με σύγχρονους νεοέλληνες λογοτέχνες (Πόλις). 

Ενδιαφέρουσα και η μελέτη του Νίκου ΑνδρίκουΟι λαϊκοί δρόμοι στο αστικό μεσοπολεμικό τραγούδι. Σχεδίασμα λαϊκής τροπικής θεωρίας (Τόπος). Η βασική προβληματική, η οποία διέπει κατά κύριο λόγο το εγχείρημα της συγγραφής του παρόντος βιβλίου σχετίζεται με το ζητούμενο της διαχείρισης του φαινομένου της αστικής-λαϊκής μουσικής δημιουργίας με έναν τρόπο αυστηρά θεωρητικό αλλά και παράλληλα γόνιμα λειτουργικό.

Νέα συμπληρωμένη έκδοση και για το βιβλίο Σπάνια κείμενα για το ρεμπέτικο, σε επιμέλεια του Κώστα Βλησίδη, από τις Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου.

Οι εκδόσεις Δώμα θα κυκλοφορήσουν τη μελέτη του Κρίστοφερ ΚινγκΗπειρώτικο μοιρολόι. Το Ηπειρώτικο μοιρολόι είναι ένα αλησμόνητο ταξίδι σε μια μουσική εμμονή. Μέσα απ’ αυτό το ταξίδι, ο συγγραφέας αναζητά τις καταβολές ενός μοναδικού μουσικού είδους, τις οποίες τελικά εντοπίζει στις ρίζες του ίδιου του τραγουδιού.

Τέλος, το βιβλίο του Νίκου ΣαραντάκουΗ γλώσσα έχει κέφια - Περιπλάνηση στα τοπία της γλωσσικής ιλαρότητας (Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου) υπόσχεται συναρπαστικές και ενδιαφέρουσες περιπλανήσεις στην επικράτεια της ελληνικής γλώσσας.

* Ο ΚΩΣΤΑΣ ΑΓΟΡΑΣΤΟΣ είναι δημοσιογράφος.

 

Ανακοινώθηκε σήμερα (28/11) το πλήρες πρόγραμμα του Φεστιβάλ Επιδαύρου 2018. Όπως τόνισε ο καλλιτεχνικός διευθυντής, Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος: «Με τη σκέψη ότι η Επίδαυρος ήταν και είναι το βαρύ πυροβολικό του Φεστιβάλ, θα μπορούσε να είναι από μόνη της ένα φεστιβάλ, αποφασίσαμε να ανακοινώσουμε πρώτα και ξεχωριστά το πρόγραμμά της. Ένας επιπλέον λόγος γι' αυτή την επιλογή είναι ότι επιδιώκουμε να προσελκύσουμε περισσότερους ξένους θεατές, σε συνεργασία με ελληνικούς και διεθνείς οργανισμούς και γραφεία που δραστηριοποιούνται στον πολιτιστικό τουρισμό». Για να συμπληρώσει: «Από το 2017, τα έργα που ανεβαίνουν στην Επίδαυρο εντάσσονται σε μια ενιαία θεματική, η οποία συνδέει το ρεπερτόριο στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου και στο Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου με το περιεχόμενο της έρευνας στο Λύκειο Επιδαύρου. Στο πλαίσιο αυτής της φιλοσοφίας, τα έργα που έχουν επιλεγεί φέτος τοποθετούνται στην ευρύτερη θεματική «Πολιτεία και Πολίτης». ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου 29 και 30 Ιουνίου Αχαρνείς του Αριστοφάνη Απόδοση, Σκηνοθεσία, Χορογραφία: Κώστας Τσιάνος Σκηνογραφία - Κοστούμια: Γιάννης Μετζικώφ Μουσική: Γιώργος Ανδρέου Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος Παίζουν οι: Πέτρος Φιλιππίδης, Παύλος Χαϊκάλης, Κώστας Κόκλας, Πυγμαλίων Δαδακαρίδης και 15μελής χορός Σημείωμα σκηνοθέτη: Ο Κώστας Τσιάνος Ο Κώστας Τσιάνος Ο δεκαεννιάχρονος Αριστοφάνης παρουσίασε την κωμωδία του Αχαρνείς στα Λήναια του 425 π.Χ., στον έκτο χρόνο του Πελοποννησιακού πολέμου και απέσπασε το πρώτο βραβείο. Στόχος του Αριστοφάνη είναι να γελοιοποιήσει τον πόλεμο και τους πολεμοκάπηλους και να εκφράσει τη λαχτάρα των ανθρώπων για ειρηνική ζωή. Τοποθετεί τη δράση του έργου στην αγροτική περιοχή της Αττικής Αχαρναίς, το σημερινό Μενίδι. Ο Αριστοφάνης δεν ξεχνά πως η κωμωδία γεννήθηκε από λαϊκές λατρευτικές τελετές της γονιμότητας. Στους Αχαρνείς υπάρχουν αρκετές αναφορές στον Διόνυσο. Σε μια σκηνή του έργου, ο αγρότης Δικαιόπολις με την οικογένειά του τελούν πομπή του φαλλού και τον υμνούν με φαλλικό άσμα. Υπάρχουν έξοχες κωμικές σκηνές που κρατούν από τα μεγαρικά σκώμματα και με τον ορμητικό και ολοζώντανο χορό των καρβουνιάρηδων από το Μενίδι, μας χαρίζει μια έξοχη κωμωδία σαν ξέφρενο διονυσιακό πανηγύρι. Η παράστασή μας φιλοδοξεί να βρει τον δρόμο της μέσα από τις λαϊκές μας παραδόσεις που συγγενεύουν ολοφάνερα με το διάχυτο στους Αχαρνείς διονυσιακό πνεύμα. Κώστας Τσιάνος 6 και 7 Ιουλίου Αγαμέμνων του Αισχύλου (Κύκλος ΟΡΕΣΤΕΙΑ) Μετάφραση: Γιώργος Μπλάνας Σκηνοθεσία: Τσέζαρις Γκραουζίνις Σκηνικά - Κουστούμια: Κέννυ ΜακΛέλλαν Μουσική - Μουσική Διδασκαλία: Χάρης Πεγιάζης Κίνηση: Eddie Lame Φωτισμοί: Αλέκος Γιάνναρος Βοηθός σκηνοθέτη: Συγκλητική Βλαχάκη Παίζουν οι: Γιάννης Στάνκογλου, Μαρία Πρωτόπαππα, Ιώβη Φραγκάτου κ.ά. Διεύθυνση παραγωγής: Αναστασία Καβαλάρη Επικοινωνία: Ανζέλικα Καψαμπέλη Καλλιτεχνική διεύθυνση Stefi Productions: Αλίκη Δανέζη-Knutsen Παραγωγή: Stefi Productions-Γιάννης Μ. Κώστας Σημείωμα σκηνοθέτη: Στον Αγαμέμνονα του Αισχύλου, οι Πρωταγωνιστές είναι καταδικασμένοι να υποφέρουν και να πεθάνουν, αλλά τα μέλη του Χορού να υποφέρουν και να επιβιώσουν. Να ξανασκεφτούν τα δεινά τους και να βρουν μια διέξοδο. Στην πολιτεία που είναι καταδικασμένη στην αυτοκαταστροφή, οι πολίτες −που εκπροσωπούνται από τον Χορό−, πρέπει να βρουν τη δύναμη και την πίστη να επαναπροσδιορίσουν τις ηθικές και πολιτειακές τους αξίες για να επιβιώσουν. Πιστεύω ότι το κύριο θέμα της συγκεκριμένης τραγωδίας είναι η αφύπνιση του αισθήματος ευθύνης των πολιτών. Πρόκειται για την αρχή της σύγκρουσης: οι υπάκουοι πολίτες αισθάνονται αναπόφευκτη την αντίδρασή τους στην κατεστημένη τάξη. Τσέζαρις Γκραουζίνις 13 και 14 Ιουλίου Εθνικό Θέατρο Πλούτος του Αριστοφάνη Σκηνοθεσία: Νικίτα Μιλιβόγεβιτς (Η διανομή θα ανακοινωθεί προσεχώς.) Σημείωμα σκηνοθέτη Από τον καιρό του Αριστοφάνη ως τις μέρες μας, ο Πλούτος είναι ο πιο ισχυρός θεός του πλανήτη, η κινητήρια δύναμη των πάντων. Ο πλούτος σήμερα διανέμεται στον κόσμο έτσι ώστε οι 100 