Τετάρτη, Σεπτέμβριος 19, 2018
logo
Όπου τρυπώνει, ξετρυπώνει...

 



 

Ειδική Στήλη (10)

Τρίτη, 10 Ιουλίου 2012 20:17

Το πρόγραμμα του Φεστιβάλ Επιδαύρου 2018

Γράφτηκε από

 

Φεστιβάλ Επιδαύρου 2018

 

Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου

 

 

 

29 και 30 Ιουνίου

 

Αχαρνείς του Αριστοφάνη

 

 

 

Απόδοση, Σκηνοθεσία, Χορογραφία: Κώστας Τσιάνος

 

Σκηνογραφία - Κοστούμια: Γιάννης Μετζικώφ

 

Μουσική: Γιώργος Ανδρέου

 

Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος

 

Παίζουν οι: Πέτρος Φιλιππίδης, Παύλος Χαϊκάλης, Κώστας Κόκλας, Πυγμαλίων Δαδακαρίδης και 15μελής χορός

 

 

 

Σημείωμα σκηνοθέτη:

Ο Κώστας Τσιάνος

 

Ο δεκαεννιάχρονος Αριστοφάνης παρουσίασε την κωμωδία του Αχαρνείς στα Λήναια του 425 π.Χ., στον έκτο χρόνο του Πελοποννησιακού πολέμου και απέσπασε το πρώτο βραβείο. Στόχος του Αριστοφάνη είναι να γελοιοποιήσει τον πόλεμο και τους πολεμοκάπηλους και να εκφράσει τη λαχτάρα των ανθρώπων για ειρηνική ζωή. Τοποθετεί τη δράση του έργου στην αγροτική περιοχή της Αττικής Αχαρναίς, το σημερινό Μενίδι.

 

Ο Αριστοφάνης δεν ξεχνά πως η κωμωδία γεννήθηκε από λαϊκές λατρευτικές τελετές της γονιμότητας. Στους Αχαρνείς υπάρχουν αρκετές αναφορές στον Διόνυσο. Σε μια σκηνή του έργου, ο αγρότης Δικαιόπολις με την οικογένειά του τελούν πομπή του φαλλού και τον υμνούν με φαλλικό άσμα. Υπάρχουν έξοχες κωμικές σκηνές που κρατούν από τα μεγαρικά σκώμματα και με τον ορμητικό και ολοζώντανο χορό των καρβουνιάρηδων από το Μενίδι, μας χαρίζει μια έξοχη κωμωδία σαν ξέφρενο διονυσιακό πανηγύρι. Η παράστασή μας φιλοδοξεί να βρει τον δρόμο της μέσα από τις λαϊκές μας παραδόσεις που συγγενεύουν ολοφάνερα με το διάχυτο στους Αχαρνείς διονυσιακό πνεύμα.

 

Κώστας Τσιάνος

 

 

 

6 και 7 Ιουλίου

 

Αγαμέμνων του Αισχύλου (Κύκλος ΟΡΕΣΤΕΙΑ)

 

 

 

Μετάφραση: Γιώργος Μπλάνας
Σκηνοθεσία: Τσέζαρις  Γκραουζίνις

 

Σκηνικά - Κουστούμια: Κέννυ ΜακΛέλλαν
Μουσική - Μουσική Διδασκαλία: Χάρης Πεγιάζης

 

Κίνηση: Eddie Lame
Φωτισμοί: Αλέκος Γιάνναρος

 

Βοηθός σκηνοθέτη: Συγκλητική Βλαχάκη

Παίζουν οι:
 Γιάννης Στάνκογλου, Μαρία Πρωτόπαππα, Ιώβη Φραγκάτου κ.ά.