πιο πλούσιοι άνθρωποι να είναι πλουσιότεροι από το ήμισυ του πληθυσμού ολόκληρου του πλανήτη. Είτε ο Πλούτος είναι τυφλός είτε βλέπει, ό,τι κι αν κάνει μοιάζει παντελώς αδιάφορο: οι πλούσιοι γίνονται όλο και πιο πλούσιοι, οι φτωχοί όλο και πιο φτωχοί. Νικίτα Μιλιβόγεβιτς 20 και 21 Ιουλίου Εθνικό Θέατρο Ηλέκτρα του Σοφοκλή Σκηνοθεσία: Θάνος Παπακωνσταντίνου (Η διανομή θα ανακοινωθεί προσεχώς.) Σημείωμα σκηνοθέτη Ο Γιάννης Αναστασάκης Ο Γιάννης Αναστασάκης Γραμμένη στη σκιά του Πελοποννησιακού πολέμου, η Ηλέκτρα του Σοφοκλή είναι από τα πιο «άγρια» έργα του ποιητή. Από την πρώτη κιόλας σκηνή της επιστροφής του μητροκτόνου Ορέστη ως και τις επινίκιες ιαχές του χορού στην τελευταία, υπάρχει ένας διαρκής διάλογος μεταξύ σκότους και φωτός. Μια μάχη αντιθέσεων με κεντρικό θέμα τη δίκη: τη διαταραγμένη ισορροπία και την αποκατάστασή της. Αποτυπώνοντας έναν κόσμο εμφύλιου σπαραγμού, ο ποιητής μάς προσκαλεί να παρακολουθήσουμε τη λειτουργία ενός φυσικού νόμου: του νόμου της ανταπόδοσης. Ο ίδιος ο ποιητής τοποθετείται πέρα από κάθε ηθική – δεν τον ενδιαφέρει αν η χαμένη ισορροπία θα επανέλθει με τρόπο καλό ή κακό. Το θέμα είναι να επανέλθει. Η βία διέπει τις ανθρώπινες σχέσεις. Όταν γίνεται μια βίαιη προσβολή της δίκης, η απάντηση θα είναι επίσης βίαιη. Το ότι το μέτρο της εκδίκησης εδώ ξεπερνά τα συνήθη όρια για μια «πολιτισμένη» κοινωνία οδηγώντας στη μητροκτονία, επίσης δεν ενδιαφέρει. Η Ηλέκτρα του Σοφοκλή κραυγάζει για ανταπόδοση, όχι για δικαιοσύνη. Θάνος Παπακωνσταντίνου 27 και 28 Ιουλίου Θεσμοφοριάζουσες του Αριστοφάνη Μετάφραση: Παντελής Μπουκάλας Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος Μουσική: Νίκος Κυπουργός Κοστούμια: Άγγελος Μέντης Χορογραφίες: Σεσίλ Μικρούτσικου Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης Παίζουν οι: Μάκης Παπαδημητρίου, Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, Νάντια Κοντογεώργη, Γιώργος Χρυσοστόμου, Ελένη Ουζουνίδου, Γιώργος Παπαγεωργίου, Άντρη Θεοδότου, Κατερίνα Μαούτσου, Νάνσυ Σιδέρη, Ελένη Μπούκλη, Αντιγόνη Φρυδά, Ίριδα Μάρα, Φραγκίσκη Μουστάκη, Νατάσα Σφενδυλάκη κ.ά. Σημείωμα σκηνοθέτη Ο Γιάννης Κόκκος Ο Γιάννης Κόκκος Στις Θεσμοφοριάζουσες, ένα από τα τρία «γυναικεία» έργα του Αριστοφάνη, γραμμένο την εποχή της κατάλυσης της Αθηναϊκής Δημοκρατίας −το 411 π.Χ., που θεωρείται χρόνος γραφής του, επιβλήθηκε Ολιγαρχία− μια μειονότητα της Πολιτείας, οι γυναίκες, κρούουν τον κώδωνα για την ανάγκη πολιτικής σταθερότητας. Μπορεί σήμερα οι γυναίκες να μην είναι σε τέτοια δεινή θέση ώστε να οραματίζονται τους θεσμούς αντί να συμμετέχουν σε αυτούς, αλλά υπάρχουν πάντα μειονότητες που δεν δικαιούνται ίσο μερίδιο στην λειτουργία της Πολιτείας. Ένα έργο για τα ζητήματα των φύλων, για την διεκδίκηση της προσωπικής ταυτότητας, για το δικαίωμα στην πολιτειακή ισότητα, ένα έργο για την κρίση αξιών, τη φύση και τον νόμο. Και πάνω απ' όλα, ένα έργο που, με όπλο το θέατρο και το χιούμορ, δίνει άπειρες δυνατότητες στον ηθοποιό να πρωταγωνιστήσει ως πολιτικό ον στη σκηνή της κωμωδίας. Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος 3 και 4 Αυγούστου Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος Ορέστης του Ευριπίδη Μετάφραση: Γιώργος Μπλάνας Σκηνοθεσία: Γιάννης Αναστασάκης Σκηνικά - Κοστούμια: Γιάννης Θαβώρης Παίζουν οι: Χρίστος Στυλιανού (Ορέστης), Ιωάννα Κολλιοπούλου (Hλέκτρα), Χριστόδουλος Στυλιανού (Μενέλαος), Νικόλας Μαραγκόπουλος (Aγγελιοφόρος) κ.ά. Σημείωμα σκηνοθέτη: Ο Κωνσταντίνος Ντέλλας Ο Κωνσταντίνος Ντέλλας Πόσο μπορεί να απαγκιστρωθεί από το έγκλημα μια κοινωνία στηριγμένη σ' αυτό; Τρεις νέοι, ο Ορέστης, η Ηλέκτρα κι ο Πυλάδης, κολυμπούν μέσα στη δίνη του αίματος που τους παρασύρει. Θεοί και άνθρωποι έχουν στήσει μια πλεκτάνη μίσους κι εκδίκησης, όπου η αδελφική αγάπη γίνεται συνενοχή, η φιλική σχέση συναυτουργία, η λαϊκή ετυμηγορία θανατική ποινή. Δεν έχει τέλος αυτός ο πόλεμος. Η πόλη θα καεί. Ο Ευριπίδης γράφει μια τραγωδία για να ξεγυμνώσει την ανθρώπινη ψυχή. Κι όταν συμβεί αυτή η τρομακτική αποκάλυψη, το μόνο που μένει είναι ο... από μηχανής Θεός, που έρχεται όπως πάντα δίχως να τον περιμένει κανείς. Αλλά δεν πιστεύει πια κανείς τα παραμύθια του. Γιάννης Αναστασάκης 10 και 11 Αυγούστου Βάτραχοι του Αριστοφάνη Μετάφραση: Γιώργος Μπλάνας Σκηνοθεσία: Κώστας Φιλίππογλου Κίνηση: Σοφία Πάσχου Παίζουν οι: Λάκης Λαζόπουλος, Σοφία Φιλιππίδου, Αντώνης Καφετζόπουλος, Δημήτρης Πιατάς κ.ά. Σημείωμα σκηνοθέτη: Στους Βατράχους ο Αριστοφάνης ξεδιπλώνει στην ορχήστρα μια φαντασμαγορική νέκυια, σαν άλλος Οδυσσέας, που αναζητά τον δρόμο για την ουτοπική Ιθάκη του. Πρέπει κανείς να μάθει τι είναι θάνατος, για να φέρει σε πέρας την ζωή του. Πρέπει να συνειδητοποιήσει η Πόλις τις απουσίες της, για να είναι παρούσα ως Πόλις. Πρέπει να καταβυθιστεί στον ξένο κόσμο του Άδη, για να κατακτήσει την ταυτότητά της. Ο θεός Διόνυσος μασκαρεμένος σε Ηρακλή κατεβαίνει στον Άδη, για να φέρει στη γη τον Ευριπίδη, αφού η Αθήνα δεν έχει πια κανένα μεγάλο ποιητή. Το ταξίδι αυτό, αν και γίνεται μέσα στον επιβλητικό ζόφο του κόσμου των ψυχών, διαθέτει την ευθυμία μιας ψυχαγωγικής περιήγησης, η οποία αγγίζει τα όρια του μεσαιωνικού καρναβαλιού. Ο Διόνυσος δεν κατεβαίνει στον Άδη για να φέρει στον κόσμο ούτε κάποιον παλιό καλό πολιτικό ούτε κάποιον παλιό καλό φιλόσοφο ή στρατηγό. Κατεβαίνει για να φέρει έναν δραματικό ποιητή. Είναι προφανές πως ο Αριστοφάνης θεωρεί την ποίηση και το