 


Διεύθυνση παραγωγής: Αναστασία Καβαλάρη

 

Επικοινωνία: Ανζέλικα Καψαμπέλη

 

Καλλιτεχνική διεύθυνση Stefi Productions: Αλίκη Δανέζη-Knutsen
Παραγωγή: Stefi Productions-Γιάννης Μ. Κώστας

 

 

 

Σημείωμα σκηνοθέτη:

 

Στον Αγαμέμνονα του Αισχύλου, οι Πρωταγωνιστές είναι καταδικασμένοι να υποφέρουν και να πεθάνουν, αλλά τα μέλη του Χορού να υποφέρουν και να επιβιώσουν. Να ξανασκεφτούν τα δεινά τους και να βρουν μια διέξοδο. Στην πολιτεία που είναι καταδικασμένη στην αυτοκαταστροφή, οι πολίτες -που εκπροσωπούνται από τον Χορό-,  πρέπει να βρουν τη δύναμη και την πίστη να επαναπροσδιορίσουν τις ηθικές και πολιτειακές τους αξίες για να επιβιώσουν.

 

Πιστεύω ότι το κύριο θέμα της συγκεκριμένης τραγωδίας είναι η αφύπνιση του αισθήματος ευθύνης των πολιτών. Πρόκειται για την αρχή της σύγκρουσης: οι υπάκουοι πολίτες αισθάνονται αναπόφευκτη την αντίδρασή τους στην κατεστημένη τάξη.

 

Τσέζαρις Γκραουζίνις

 

 

 

 

 

13 και 14 Ιουλίου

 

Εθνικό Θέατρο

 

Πλούτος του Αριστοφάνη

 

 

 

Σκηνοθεσία: Νικίτα Μιλιβόγεβιτς

 

(Η διανομή θα ανακοινωθεί προσεχώς.)

 

 

 

Σημείωμα σκηνοθέτη

 

Από τον καιρό του Αριστοφάνη ως τις μέρες μας, ο Πλούτος είναι ο πιο ισχυρός θεός του πλανήτη, η κινητήρια δύναμη των πάντων. Ο πλούτος σήμερα διανέμεται στον κόσμο έτσι ώστε οι 100 πιο πλούσιοι άνθρωποι να είναι πλουσιότεροι από το ήμισυ του πληθυσμού ολόκληρου του πλανήτη. Είτε ο Πλούτος είναι τυφλός είτε βλέπει, ό,τι κι αν κάνει μοιάζει παντελώς αδιάφορο: οι πλούσιοι γίνονται όλο και πιο πλούσιοι, οι φτωχοί όλο και πιο φτωχοί.

 

Νικίτα Μιλιβόγεβιτς

 

 

 

 

 

20 και 21 Ιουλίου

 

Εθνικό Θέατρο

 

Ηλέκτρα του Σοφοκλή

 

 

 

Σκηνοθεσία: Θάνος Παπακωνσταντίνου

 

(Η διανομή θα ανακοινωθεί προσεχώς.)

 

 

 

Σημείωμα σκηνοθέτη

Ο Γιάννης Αναστασάκης

 

Γραμμένη στη σκιά του Πελοποννησιακού πολέμου, η Ηλέκτρα του Σοφοκλή είναι από τα πιο «άγρια» έργα του ποιητή. Από την πρώτη κιόλας σκηνή της επιστροφής του μητροκτόνου Ορέστη ως και τις επινίκιες ιαχές του χορού στην τελευταία, υπάρχει ένας διαρκής διάλογος μεταξύ σκότους και φωτός. Μια μάχη αντιθέσεων με κεντρικό θέμα τη δίκη: τη διαταραγμένη ισορροπία και την αποκατάστασή της. Αποτυπώνοντας έναν κόσμο εμφύλιου σπαραγμού, ο ποιητής μάς προσκαλεί να παρακολουθήσουμε τη λειτουργία ενός φυσικού νόμου: του νόμου της ανταπόδοσης.

 

Ο ίδιος ο ποιητής τοποθετείται πέρα από κάθε ηθική – δεν τον ενδιαφέρει αν η χαμένη ισορροπία θα επανέλθει με τρόπο καλό ή κακό. Το θέμα είναι να επανέλθει. Η βία διέπει τις ανθρώπινες σχέσεις. Όταν γίνεται μια βίαιη προσβολή της δίκης, η απάντηση θα είναι επίσης βίαιη. Το ότι το μέτρο της εκδίκησης εδώ ξεπερνά τα συνήθη όρια για μια «πολιτισμένη» κοινωνία οδηγώντας στη μητροκτονία, επίσης δεν ενδιαφέρει. Η Ηλέκτρα του Σοφοκλή κραυγάζει για ανταπόδοση, όχι για δικαιοσύνη.