θέατρο το μόνο φάρμακο που μπορεί να σώσει την χώρα από την παρακμή. Περίεργο πραγματικά, με τα δικά μας δεδομένα. Ο καρναβαλικός Άδης, όπως τον παρουσιάζει ο Αριστοφάνης στους Βατράχους, είναι απόλυτα υγιής, μπροστά στον άρρωστο κόσμο των «σοβαρών» ζωντανών. Και η κωμωδία –με όλα τα ξεκαρδιστικά επεισόδιά της– μετατρέπεται σε μια πολιτική διδασκαλία, που έμελλε να ταξιδέψει ως την εποχή μας. Οι Βάτραχοι είναι ο ίδιος ο άνθρωπος: αμφίβιος, ένας ξένος στεριανός, ένας ξένος θαλασσινός κι όμως παντού σαν στο σπίτι του, έτοιμος να τραγουδήσει, να χορέψει. Το καρναβάλι, η προσπάθεια του Ανθρώπου να βγει από τα όρια του εαυτού του, είναι η κατάκτηση της ταυτότητάς του. Και την ταυτότητα αυτή δεν την εκφράζει ο «ρεαλιστής» Ευριπίδης, αλλά ο επικός «παραμυθάς» Αισχύλος, αυτός που αν και σοβαρός, επιβλητικός ποιητής, στον ποιητικό αγώνα του με τον Ευριπίδη, μπορεί να ξεπερνά τον εαυτό του, να λέει συνεχώς για τον αντίπαλό του: «ληκύθιον απώλεσεν», έκφραση που η έρευνα έχει πλέον ταυτίσει με την έκφραση, «του έπεσε τ' αρχίδι»! Στην παράσταση, ο κόσμος των ζωντανών αργοπεθαίνει μέσα στην αδυναμία του να πλάσει μύθους που θα τους σέβεται – όσο εξωφρενικοί κι αν είναι. Αντίθετα, ο Άδης σφύζει από ζωή, γιατί οι κάτοικοί του, έχοντας διασώσει το προαιώνιο ένστικτο του παιχνιδιού, συνεχίζουν να φαντάζονται και παραμένουν ικανοί να παίρνουν απόσταση από τον εαυτό τους. Κώστας Φιλίππογλου 17 και 18 Αυγούστου Οιδίπους επί Κολωνώ του Σοφοκλή Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου σε συνεργασία με τo INDA (Ινστιτούτο Αρχαίου Δράματος του Φεστιβάλ Συρακουσών) Σκηνοθεσία: Γιάννης Κόκκος Η παράσταση θα παρουσιαστεί πρώτα στο 54ο Φεστιβάλ Αρχαίου Ελληνικού Θεάτρου των Συρακουσών (8 Μαΐου - 8 Ιουλίου) και κατόπιν, στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου. Σημείωμα σκηνοθέτη: Η Μάρθα Φριντζήλα Η Μάρθα Φριντζήλα Η τελευταία τραγωδία του Σοφοκλή είναι ένας διαλογισμός πάνω στο ανθρώπινο πεπρωμένο και, ταυτόχρονα, ένας ύμνος στην Αθήνα, την αγαπημένη του πόλη. Κουβαλώντας στους γέρικους ώμους του το βάρος τρομακτικών εγκλημάτων, κυνηγημένος από την πατρίδα του τη Θήβα, ο Οιδίποδας φτάνει ως πρόσφυγας στον Κολωνό, συνοικία των Αθηνών, τόπο της τελευταίας του κατοικίας. Οι θεοί τον έχουν καταδικάσει, οι θεοί τού έχουν υποδείξει τον τόπο της λύτρωσης. Μίασμα ο ίδιος, γίνεται ο ήρωας-προστάτης της πόλης που τον υποδέχεται για λόγους ηθικής αλλά και συμφέροντος. Τραγωδία για τα σύνορα, πραγματικά και μεταφυσικά, για το μυστήριο της ανθρώπινης ελευθερίας παρά την παντοδυναμία των θεών, για την ευθύνη, για τα γηρατειά, για την πολιτική διαχείριση της πόλης, ο Οιδίπους επί Κολωνώ είναι επίσης ένα χαμηλόφωνο ποίημα, ένα πνευματικό ταξίδι. Από τις Συρακούσες στην Επίδαυρο, η παράστασή μας θα μεταφέρει τα βήματα του Οιδίποδα ως το ιερό δάσος των Ερινύων, όπου αποθεώνεται. Γιάννης Κόκκος Σημείωμα Kαλλιτεχνικού Διευθυντή Φεστιβάλ Συρακουσών: Το 2018, το Ινστιτούτο Αρχαίου Δράματος του Φεστιβάλ Συρακουσών θα προσκαλέσει το κοινό στο Ελληνικό Θέατρο των Συρακουσών για τρία έργα που πραγματεύονται το ζήτημα της εξουσίας και θίγουν τον πολυπρόσωπο και μεταβαλλόμενο ρόλο του ήρωα και του τυράννου στην αρχαιότητα, όπως αυτά κορυφώνονται στην τραγωδία ή όπως παρουσιάζονται στην εκφυλισμένη μορφή τους, μέσα από τη φάρσα και τη γελοιοποίηση. Πρόκειται για τα έργα Οιδίπους επί Κολωνώ του Σοφοκλή, Ηρακλής του Ευριπίδη και Ιππείς του Αριστοφάνη. Στον Οιδίποδα επί Κολωνώ, μια τραγωδία για τα γηρατειά, ο γηραιός Οιδίποδας επιλέγει τον Κολωνό σαν τόπο ανάπαυσής του, σαν τον τόπο που θα στοιχειώσει ως πνεύμα, έχοντας προηγουμένως περιπλανηθεί ως αποδιοπομπαίος τράγος (Οιδίπους Τύραννος). Το τελευταίο έργο του Σοφοκλή αποτελεί ένα είδος πνευματικού τεκμηρίου: μας δείχνει έναν ολόκληρο πληθυσμό ανθρώπων στο χείλος της καταστροφής. Η τραγωδία αυτή αναστοχάζεται πάνω στα μεγάλα ζητήματα του ανθρώπου: στο μυστήριο της ύπαρξης και στον θάνατο, στη σύγκρουση μεταξύ πολιτικής και θρησκευτικής ηθικής, στη σχέση ανάμεσα στην αντικειμενικότητα της ενοχής και την υποκειμενικότητα της τιμωρίας, στο αναπόδραστο της μοίρας που καθορίζεται από πανίσχυρες δυνάμεις, στην ευθραυστότητα της λογικής και της ανθρώπινης δικαιοσύνης. Η Αθηνά αντιπροσωπεύει τις προαιώνιες αξίες, όπως είναι η φιλοξενία προς τους ικέτες, η αντίθεση προς τους αλαζόνες, ο σεβασμός προς τους νόμους, η λατρεία των θεών. Η τραγωδία κορυφώνεται με την τελική εξιλέωση του άνδρα που πρώτα ταπεινώθηκε και κατόπιν ανυψώθηκε στην τάξη του ήρωα. Ο Σοφοκλής μάς παραδίδει στίχους απίστευτης καθαρότητας, με πλέον χαρακτηριστικούς αυτούς της υπέροχης ποίησης του χορού, ο οποίος δοξάζει «την καλύτερη κατοικία του κόσμου, τον άδολο Κολωνό». Είναι μεγάλη τιμή για μας να παρουσιάζουμε το έργο Οιδίπους επί Κολωνώ σε σκηνοθεσία του καλλιτέχνη και κοσμοπολίτη διανοούμενου, Γιάννη Κόκκου. Και μάλιστα στο Θέατρο της Επιδαύρου, ξεκινώντας μια συνεργασία πολύτιμη και σημαδιακή, εδραιωμένη στη γεωγραφία της ψυχής που αναδύουν τα πέτρινα θέατρα της Σικελίας και της Ελλάδας. Όπως έχει γράψει και ένας σπουδαίος σύγχρονος συγγραφέας: οι πολιτισμοί που παίρνουν το μέλλον τους στα σοβαρά έχουν σαν βασικό τους μέλημα να διαφυλάσσουν και να κληροδοτούν στους επόμενους την Ομορφιά/το Κάλλος. Roberto Andò Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου 6 και 7 Ιουλίου Ομάδα VASISTAS Χοηφόροι του Αισχύλου (Κύκλος ΟΡΕΣΤΕΙΑ) Σκηνοθεσία: Αργυρώ Χιώτη Δραματουργία: Ομάδα VASISTAS Σύμβουλος δραματουργίας: Νίκος Α. Παναγιωτόπουλος Σκηνικός χώρος: Εύα Μανιδάκη Φωτισμοί: Τάσος Παλαιορούτας Μουσική: Jan Van de Engel Βοηθός σκηνοθέτη: Γκέλυ Καλαμπάκα Παίζουν οι: Εύη Σαουλίδου, Ευδοξία Ανδρουλιδάκη, Αντώνης Αντωνόπουλος, Ματίνα Περγιουδάκη, Γιάννης Κλίνης, Ελένη Βεργέτη, Τζωρτζίνα Χρυσκιώτη κ.ά. Σημείωμα σκηνοθέτη: «Φωνάζω σε κουφούς; / Ουρλιάζω μάταια σε κοιμισμένους;» Το κορυφαίο θρηνητικό τραγούδι της αρχαίας ελληνικής γραμματείας. Ένα προμελετημένο έγκλημα που στήνεται επί σκηνής με συνενόχους τους θεατές. Επικεντρώνοντας στον χορό του έργου, την παντοδύναμη αυτή φωνή που βρίσκεται συνεχώς παρούσα επί σκηνής, κινεί τα νήματα και οπλίζει το χέρι του φόνου, η ομάδα VASISTAS προσεγγίζει το έργο ως μία βαθειά σύγκρουση των ενστίκτων του ανθρώπου με την κοινωνική του υπόσταση. Ο χορός είναι η μαζική φωνή που παρατηρεί, κατευθύνει και τελικά εξουσιάζει τα πάντα. Είναι η κοινωνική επιταγή που σε στιγμές παίρνει τον πρώτο λόγο και αυτόνομα ορίζει τον ρου της ιστορίας. Τα δύο βασικά πρόσωπα του έργου, οι δύο θύτες, ο Ορέστης και η Ηλέκτρα, μοιάζει να είναι σαν δύο όργανα που δεν έχουν σχεδόν δικαίωμα επιλογής. Κουβαλούν στις πλάτες τους το βάρος του παρελθόντος, υποχρεωμένοι να το ακολουθήσουν. Οποιαδήποτε άλλη επιλογή μοιάζει αδύνατη. Το μέλλον τους είναι απόλυτα συνυφασμένο με την πράξη του φόνου. Αργυρώ Χιώτη 20 και 21 Ιουλίου Αντιγόνη του Σοφοκλή Μετάφραση - Διασκευή: Νίκος Παναγιωτόπουλος Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Ντέλλας Σκηνογραφική επιμέλεια: Ανδρέας Σκούρτης Ενδυματολογική επιμέλεια: Κωνσταντίνα Μαρδίκη Μουσική: Αλέξανδρος Κτιστάκης Σχεδιασμός φωτισμών: Παναγιώτης Λαμπής Videographer - Φωτογραφία - Βοηθός σκηνογράφου: Χρήστος Συμεωνίδης Ερμηνεύει: Επταμελής ομάδα ηθοποιών Σημείωμα σκηνοθέτη: Ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος Ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος Ο Ετεοκλής έπεσε υπερασπιζόμενος την πατρίδα του. Είναι ήρωας. Ο Ετεοκλής σφετερίστηκε το θρόνο από τον αδελφό του. Ο Πολυνείκης έπεσε πολεμώντας της ίδια του την πατρίδα. Είναι προδότης. Ο Πολυνείκης διεκδίκησε δίκαια το θρόνο που του ανήκε. Ποιος έχει δίκιο; Ο Κρέοντας έχει την ευθύνη της πόλης. Η πόλη έχει ρωγμή. Ο Κρέοντας τηρεί αυτά που διακηρύττει για να επανέλθει η τάξη και η ηρεμία. Η Αντιγόνη έχει την ευθύνη της οικογένειάς της. Και των νεκρών της. Η Αντιγόνη παραβαίνει τους νόμους της πόλης και δημιουργείται χάος και αταξία. Ποιος έχει δίκιο; Στην Αθήνα δεν επιτρέπεται η ταφή σε ιερόσυλους, προδότες και αυτόχειρες. Ο Κρέοντας, από ακριβοδίκαιος άρχοντας και τηρητής των νόμων, μετατρέπεται σε εμμονικό τύραννο και οδηγεί τρία πρόσωπα στην αυτοχειρία. Η Αντιγόνη κηδεύει έναν αδελφό, κάνοντας τη δουλειά που αναλογεί στους άντρες. Ο Κρέοντας θρηνεί πάνω από το πτώμα του γιου του, κάνοντας τη δουλειά που αναλογεί στις γυναίκες. Ποιος είναι το τραγικό πρόσωπο; Κωνσταντίνος Ντέλλας 3 και 4 Αυγούστου Προμηθέας Δεσμώτης του Αισχύλου Μετάφραση: Νικολέττα Φριντζήλα Σκηνοθεσία: Μάρθα Φριντζήλα Σκηνικό - Μουσική: Βασίλης Μαντζούκης Σχεδιασμός φωτισμού: Felice Ross Κοστούμια - Κατασκευές, μάσκες: Camilo Bentancor Κίνηση: Αμάλια Μπένετ Βοηθοί Σκηνοθέτη: Γιώργος Βουρδαμής Μαυρογένης, Ιωάννα Νασιοπούλου Επιστημονικός συνεργάτης: Ιωσήφ Βιβιλάκης Παίζουν οι: Δημήτρης Καταλειφός (Προμηθέας), Μαρία Κεχαγιόγλου (Ιώ), Γιώργος Βουρδαμής Μαυρογένης (Κράτος), Θεανώ Μεταξά (Βία), Ηλίας Κουνέλλας (Ήφαιστος), Κώστας Βασαρδάνης (Ερμής), Γιώργος Φριντζήλας (Ωκεανός), Fonέs σε διδασκαλία Μαρίνας Σάττι (Χορός των Ωκεανίδων). Στην παράσταση συμμετέχει η χορωδία του Baumstrasse καθώς και σπουδαστές του Αττικού σχολείου και του Λυκείου Επιδαύρου. Σημείωμα σκηνοθέτη: Ο Θάνος Παπακωνσταντίνου Ο Θάνος Παπακωνσταντίνου Η παράσταση επικεντρώνεται στη δύναμη του λόγου και στην ρυθμική και μελωδική απόδοση του κειμένου. Για να βρεθεί ο λόγος στο επίκεντρο, αποφεύγουμε την εκφραστική δραματική ερμηνεία και επιμένουμε στην καθαρότητα της εκφοράς και των νοημάτων. Αυτό δεν σημαίνει πως οι ερμηνείες των ηθοποιών στερούνται θεατρικότητας και πάθους. Αντίθετα υποστηρίζονται με τη χρήση μάσκας και υπογραμμίζονται με την μελετημένη σχεδίαση των κινήσεων. Η παράσταση ακολουθεί μία αυστηρή μουσική και κινησιολογική παρτιτούρα που επιτρέπει στον ηθοποιό να εκφραστεί και να εκφράσει μέσα από ένα ορισμένο αισθητικό πλαίσιο. Μάρθα Φριντζήλα Αρχαίο Στάδιο Επιδαύρου 13 και 14 Ιουλίου Ευμενίδες του Αισχύλου (Κύκλος ΟΡΕΣΤΕΙΑ) Μετάφραση: Δημήτρης Δημητριάδης Σύλληψη - Σκηνοθεσία - Ερμηνεία: Στεφανία Γουλιώτη Καλλιτεχνική Συνεργασία: Σύλβια Λιούλιου Σχεδιασμός ήχου: Δημήτρης Καμαρωτός Video: Dorijan Kolundžija Τεχνική Αλεξάντερ: Βίκη Παναγιωτάκη Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης Σημείωμα σκηνοθέτη: «Αφήστε το φόβο να ζει στην πολιτεία.» Η Στεφανία Γουλιώτη Η Στεφανία Γουλιώτη Στο εγχείρημα αυτό υπάρχει η ανάγκη της καταβύθισης στα άδυτα του ανθρώπινου ψυχισμού, η απόλυτη έκθεση του ονείρου, της ανασφάλειας και των φόβων ενώπιον του κοινού. Είναι η απόπειρα να μπει σε διάλογο το Συνειδητό μέρος της προσωπικότητας με το Ασυνείδητο, το βαθύτερα καταγεγραμμένο. Οι Ερινύες εμφανίζονται ως φόβητρα και ψιθυρίζουν τις επιθυμίες τους, τις αντιδικίες τους, και τότε ο άνθρωπος έρχεται αντιμέτωπος με τη βαθιά αλήθεια πως ο ίδιος είναι οι φωνές αυτές, αυτός περιέχεται σε όλα τα πρόσωπα του έργου και ταυτόχρονα όλα τον περιέχουν. Η παράσταση αυτή είναι μια υποκριτική δοκιμασία με σκοπό να αποκαλυφθεί η αισθητική, όχι της εικονοποίησης, αλλά η ιδανική κατάσταση όπου ο θεατής βλέπει αυτό που ο ηθοποιός φαντάζεται, όχι αυτό που παρουσιάζεται μπροστά του. Είναι κάτι πολύ δύσκολο να συμβεί αλλά όταν επιτευχθεί, θεατής και ηθοποιός συναντιούνται σε ένα αόρατο τοπίο και μοιράζονται μια δυνατή εμπειρία. Στεφανία Γουλιώτη Πηγή: www.lifo.gr