 

Θάνος Παπακωνσταντίνου

 

 

 

 

 

27 και 28 Ιουλίου

 

Θεσμοφοριάζουσες του Αριστοφάνη

 

 

 

Μετάφραση: Παντελής Μπουκάλας

 

Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος

 

Μουσική: Νίκος Κυπουργός

 

Κοστούμια: Άγγελος Μέντης

 

Χορογραφίες: Σεσίλ Μικρούτσικου

 

Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης

 

Παίζουν οι: Μάκης Παπαδημητρίου, Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, Νάντια Κοντογεώργη, Γιώργος Χρυσοστόμου, Ελένη Ουζουνίδου, Γιώργος Παπαγεωργίου, Άντρη Θεοδότου, Κατερίνα Μαούτσου, Νάνσυ Σιδέρη, Ελένη Μπούκλη, Αντιγόνη Φρυδά, Ίριδα Μάρα, Φραγκίσκη Μουστάκη, Νατάσα Σφενδυλάκη κ.ά.

 

 

 

Σημείωμα σκηνοθέτη

Ο Γιάννης Κόκκος

 

Στις Θεσμοφοριάζουσες, ένα από τα τρία «γυναικεία» έργα του Αριστοφάνη, γραμμένο την εποχή της κατάλυσης της Αθηναϊκής Δημοκρατίας −το 411 π.Χ., που θεωρείται χρόνος γραφής του, επιβλήθηκε Ολιγαρχία− μια μειονότητα της Πολιτείας, οι γυναίκες, κρούουν τον κώδωνα για την ανάγκη πολιτικής σταθερότητας. Μπορεί σήμερα οι γυναίκες να μην είναι σε τέτοια δεινή θέση ώστε να οραματίζονται τους θεσμούς αντί να συμμετέχουν σε αυτούς, αλλά υπάρχουν πάντα μειονότητες που δεν δικαιούνται ίσο μερίδιο στην λειτουργία της Πολιτείας. Ένα έργο για τα ζητήματα των φύλων, για την διεκδίκηση της προσωπικής ταυτότητας, για το δικαίωμα στην πολιτειακή ισότητα, ένα έργο για την κρίση αξιών, τη φύση και τον νόμο. Και πάνω απ’ όλα, ένα έργο που, με όπλο το θέατρο και το χιούμορ, δίνει άπειρες δυνατότητες στον ηθοποιό να πρωταγωνιστήσει ως πολιτικό ον στη σκηνή της κωμωδίας.

 

Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος

 

 

 

 

 

3 και 4 Αυγούστου

 

Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος

 

Ορέστης του Ευριπίδη

 

 

 

Μετάφραση: Γιώργος Μπλάνας

 

Σκηνοθεσία: Γιάννης Αναστασάκης

 

Σκηνικά - Κοστούμια: Γιάννης Θαβώρης

 

Παίζουν οι: Χρίστος Στυλιανού (Ορέστης), Ιωάννα Κολλιοπούλου (Hλέκτρα), Χριστόδουλος Στυλιανού (Μενέλαος), Νικόλας Μαραγκόπουλος (Aγγελιοφόρος) κ.ά.

 

 

 

Σημείωμα σκηνοθέτη:

Ο Κωνσταντίνος Ντέλλας

 

Πόσο μπορεί να απαγκιστρωθεί από το έγκλημα μια κοινωνία στηριγμένη σ’ αυτό; Τρεις νέοι, ο Ορέστης, η Ηλέκτρα κι ο Πυλάδης, κολυμπούν μέσα στη δίνη του αίματος που τους παρασύρει. Θεοί και άνθρωποι έχουν στήσει μια πλεκτάνη μίσους κι εκδίκησης, όπου η αδελφική αγάπη γίνεται συνενοχή, η φιλική σχέση συναυτουργία, η λαϊκή ετυμηγορία θανατική ποινή. Δεν έχει τέλος αυτός ο πόλεμος. Η πόλη θα καεί.

 

Ο Ευριπίδης γράφει μια τραγωδία για να ξεγυμνώσει την ανθρώπινη ψυχή. Κι όταν συμβεί αυτή η τρομακτική αποκάλυψη, το μόνο που μένει είναι ο… από μηχανής Θεός, που έρχεται όπως πάντα δίχως να τον περιμένει κανείς. Αλλά δεν πιστεύει πια κανείς τα παραμύθια του.

 

Γιάννης Αναστασάκης

 

 

 

 

 

10 και 11 Αυγούστου

 

Βάτραχοι του Αριστοφάνη

 

 

 

Μετάφραση: Γιώργος Μπλάνας

 

Σκηνοθεσία: Κώστας Φιλίππογλου

 

Κίνηση: Σοφία Πάσχου

 

Παίζουν οι: Λάκης Λαζόπουλος, Σοφία Φιλιππίδου, Αντώνης Καφετζόπουλος, Δημήτρης Πιατάς κ.ά.

 

 

 

Σημείωμα σκηνοθέτη:

 

Στους Βατράχους ο Αριστοφάνης ξεδιπλώνει στην ορχήστρα μια φαντασμαγορική νέκυια, σαν άλλος Οδυσσέας, που αναζητά τον δρόμο για την ουτοπική Ιθάκη του. Πρέπει κανείς να μάθει τι είναι θάνατος, για να φέρει σε πέρας την ζωή του. Πρέπει να συνειδητοποιήσει η Πόλις τις απουσίες της, για να είναι παρούσα ως Πόλις. Πρέπει να καταβυθιστεί στον ξένο κόσμο του Άδη, για να κατακτήσει την ταυτότητά της.

 

Ο θεός Διόνυσος μασκαρεμένος σε Ηρακλή κατεβαίνει στον Άδη, για να φέρει στη γη τον Ευριπίδη, αφού η Αθήνα δεν έχει πια κανένα μεγάλο ποιητή. Το ταξίδι αυτό, αν και γίνεται μέσα στον επιβλητικό ζόφο του κόσμου των ψυχών, διαθέτει την ευθυμία μιας ψυχαγωγικής περιήγησης, η οποία αγγίζει τα όρια του μεσαιωνικού καρναβαλιού.

 

Ο Διόνυσος δεν κατεβαίνει στον Άδη για να φέρει στον κόσμο ούτε κάποιον παλιό καλό πολιτικό ούτε κάποιον παλιό καλό φιλόσοφο ή στρατηγό. Κατεβαίνει για να φέρει έναν δραματικό ποιητή. Είναι προφανές πως ο Αριστοφάνης θεωρεί την ποίηση και το θέατρο το μόνο φάρμακο που μπορεί να σώσει την χώρα από την παρακμή. Περίεργο πραγματικά, με τα δικά μας δεδομένα.

 

Ο καρναβαλικός Άδης, όπως τον παρουσιάζει ο Αριστοφάνης στους Βατράχους, είναι απόλυτα υγιής, μπροστά στον άρρωστο κόσμο των «σοβαρών» ζωντανών. Και η κωμωδία –με όλα τα ξεκαρδιστικά επεισόδιά της– μετατρέπεται σε μια πολιτική διδασκαλία, που έμελλε να ταξιδέψει ως την εποχή μας.

 

Οι Βάτραχοι είναι ο ίδιος ο άνθρωπος: αμφίβιος, ένας ξένος στεριανός, ένας ξένος θαλασσινός κι όμως παντού σαν στο σπίτι του, έτοιμος να τραγουδήσει, να χορέψει. Το καρναβάλι, η προσπάθεια του Ανθρώπου να βγει από τα όρια του εαυτού του, είναι η κατάκτηση της ταυτότητάς του. Και την ταυτότητα αυτή δεν την εκφράζει ο «ρεαλιστής» Ευριπίδης, αλλά ο επικός «παραμυθάς» Αισχύλος, αυτός που αν και σοβαρός, επιβλητικός ποιητής, στον ποιητικό αγώνα του με τον Ευριπίδη, μπορεί να ξεπερνά τον εαυτό του, να λέει συνεχώς για τον αντίπαλό του: «ληκύθιον απώλεσεν», έκφραση που η έρευνα έχει πλέον ταυτίσει με την έκφραση, «του έπεσε τ’ αρχίδι»!