Ανακοινώθηκε σήμερα (28/11) το πλήρες πρόγραμμα του Φεστιβάλ Επιδαύρου 2018. Όπως τόνισε ο καλλιτεχνικός διευθυντής, Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος: «Με τη σκέψη ότι η Επίδαυρος ήταν και είναι το βαρύ πυροβολικό του Φεστιβάλ, θα μπορούσε να είναι από μόνη της ένα φεστιβάλ, αποφασίσαμε να ανακοινώσουμε πρώτα και ξεχωριστά το πρόγραμμά της. Ένας επιπλέον λόγος γι' αυτή την επιλογή είναι ότι επιδιώκουμε να προσελκύσουμε περισσότερους ξένους θεατές, σε συνεργασία με ελληνικούς και διεθνείς οργανισμούς και γραφεία που δραστηριοποιούνται στον πολιτιστικό τουρισμό». Για να συμπληρώσει: «Από το 2017, τα έργα που ανεβαίνουν στην Επίδαυρο εντάσσονται σε μια ενιαία θεματική, η οποία συνδέει το ρεπερτόριο στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου και στο Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου με το περιεχόμενο της έρευνας στο Λύκειο Επιδαύρου. Στο πλαίσιο αυτής της φιλοσοφίας, τα έργα που έχουν επιλεγεί φέτος τοποθετούνται στην ευρύτερη θεματική «Πολιτεία και Πολίτης». ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου 29 και 30 Ιουνίου Αχαρνείς του Αριστοφάνη Απόδοση, Σκηνοθεσία, Χορογραφία: Κώστας Τσιάνος Σκηνογραφία - Κοστούμια: Γιάννης Μετζικώφ Μουσική: Γιώργος Ανδρέου Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος Παίζουν οι: Πέτρος Φιλιππίδης, Παύλος Χαϊκάλης, Κώστας Κόκλας, Πυγμαλίων Δαδακαρίδης και 15μελής χορός Σημείωμα σκηνοθέτη: Ο Κώστας Τσιάνος Ο Κώστας Τσιάνος Ο δεκαεννιάχρονος Αριστοφάνης παρουσίασε την κωμωδία του Αχαρνείς στα Λήναια του 425 π.Χ., στον έκτο χρόνο του Πελοποννησιακού πολέμου και απέσπασε το πρώτο βραβείο. Στόχος του Αριστοφάνη είναι να γελοιοποιήσει τον πόλεμο και τους πολεμοκάπηλους και να εκφράσει τη λαχτάρα των ανθρώπων για ειρηνική ζωή. Τοποθετεί τη δράση του έργου στην αγροτική περιοχή της Αττικής Αχαρναίς, το σημερινό Μενίδι. Ο Αριστοφάνης δεν ξεχνά πως η κωμωδία γεννήθηκε από λαϊκές λατρευτικές τελετές της γονιμότητας. Στους Αχαρνείς υπάρχουν αρκετές αναφορές στον Διόνυσο. Σε μια σκηνή του έργου, ο αγρότης Δικαιόπολις με την οικογένειά του τελούν πομπή του φαλλού και τον υμνούν με φαλλικό άσμα. Υπάρχουν έξοχες κωμικές σκηνές που κρατούν από τα μεγαρικά σκώμματα και με τον ορμητικό και ολοζώντανο χορό των καρβουνιάρηδων από το Μενίδι, μας χαρίζει μια έξοχη κωμωδία σαν ξέφρενο διονυσιακό πανηγύρι. Η παράστασή μας φιλοδοξεί να βρει τον δρόμο της μέσα από τις λαϊκές μας παραδόσεις που συγγενεύουν ολοφάνερα με το διάχυτο στους Αχαρνείς διονυσιακό πνεύμα. Κώστας Τσιάνος 6 και 7 Ιουλίου Αγαμέμνων του Αισχύλου (Κύκλος ΟΡΕΣΤΕΙΑ) Μετάφραση: Γιώργος Μπλάνας Σκηνοθεσία: Τσέζαρις Γκραουζίνις Σκηνικά - Κουστούμια: Κέννυ ΜακΛέλλαν Μουσική - Μουσική Διδασκαλία: Χάρης Πεγιάζης Κίνηση: Eddie Lame Φωτισμοί: Αλέκος Γιάνναρος Βοηθός σκηνοθέτη: Συγκλητική Βλαχάκη Παίζουν οι: Γιάννης Στάνκογλου, Μαρία Πρωτόπαππα, Ιώβη Φραγκάτου κ.ά. Διεύθυνση παραγωγής: Αναστασία Καβαλάρη Επικοινωνία: Ανζέλικα Καψαμπέλη Καλλιτεχνική διεύθυνση Stefi Productions: Αλίκη Δανέζη-Knutsen Παραγωγή: Stefi Productions-Γιάννης Μ. Κώστας Σημείωμα σκηνοθέτη: Στον Αγαμέμνονα του Αισχύλου, οι Πρωταγωνιστές είναι καταδικασμένοι να υποφέρουν και να πεθάνουν, αλλά τα μέλη του Χορού να υποφέρουν και να επιβιώσουν. Να ξανασκεφτούν τα δεινά τους και να βρουν μια διέξοδο. Στην πολιτεία που είναι καταδικασμένη στην αυτοκαταστροφή, οι πολίτες −που εκπροσωπούνται από τον Χορό−, πρέπει να βρουν τη δύναμη και την πίστη να επαναπροσδιορίσουν τις ηθικές και πολιτειακές τους αξίες για να επιβιώσουν. Πιστεύω ότι το κύριο θέμα της συγκεκριμένης τραγωδίας είναι η αφύπνιση του αισθήματος ευθύνης των πολιτών. Πρόκειται για την αρχή της σύγκρουσης: οι υπάκουοι πολίτες αισθάνονται αναπόφευκτη την αντίδρασή τους στην κατεστημένη τάξη. Τσέζαρις Γκραουζίνις 13 και 14 Ιουλίου Εθνικό Θέατρο Πλούτος του Αριστοφάνη Σκηνοθεσία: Νικίτα Μιλιβόγεβιτς (Η διανομή θα ανακοινωθεί προσεχώς.) Σημείωμα σκηνοθέτη Από τον καιρό του Αριστοφάνη ως τις μέρες μας, ο Πλούτος είναι ο πιο ισχυρός θεός του πλανήτη, η κινητήρια δύναμη των πάντων. Ο πλούτος σήμερα διανέμεται στον κόσμο έτσι ώστε οι 100 πιο πλούσιοι άνθρωποι να είναι πλουσιότεροι από το ήμισυ του πληθυσμού ολόκληρου του πλανήτη. Είτε ο Πλούτος είναι τυφλός είτε βλέπει, ό,τι κι αν κάνει μοιάζει παντελώς αδιάφορο: οι πλούσιοι γίνονται όλο και πιο πλούσιοι, οι φτωχοί όλο και πιο φτωχοί. Νικίτα Μιλιβόγεβιτς 20 και 21 Ιουλίου Εθνικό Θέατρο Ηλέκτρα του Σοφοκλή Σκηνοθεσία: Θάνος Παπακωνσταντίνου (Η διανομή θα ανακοινωθεί προσεχώς.) Σημείωμα σκηνοθέτη Ο Γιάννης Αναστασάκης Ο Γιάννης Αναστασάκης Γραμμένη στη σκιά του Πελοποννησιακού πολέμου, η Ηλέκτρα του Σοφοκλή είναι από τα πιο «άγρια» έργα του ποιητή. Από την πρώτη κιόλας σκηνή της επιστροφής του μητροκτόνου Ορέστη ως και τις επινίκιες ιαχές του χορού στην τελευταία, υπάρχει ένας διαρκής διάλογος μεταξύ σκότους και φωτός. Μια μάχη αντιθέσεων με