 

Στην παράσταση, ο κόσμος των ζωντανών αργοπεθαίνει μέσα στην αδυναμία του να πλάσει μύθους που θα τους σέβεται – όσο εξωφρενικοί κι αν είναι. Αντίθετα, ο Άδης σφύζει από ζωή, γιατί οι κάτοικοί του, έχοντας διασώσει το προαιώνιο ένστικτο του παιχνιδιού, συνεχίζουν να φαντάζονται και παραμένουν ικανοί να παίρνουν απόσταση από τον εαυτό τους.

 

Κώστας Φιλίππογλου

 

 

 

 

 

 

 

17 και 18 Αυγούστου

 

Οιδίπους επί Κολωνώ του Σοφοκλή

 

Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου σε συνεργασία με τo INDA (Ινστιτούτο Αρχαίου Δράματος του Φεστιβάλ Συρακουσών)

 

 

 

Σκηνοθεσία: Γιάννης Κόκκος

 

Η παράσταση θα παρουσιαστεί πρώτα στο 54ο Φεστιβάλ Αρχαίου Ελληνικού Θεάτρου των Συρακουσών (8 Μαΐου - 8 Ιουλίου) και κατόπιν, στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου.

 

 

 

Σημείωμα σκηνοθέτη:

Η Μάρθα Φριντζήλα

 

Η τελευταία τραγωδία του Σοφοκλή είναι ένας διαλογισμός πάνω στο ανθρώπινο πεπρωμένο και, ταυτόχρονα, ένας ύμνος στην Αθήνα, την αγαπημένη του πόλη.

 

Κουβαλώντας στους γέρικους ώμους του το βάρος τρομακτικών εγκλημάτων, κυνηγημένος από την πατρίδα του τη Θήβα, ο Οιδίποδας φτάνει ως πρόσφυγας στον Κολωνό, συνοικία των Αθηνών, τόπο της τελευταίας του κατοικίας.  

 

Οι θεοί τον έχουν καταδικάσει, οι θεοί τού έχουν υποδείξει τον τόπο της λύτρωσης.

 

Μίασμα ο ίδιος, γίνεται ο ήρωας-προστάτης της πόλης που τον υποδέχεται για λόγους ηθικής αλλά και συμφέροντος. 

 

Τραγωδία για τα σύνορα, πραγματικά και μεταφυσικά, για το μυστήριο της ανθρώπινης ελευθερίας παρά την παντοδυναμία των θεών, για την ευθύνη, για τα γηρατειά, για την πολιτική διαχείριση της πόλης, ο Οιδίπους επί Κολωνώ είναι επίσης ένα χαμηλόφωνο ποίημα, ένα πνευματικό ταξίδι.

 

Από τις Συρακούσες στην Επίδαυρο, η παράστασή μας θα μεταφέρει τα βήματα του Οιδίποδα ως το ιερό δάσος των Ερινύων, όπου αποθεώνεται. 

 

Γιάννης Κόκκος

 

 

 

 

 

Σημείωμα Kαλλιτεχνικού Διευθυντή Φεστιβάλ Συρακουσών:

 

Το 2018, το Ινστιτούτο Αρχαίου Δράματος του Φεστιβάλ Συρακουσών θα προσκαλέσει το κοινό στο Ελληνικό Θέατρο των Συρακουσών για τρία έργα που πραγματεύονται το ζήτημα της εξουσίας και θίγουν τον πολυπρόσωπο και μεταβαλλόμενο ρόλο του ήρωα και του τυράννου στην αρχαιότητα, όπως αυτά κορυφώνονται στην τραγωδία ή όπως παρουσιάζονται στην εκφυλισμένη μορφή τους, μέσα από τη φάρσα και τη γελοιοποίηση. Πρόκειται για τα έργα Οιδίπους επί Κολωνώ του Σοφοκλή, Ηρακλής του Ευριπίδη και Ιππείς του Αριστοφάνη.

 

Στον Οιδίποδα επί Κολωνώ, μια τραγωδία για τα γηρατειά, ο γηραιός Οιδίποδας επιλέγει τον Κολωνό σαν τόπο ανάπαυσής του, σαν τον τόπο που θα στοιχειώσει ως πνεύμα, έχοντας προηγουμένως περιπλανηθεί ως αποδιοπομπαίος τράγος (Οιδίπους Τύραννος). Το τελευταίο έργο του Σοφοκλή αποτελεί ένα είδος πνευματικού τεκμηρίου: μας δείχνει έναν ολόκληρο πληθυσμό ανθρώπων στο χείλος της καταστροφής. Η τραγωδία αυτή αναστοχάζεται πάνω στα μεγάλα ζητήματα του ανθρώπου: στο μυστήριο της ύπαρξης και στον θάνατο, στη σύγκρουση μεταξύ πολιτικής και θρησκευτικής ηθικής, στη σχέση ανάμεσα στην αντικειμενικότητα της ενοχής και την υποκειμενικότητα της τιμωρίας, στο αναπόδραστο της μοίρας που καθορίζεται από πανίσχυρες δυνάμεις, στην ευθραυστότητα της λογικής και της ανθρώπινης δικαιοσύνης. Η Αθηνά αντιπροσωπεύει τις προαιώνιες αξίες, όπως είναι η φιλοξενία προς τους ικέτες, η αντίθεση προς τους αλαζόνες, ο σεβασμός προς τους νόμους, η λατρεία των θεών. Η τραγωδία κορυφώνεται με την τελική εξιλέωση του άνδρα που πρώτα ταπεινώθηκε και κατόπιν ανυψώθηκε στην τάξη του ήρωα. Ο Σοφοκλής μάς παραδίδει στίχους απίστευτης καθαρότητας, με πλέον χαρακτηριστικούς αυτούς της υπέροχης ποίησης του χορού, ο οποίος δοξάζει «την καλύτερη κατοικία του κόσμου, τον άδολο Κολωνό».

 

Είναι μεγάλη τιμή για μας να παρουσιάζουμε το έργο Οιδίπους επί Κολωνώ σε σκηνοθεσία του καλλιτέχνη και κοσμοπολίτη διανοούμενου, Γιάννη Κόκκου. Και μάλιστα στο Θέατρο της Επιδαύρου, ξεκινώντας μια συνεργασία πολύτιμη και σημαδιακή, εδραιωμένη στη γεωγραφία της ψυχής που αναδύουν τα πέτρινα θέατρα της Σικελίας και της Ελλάδας.

 

Όπως έχει γράψει και ένας σπουδαίος σύγχρονος συγγραφέας: οι πολιτισμοί που παίρνουν το μέλλον τους στα σοβαρά έχουν σαν βασικό τους μέλημα να διαφυλάσσουν και να κληροδοτούν στους επόμενους την Ομορφιά/το Κάλλος.

 

Roberto Andò

 

 

 

 

 

 

 

Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου

 

 

 

 

 

 

 

 

 

6 και 7 Ιουλίου

 

Ομάδα VASISTAS

 

Χοηφόροι του Αισχύλου (Κύκλος ΟΡΕΣΤΕΙΑ)

 

 

 

Σκηνοθεσία: Αργυρώ Χιώτη

 

Δραματουργία: Ομάδα VASISTAS

 

Σύμβουλος δραματουργίας: Νίκος Α. Παναγιωτόπουλος

 

Σκηνικός χώρος: Εύα Μανιδάκη

 

Φωτισμοί: Τάσος Παλαιορούτας

 

Μουσική: Jan Van de Engel

 

Βοηθός σκηνοθέτη: Γκέλυ Καλαμπάκα

 

Παίζουν οι: Εύη Σαουλίδου, Ευδοξία Ανδρουλιδάκη, Αντώνης Αντωνόπουλος, Ματίνα Περγιουδάκη, Γιάννης Κλίνης, Ελένη Βεργέτη, Τζωρτζίνα Χρυσκιώτη κ.ά.