κεντρικό θέμα τη δίκη: τη διαταραγμένη ισορροπία και την αποκατάστασή της. Αποτυπώνοντας έναν κόσμο εμφύλιου σπαραγμού, ο ποιητής μάς προσκαλεί να παρακολουθήσουμε τη λειτουργία ενός φυσικού νόμου: του νόμου της ανταπόδοσης. Ο ίδιος ο ποιητής τοποθετείται πέρα από κάθε ηθική – δεν τον ενδιαφέρει αν η χαμένη ισορροπία θα επανέλθει με τρόπο καλό ή κακό. Το θέμα είναι να επανέλθει. Η βία διέπει τις ανθρώπινες σχέσεις. Όταν γίνεται μια βίαιη προσβολή της δίκης, η απάντηση θα είναι επίσης βίαιη. Το ότι το μέτρο της εκδίκησης εδώ ξεπερνά τα συνήθη όρια για μια «πολιτισμένη» κοινωνία οδηγώντας στη μητροκτονία, επίσης δεν ενδιαφέρει. Η Ηλέκτρα του Σοφοκλή κραυγάζει για ανταπόδοση, όχι για δικαιοσύνη. Θάνος Παπακωνσταντίνου 27 και 28 Ιουλίου Θεσμοφοριάζουσες του Αριστοφάνη Μετάφραση: Παντελής Μπουκάλας Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος Μουσική: Νίκος Κυπουργός Κοστούμια: Άγγελος Μέντης Χορογραφίες: Σεσίλ Μικρούτσικου Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης Παίζουν οι: Μάκης Παπαδημητρίου, Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, Νάντια Κοντογεώργη, Γιώργος Χρυσοστόμου, Ελένη Ουζουνίδου, Γιώργος Παπαγεωργίου, Άντρη Θεοδότου, Κατερίνα Μαούτσου, Νάνσυ Σιδέρη, Ελένη Μπούκλη, Αντιγόνη Φρυδά, Ίριδα Μάρα, Φραγκίσκη Μουστάκη, Νατάσα Σφενδυλάκη κ.ά. Σημείωμα σκηνοθέτη Ο Γιάννης Κόκκος Ο Γιάννης Κόκκος Στις Θεσμοφοριάζουσες, ένα από τα τρία «γυναικεία» έργα του Αριστοφάνη, γραμμένο την εποχή της κατάλυσης της Αθηναϊκής Δημοκρατίας −το 411 π.Χ., που θεωρείται χρόνος γραφής του, επιβλήθηκε Ολιγαρχία− μια μειονότητα της Πολιτείας, οι γυναίκες, κρούουν τον κώδωνα για την ανάγκη πολιτικής σταθερότητας. Μπορεί σήμερα οι γυναίκες να μην είναι σε τέτοια δεινή θέση ώστε να οραματίζονται τους θεσμούς αντί να συμμετέχουν σε αυτούς, αλλά υπάρχουν πάντα μειονότητες που δεν δικαιούνται ίσο μερίδιο στην λειτουργία της Πολιτείας. Ένα έργο για τα ζητήματα των φύλων, για την διεκδίκηση της προσωπικής ταυτότητας, για το δικαίωμα στην πολιτειακή ισότητα, ένα έργο για την κρίση αξιών, τη φύση και τον νόμο. Και πάνω απ' όλα, ένα έργο που, με όπλο το θέατρο και το χιούμορ, δίνει άπειρες δυνατότητες στον ηθοποιό να πρωταγωνιστήσει ως πολιτικό ον στη σκηνή της κωμωδίας. Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος 3 και 4 Αυγούστου Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος Ορέστης του Ευριπίδη Μετάφραση: Γιώργος Μπλάνας Σκηνοθεσία: Γιάννης Αναστασάκης Σκηνικά - Κοστούμια: Γιάννης Θαβώρης Παίζουν οι: Χρίστος Στυλιανού (Ορέστης), Ιωάννα Κολλιοπούλου (Hλέκτρα), Χριστόδουλος Στυλιανού (Μενέλαος), Νικόλας Μαραγκόπουλος (Aγγελιοφόρος) κ.ά. Σημείωμα σκηνοθέτη: Ο Κωνσταντίνος Ντέλλας Ο Κωνσταντίνος Ντέλλας Πόσο μπορεί να απαγκιστρωθεί από το έγκλημα μια κοινωνία στηριγμένη σ' αυτό; Τρεις νέοι, ο Ορέστης, η Ηλέκτρα κι ο Πυλάδης, κολυμπούν μέσα στη δίνη του αίματος που τους παρασύρει. Θεοί και άνθρωποι έχουν στήσει μια πλεκτάνη μίσους κι εκδίκησης, όπου η αδελφική αγάπη γίνεται συνενοχή, η φιλική σχέση συναυτουργία, η λαϊκή ετυμηγορία θανατική ποινή. Δεν έχει τέλος αυτός ο πόλεμος. Η πόλη θα καεί. Ο Ευριπίδης γράφει μια τραγωδία για να ξεγυμνώσει την ανθρώπινη ψυχή. Κι όταν συμβεί αυτή η τρομακτική αποκάλυψη, το μόνο που μένει είναι ο... από μηχανής Θεός, που έρχεται όπως πάντα δίχως να τον περιμένει κανείς. Αλλά δεν πιστεύει πια κανείς τα παραμύθια του. Γιάννης Αναστασάκης 10 και 11 Αυγούστου Βάτραχοι του Αριστοφάνη Μετάφραση: Γιώργος Μπλάνας Σκηνοθεσία: Κώστας Φιλίππογλου Κίνηση: Σοφία Πάσχου Παίζουν οι: Λάκης Λαζόπουλος, Σοφία Φιλιππίδου, Αντώνης Καφετζόπουλος, Δημήτρης Πιατάς κ.ά. Σημείωμα σκηνοθέτη: Στους Βατράχους ο Αριστοφάνης ξεδιπλώνει στην ορχήστρα μια φαντασμαγορική νέκυια, σαν άλλος Οδυσσέας, που αναζητά τον δρόμο για την ουτοπική Ιθάκη του. Πρέπει κανείς να μάθει τι είναι θάνατος, για να φέρει σε πέρας την ζωή του. Πρέπει να συνειδητοποιήσει η Πόλις τις απουσίες της, για να είναι παρούσα ως Πόλις. Πρέπει να καταβυθιστεί στον ξένο κόσμο του Άδη, για να κατακτήσει την ταυτότητά της. Ο θεός Διόνυσος μασκαρεμένος σε Ηρακλή κατεβαίνει στον Άδη, για να φέρει στη γη τον Ευριπίδη, αφού η Αθήνα δεν έχει πια κανένα μεγάλο ποιητή. Το ταξίδι αυτό, αν και γίνεται μέσα στον επιβλητικό ζόφο του κόσμου των ψυχών, διαθέτει την ευθυμία μιας ψυχαγωγικής περιήγησης, η οποία αγγίζει τα όρια του μεσαιωνικού καρναβαλιού. Ο Διόνυσος δεν κατεβαίνει στον Άδη για να φέρει στον κόσμο ούτε κάποιον παλιό καλό πολιτικό ούτε κάποιον παλιό καλό φιλόσοφο ή στρατηγό. Κατεβαίνει για να φέρει έναν δραματικό ποιητή. Είναι προφανές πως ο Αριστοφάνης θεωρεί την ποίηση και το θέατρο το μόνο φάρμακο που μπορεί να σώσει την χώρα από την παρακμή. Περίεργο πραγματικά, με τα δικά μας δεδομένα. Ο καρναβαλικός Άδης, όπως τον παρουσιάζει ο Αριστοφάνης στους Βατράχους, είναι απόλυτα υγιής, μπροστά στον άρρωστο κόσμο των «σοβαρών» ζωντανών. Και η κωμωδία –με όλα τα ξεκαρδιστικά επεισόδιά της– μετατρέπεται σε μια πολιτική διδασκαλία, που έμελλε να ταξιδέψει ως την εποχή μας. Οι Βάτραχοι είναι ο ίδιος ο άνθρωπος: αμφίβιος, ένας ξένος στεριανός, ένας ξένος θαλασσινός κι όμως παντού σαν στο σπίτι του, έτοιμος να τραγουδήσει, να χορέψει. Το καρναβάλι, η προσπάθεια του Ανθρώπου να βγει από τα όρια του εαυτού του, είναι η κατάκτηση της ταυτότητάς του. Και την ταυτότητα αυτή δεν την εκφράζει ο «ρεαλιστής» Ευριπίδης, αλλά ο επικός «παραμυθάς» Αισχύλος, αυτός