 

 

 

Σημείωμα σκηνοθέτη:

 

«Φωνάζω σε κουφούς; / Ουρλιάζω μάταια σε κοιμισμένους;»

 

Το κορυφαίο θρηνητικό τραγούδι της αρχαίας ελληνικής γραμματείας. Ένα προμελετημένο έγκλημα που στήνεται επί σκηνής με συνενόχους τους θεατές. Επικεντρώνοντας στον χορό του έργου, την παντοδύναμη αυτή φωνή που βρίσκεται συνεχώς παρούσα επί σκηνής, κινεί τα νήματα και οπλίζει το χέρι του φόνου, η ομάδα VASISTAS προσεγγίζει το έργο ως μία βαθειά σύγκρουση των ενστίκτων του ανθρώπου με την κοινωνική του υπόσταση. Ο χορός είναι η μαζική φωνή που παρατηρεί, κατευθύνει και τελικά εξουσιάζει τα πάντα. Είναι η κοινωνική επιταγή που σε στιγμές παίρνει τον πρώτο λόγο και αυτόνομα ορίζει τον ρου της ιστορίας. Τα δύο βασικά πρόσωπα του έργου, οι δύο θύτες, ο Ορέστης και η Ηλέκτρα, μοιάζει να είναι σαν δύο όργανα που δεν έχουν σχεδόν δικαίωμα επιλογής. Κουβαλούν στις πλάτες τους το βάρος του παρελθόντος, υποχρεωμένοι να το ακολουθήσουν. Οποιαδήποτε άλλη επιλογή μοιάζει αδύνατη. Το μέλλον τους είναι απόλυτα συνυφασμένο με την πράξη του φόνου.

 

Αργυρώ Χιώτη

 

 

 

 

 

20 και 21 Ιουλίου

 

Αντιγόνη του Σοφοκλή

 

 

 

Μετάφραση - Διασκευή: Νίκος Παναγιωτόπουλος

 

Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Ντέλλας

 

Σκηνογραφική επιμέλεια: Ανδρέας Σκούρτης

 

Ενδυματολογική επιμέλεια: Κωνσταντίνα Μαρδίκη

 

Μουσική: Αλέξανδρος Κτιστάκης

 

Σχεδιασμός φωτισμών: Παναγιώτης Λαμπής

 

Videographer - Φωτογραφία - Βοηθός σκηνογράφου: Χρήστος Συμεωνίδης

 

Ερμηνεύει: Επταμελής ομάδα ηθοποιών

 

 

 

Σημείωμα σκηνοθέτη:

Ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος

 

Ο Ετεοκλής έπεσε υπερασπιζόμενος την πατρίδα του. Είναι ήρωας.

 

Ο Ετεοκλής σφετερίστηκε το θρόνο από τον αδελφό του.

 

Ο Πολυνείκης έπεσε πολεμώντας της ίδια του την πατρίδα. Είναι προδότης.

 

Ο Πολυνείκης διεκδίκησε δίκαια το θρόνο που του ανήκε.

 

Ποιος έχει δίκιο;

 

Ο Κρέοντας έχει την ευθύνη της πόλης. Η πόλη έχει ρωγμή.

 

Ο Κρέοντας τηρεί αυτά που διακηρύττει για να επανέλθει η τάξη και η ηρεμία.

 

Η Αντιγόνη έχει την ευθύνη της οικογένειάς της. Και των νεκρών της.

 

Η Αντιγόνη παραβαίνει τους νόμους της πόλης και δημιουργείται χάος και αταξία. Ποιος έχει δίκιο;

 

Στην Αθήνα δεν επιτρέπεται η ταφή σε ιερόσυλους, προδότες και αυτόχειρες.

 

Ο Κρέοντας, από ακριβοδίκαιος άρχοντας και τηρητής των νόμων, μετατρέπεται σε εμμονικό τύραννο και οδηγεί τρία πρόσωπα στην αυτοχειρία.

 

Η Αντιγόνη κηδεύει έναν αδελφό, κάνοντας τη δουλειά που αναλογεί στους άντρες.