που αν και σοβαρός, επιβλητικός ποιητής, στον ποιητικό αγώνα του με τον Ευριπίδη, μπορεί να ξεπερνά τον εαυτό του, να λέει συνεχώς για τον αντίπαλό του: «ληκύθιον απώλεσεν», έκφραση που η έρευνα έχει πλέον ταυτίσει με την έκφραση, «του έπεσε τ' αρχίδι»! Στην παράσταση, ο κόσμος των ζωντανών αργοπεθαίνει μέσα στην αδυναμία του να πλάσει μύθους που θα τους σέβεται – όσο εξωφρενικοί κι αν είναι. Αντίθετα, ο Άδης σφύζει από ζωή, γιατί οι κάτοικοί του, έχοντας διασώσει το προαιώνιο ένστικτο του παιχνιδιού, συνεχίζουν να φαντάζονται και παραμένουν ικανοί να παίρνουν απόσταση από τον εαυτό τους. Κώστας Φιλίππογλου 17 και 18 Αυγούστου Οιδίπους επί Κολωνώ του Σοφοκλή Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου σε συνεργασία με τo INDA (Ινστιτούτο Αρχαίου Δράματος του Φεστιβάλ Συρακουσών) Σκηνοθεσία: Γιάννης Κόκκος Η παράσταση θα παρουσιαστεί πρώτα στο 54ο Φεστιβάλ Αρχαίου Ελληνικού Θεάτρου των Συρακουσών (8 Μαΐου - 8 Ιουλίου) και κατόπιν, στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου. Σημείωμα σκηνοθέτη: Η Μάρθα Φριντζήλα Η Μάρθα Φριντζήλα Η τελευταία τραγωδία του Σοφοκλή είναι ένας διαλογισμός πάνω στο ανθρώπινο πεπρωμένο και, ταυτόχρονα, ένας ύμνος στην Αθήνα, την αγαπημένη του πόλη. Κουβαλώντας στους γέρικους ώμους του το βάρος τρομακτικών εγκλημάτων, κυνηγημένος από την πατρίδα του τη Θήβα, ο Οιδίποδας φτάνει ως πρόσφυγας στον Κολωνό, συνοικία των Αθηνών, τόπο της τελευταίας του κατοικίας. Οι θεοί τον έχουν καταδικάσει, οι θεοί τού έχουν υποδείξει τον τόπο της λύτρωσης. Μίασμα ο ίδιος, γίνεται ο ήρωας-προστάτης της πόλης που τον υποδέχεται για λόγους ηθικής αλλά και συμφέροντος. Τραγωδία για τα σύνορα, πραγματικά και μεταφυσικά, για το μυστήριο της ανθρώπινης ελευθερίας παρά την παντοδυναμία των θεών, για την ευθύνη, για τα γηρατειά, για την πολιτική διαχείριση της πόλης, ο Οιδίπους επί Κολωνώ είναι επίσης ένα χαμηλόφωνο ποίημα, ένα πνευματικό ταξίδι. Από τις Συρακούσες στην Επίδαυρο, η παράστασή μας θα μεταφέρει τα βήματα του Οιδίποδα ως το ιερό δάσος των Ερινύων, όπου αποθεώνεται. Γιάννης Κόκκος Σημείωμα Kαλλιτεχνικού Διευθυντή Φεστιβάλ Συρακουσών: Το 2018, το Ινστιτούτο Αρχαίου Δράματος του Φεστιβάλ Συρακουσών θα προσκαλέσει το κοινό στο Ελληνικό Θέατρο των Συρακουσών για τρία έργα που πραγματεύονται το ζήτημα της εξουσίας και θίγουν τον πολυπρόσωπο και μεταβαλλόμενο ρόλο του ήρωα και του τυράννου στην αρχαιότητα, όπως αυτά κορυφώνονται στην τραγωδία ή όπως παρουσιάζονται στην εκφυλισμένη μορφή τους, μέσα από τη φάρσα και τη γελοιοποίηση. Πρόκειται για τα έργα Οιδίπους επί Κολωνώ του Σοφοκλή, Ηρακλής του Ευριπίδη και Ιππείς του Αριστοφάνη. Στον Οιδίποδα επί Κολωνώ, μια τραγωδία για τα γηρατειά, ο γηραιός Οιδίποδας επιλέγει τον Κολωνό σαν τόπο ανάπαυσής του, σαν τον τόπο που θα στοιχειώσει ως πνεύμα, έχοντας προηγουμένως περιπλανηθεί ως αποδιοπομπαίος τράγος (Οιδίπους Τύραννος). Το τελευταίο έργο του Σοφοκλή αποτελεί ένα είδος πνευματικού τεκμηρίου: μας δείχνει έναν ολόκληρο πληθυσμό ανθρώπων στο χείλος της καταστροφής. Η τραγωδία αυτή αναστοχάζεται πάνω στα μεγάλα ζητήματα του ανθρώπου: στο μυστήριο της ύπαρξης και στον θάνατο, στη σύγκρουση μεταξύ πολιτικής και θρησκευτικής ηθικής, στη σχέση ανάμεσα στην αντικειμενικότητα της ενοχής και την υποκειμενικότητα της τιμωρίας, στο αναπόδραστο της μοίρας που καθορίζεται από πανίσχυρες δυνάμεις, στην ευθραυστότητα της λογικής και της ανθρώπινης δικαιοσύνης. Η Αθηνά αντιπροσωπεύει τις προαιώνιες αξίες, όπως είναι η φιλοξενία προς τους ικέτες, η αντίθεση προς τους αλαζόνες, ο σεβασμός προς τους νόμους, η λατρεία των θεών. Η τραγωδία κορυφώνεται με την τελική εξιλέωση του άνδρα που πρώτα ταπεινώθηκε και κατόπιν ανυψώθηκε στην τάξη του ήρωα. Ο Σοφοκλής μάς παραδίδει στίχους απίστευτης καθαρότητας, με πλέον χαρακτηριστικούς αυτούς της υπέροχης ποίησης του χορού, ο οποίος δοξάζει «την καλύτερη κατοικία του κόσμου, τον άδολο Κολωνό». Είναι μεγάλη τιμή για μας να παρουσιάζουμε το έργο Οιδίπους επί Κολωνώ σε σκηνοθεσία του καλλιτέχνη και κοσμοπολίτη διανοούμενου, Γιάννη Κόκκου. Και μάλιστα στο Θέατρο της Επιδαύρου, ξεκινώντας μια συνεργασία πολύτιμη και σημαδιακή, εδραιωμένη στη γεωγραφία της ψυχής που αναδύουν τα πέτρινα θέατρα της Σικελίας και της Ελλάδας. Όπως έχει γράψει και ένας σπουδαίος σύγχρονος συγγραφέας: οι πολιτισμοί που παίρνουν το μέλλον τους στα σοβαρά έχουν σαν βασικό τους μέλημα να διαφυλάσσουν και να κληροδοτούν στους επόμενους την Ομορφιά/το Κάλλος. Roberto Andò Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου 6 και 7 Ιουλίου Ομάδα VASISTAS Χοηφόροι του Αισχύλου (Κύκλος ΟΡΕΣΤΕΙΑ) Σκηνοθεσία: Αργυρώ Χιώτη Δραματουργία: Ομάδα VASISTAS Σύμβουλος δραματουργίας: Νίκος Α. Παναγιωτόπουλος Σκηνικός χώρος: Εύα Μανιδάκη Φωτισμοί: Τάσος Παλαιορούτας Μουσική: Jan Van de Engel Βοηθός σκηνοθέτη: Γκέλυ Καλαμπάκα Παίζουν οι: Εύη Σαουλίδου, Ευδοξία Ανδρουλιδάκη, Αντώνης Αντωνόπουλος, Ματίνα Περγιουδάκη, Γιάννης Κλίνης, Ελένη Βεργέτη, Τζωρτζίνα Χρυσκιώτη κ.ά. Σημείωμα σκηνοθέτη: «Φωνάζω σε κουφούς; / Ουρλιάζω μάταια σε κοιμισμένους;» Το κορυφαίο θρηνητικό τραγούδι της αρχαίας ελληνικής γραμματείας. Ένα προμελετημένο έγκλημα που στήνεται επί σκηνής με συνενόχους τους θεατές. Επικεντρώνοντας στον χορό του έργου, την παντοδύναμη αυτή φωνή που βρίσκεται συνεχώς παρούσα επί σκηνής, κινεί τα νήματα και οπλίζει το χέρι του φόνου, η ομάδα VASISTAS προσεγγίζει το έργο ως μία βαθειά σύγκρουση των ενστίκτων του ανθρώπου με την κοινωνική του υπόσταση. Ο χορός είναι η μαζική φωνή που παρατηρεί, κατευθύνει και τελικά εξουσιάζει τα πάντα. Είναι η κοινωνική επιταγή που σε στιγμές παίρνει τον πρώτο λόγο και αυτόνομα ορίζει τον ρου της ιστορίας. Τα δύο βασικά πρόσωπα του έργου, οι δύο θύτες, ο Ορέστης και η Ηλέκτρα, μοιάζει να είναι σαν δύο όργανα που δεν έχουν σχεδόν δικαίωμα επιλογής. Κουβαλούν στις πλάτες τους το βάρος του παρελθόντος, υποχρεωμένοι να το ακολουθήσουν. Οποιαδήποτε άλλη επιλογή μοιάζει αδύνατη. Το μέλλον τους είναι απόλυτα συνυφασμένο με την πράξη του φόνου. Αργυρώ Χιώτη 20 και 21 Ιουλίου Αντιγόνη του Σοφοκλή Μετάφραση - Διασκευή: Νίκος Παναγιωτόπουλος Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Ντέλλας Σκηνογραφική επιμέλεια: Ανδρέας Σκούρτης Ενδυματολογική επιμέλεια: Κωνσταντίνα Μαρδίκη Μουσική: Αλέξανδρος Κτιστάκης Σχεδιασμός φωτισμών: Παναγιώτης Λαμπής Videographer - Φωτογραφία - Βοηθός σκηνογράφου: Χρήστος Συμεωνίδης Ερμηνεύει: Επταμελής ομάδα ηθοποιών Σημείωμα σκηνοθέτη: Ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος Ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος Ο Ετεοκλής έπεσε υπερασπιζόμενος την πατρίδα του. Είναι ήρωας. Ο Ετεοκλής σφετερίστηκε το θρόνο από τον αδελφό του. Ο Πολυνείκης έπεσε πολεμώντας της ίδια του την πατρίδα. Είναι προδότης. Ο Πολυνείκης διεκδίκησε δίκαια το θρόνο που του ανήκε. Ποιος έχει δίκιο; Ο Κρέοντας έχει την ευθύνη της πόλης. Η πόλη έχει ρωγμή. Ο Κρέοντας τηρεί αυτά που διακηρύττει για να επανέλθει η τάξη και η ηρεμία. Η Αντιγόνη έχει την ευθύνη της οικογένειάς της. Και των νεκρών της. Η Αντιγόνη παραβαίνει τους νόμους της πόλης και δημιουργείται χάος και αταξία. Ποιος έχει δίκιο; Στην Αθήνα δεν επιτρέπεται η ταφή σε ιερόσυλους, προδότες και αυτόχειρες. Ο Κρέοντας, από ακριβοδίκαιος άρχοντας και τηρητής των νόμων, μετατρέπεται σε εμμονικό τύραννο και οδηγεί τρία πρόσωπα στην αυτοχειρία. Η Αντιγόνη κηδεύει έναν αδελφό, κάνοντας τη δουλειά που αναλογεί στους άντρες. Ο Κρέοντας θρηνεί πάνω από το πτώμα του γιου του, κάνοντας τη δουλειά που αναλογεί στις γυναίκες. Ποιος είναι το τραγικό πρόσωπο; Κωνσταντίνος Ντέλλας 3 και 4 Αυγούστου Προμηθέας Δεσμώτης του Αισχύλου Μετάφραση: Νικολέττα Φριντζήλα Σκηνοθεσία: Μάρθα Φριντζήλα Σκηνικό - Μουσική: Βασίλης Μαντζούκης Σχεδιασμός φωτισμού: Felice Ross Κοστούμια - Κατασκευές, μάσκες: Camilo Bentancor Κίνηση: Αμάλια Μπένετ Βοηθοί Σκηνοθέτη: Γιώργος Βουρδαμής Μαυρογένης, Ιωάννα Νασιοπούλου Επιστημονικός συνεργάτης: Ιωσήφ Βιβιλάκης Παίζουν οι: Δημήτρης Καταλειφός (Προμηθέας), Μαρία Κεχαγιόγλου (Ιώ), Γιώργος Βουρδαμής Μαυρογένης (Κράτος), Θεανώ Μεταξά (Βία), Ηλίας Κουνέλλας (Ήφαιστος), Κώστας Βασαρδάνης (Ερμής), Γιώργος Φριντζήλας (Ωκεανός), Fonέs σε διδασκαλία Μαρίνας Σάττι (Χορός των Ωκεανίδων). Στην παράσταση συμμετέχει η χορωδία του Baumstrasse καθώς και σπουδαστές του Αττικού σχολείου και του Λυκείου Επιδαύρου. Σημείωμα σκηνοθέτη: Ο Θάνος Παπακωνσταντίνου Ο Θάνος Παπακωνσταντίνου Η παράσταση επικεντρώνεται στη δύναμη του λόγου και στην ρυθμική και μελωδική απόδοση του κειμένου. Για να βρεθεί ο λόγος στο επίκεντρο, αποφεύγουμε την εκφραστική δραματική ερμηνεία και επιμένουμε στην καθαρότητα της εκφοράς και των νοημάτων. Αυτό δεν σημαίνει πως οι ερμηνείες των ηθοποιών στερούνται θεατρικότητας και πάθους. Αντίθετα υποστηρίζονται με τη χρήση μάσκας και υπογραμμίζονται με την μελετημένη σχεδίαση των κινήσεων. Η παράσταση ακολουθεί μία αυστηρή μουσική και κινησιολογική παρτιτούρα που επιτρέπει στον ηθοποιό να εκφραστεί και να εκφράσει μέσα από ένα ορισμένο αισθητικό πλαίσιο. Μάρθα Φριντζήλα Αρχαίο Στάδιο Επιδαύρου 13 και 14 Ιουλίου Ευμενίδες του Αισχύλου (Κύκλος ΟΡΕΣΤΕΙΑ) Μετάφραση: Δημήτρης Δημητριάδης Σύλληψη - Σκηνοθεσία - Ερμηνεία: Στεφανία Γουλιώτη Καλλιτεχνική Συνεργασία: Σύλβια Λιούλιου Σχεδιασμός ήχου: Δημήτρης Καμαρωτός Video: Dorijan Kolundžija Τεχνική Αλεξάντερ: Βίκη Παναγιωτάκη Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης Σημείωμα σκηνοθέτη: «Αφήστε το φόβο να ζει στην πολιτεία.» Η Στεφανία Γουλιώτη Η Στεφανία Γουλιώτη Στο εγχείρημα αυτό υπάρχει η ανάγκη της καταβύθισης στα άδυτα του ανθρώπινου ψυχισμού, η απόλυτη έκθεση του ονείρου, της ανασφάλειας και των φόβων ενώπιον του κοινού. Είναι η απόπειρα να μπει σε διάλογο το Συνειδητό μέρος της προσωπικότητας με το Ασυνείδητο, το βαθύτερα καταγεγραμμένο. Οι Ερινύες εμφανίζονται ως φόβητρα και ψιθυρίζουν τις επιθυμίες τους, τις αντιδικίες τους, και τότε ο άνθρωπος έρχεται αντιμέτωπος με τη βαθιά αλήθεια πως ο ίδιος είναι οι φωνές αυτές, αυτός περιέχεται σε όλα τα πρόσωπα του έργου και ταυτόχρονα όλα τον περιέχουν. Η παράσταση αυτή είναι μια υποκριτική δοκιμασία με σκοπό να αποκαλυφθεί η αισθητική, όχι της εικονοποίησης, αλλά η ιδανική κατάσταση όπου ο θεατής βλέπει αυτό που ο ηθοποιός φαντάζεται, όχι αυτό που παρουσιάζεται μπροστά του. Είναι κάτι πολύ δύσκολο να συμβεί αλλά όταν επιτευχθεί, θεατής και ηθοποιός συναντιούνται σε ένα αόρατο τοπίο και μοιράζονται μια δυνατή εμπειρία. Στεφανία Γουλιώτη Πολιτισμός Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος Επίδαυρος Φεστιβάλ Tweet Send Mail Πηγή: www.lifo.gr
Διαβάστηκε 27052 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2018 09:24
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: 15 ξεχωριστά αστυνομικά μυθιστορήματα »

Άλλες Ειδήσεις