 

Ο Κρέοντας θρηνεί πάνω από το πτώμα του γιου του, κάνοντας τη δουλειά που αναλογεί στις γυναίκες.

 

Ποιος είναι το τραγικό πρόσωπο;

 

Κωνσταντίνος Ντέλλας

 

 

 

 

 

3 και 4 Αυγούστου

 

Προμηθέας Δεσμώτης του Αισχύλου

 

 

 

Μετάφραση: Νικολέττα Φριντζήλα

 

Σκηνοθεσία: Μάρθα Φριντζήλα

 

Σκηνικό - Μουσική: Βασίλης Μαντζούκης

 

Σχεδιασμός φωτισμού: Felice Ross

 

Κοστούμια - Κατασκευές, μάσκες: Camilo Bentancor

 

Κίνηση: Αμάλια Μπένετ

 

Βοηθοί Σκηνοθέτη: Γιώργος Βουρδαμής Μαυρογένης, Ιωάννα Νασιοπούλου

 

Επιστημονικός συνεργάτης: Ιωσήφ Βιβιλάκης

 

Παίζουν οι: Δημήτρης Καταλειφός (Προμηθέας), Μαρία Κεχαγιόγλου (Ιώ), Γιώργος Βουρδαμής Μαυρογένης (Κράτος), Θεανώ Μεταξά (Βία), Ηλίας Κουνέλλας (Ήφαιστος), Κώστας Βασαρδάνης (Ερμής),  

 

Γιώργος Φριντζήλας (Ωκεανός), Fonέs σε διδασκαλία Μαρίνας Σάττι (Χορός των Ωκεανίδων).
Στην παράσταση συμμετέχει η χορωδία του Baumstrasse καθώς και σπουδαστές του Αττικού σχολείου και του Λυκείου Επιδαύρου.

 

 

 

Σημείωμα σκηνοθέτη:

Ο Θάνος Παπακωνσταντίνου

 

Η παράσταση επικεντρώνεται στη δύναμη του λόγου και στην ρυθμική και μελωδική απόδοση του κειμένου. Για να βρεθεί ο λόγος στο επίκεντρο, αποφεύγουμε την εκφραστική δραματική ερμηνεία και επιμένουμε στην καθαρότητα της εκφοράς και των νοημάτων. Αυτό δεν σημαίνει πως οι ερμηνείες των ηθοποιών στερούνται θεατρικότητας και πάθους. Αντίθετα υποστηρίζονται με τη χρήση μάσκας και υπογραμμίζονται με την μελετημένη σχεδίαση των κινήσεων. Η παράσταση ακολουθεί μία αυστηρή μουσική και κινησιολογική παρτιτούρα που επιτρέπει στον ηθοποιό να εκφραστεί και να εκφράσει μέσα από ένα ορισμένο αισθητικό πλαίσιο.

 

Μάρθα Φριντζήλα

 

 

 

 

 

 

 

Αρχαίο Στάδιο Επιδαύρου

 

 

 

 

 

13 και 14 Ιουλίου

 

Ευμενίδες του Αισχύλου (Κύκλος ΟΡΕΣΤΕΙΑ)

 

 

 

Μετάφραση: Δημήτρης Δημητριάδης

 

Σύλληψη - Σκηνοθεσία - Ερμηνεία: Στεφανία Γουλιώτη

 

Καλλιτεχνική Συνεργασία: Σύλβια Λιούλιου

 

Σχεδιασμός ήχου: Δημήτρης Καμαρωτός

 

Video: Dorijan Kolundžija

 

Τεχνική Αλεξάντερ: Βίκη Παναγιωτάκη

 

Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης

 

 

 

Σημείωμα σκηνοθέτη:

Η Στεφανία Γουλιώτη

 

«Αφήστε το φόβο να ζει στην πολιτεία.»

 

Στο εγχείρημα αυτό υπάρχει η ανάγκη της καταβύθισης στα άδυτα του ανθρώπινου ψυχισμού, η απόλυτη έκθεση του ονείρου, της ανασφάλειας και των φόβων ενώπιον του κοινού. Είναι η απόπειρα να μπει σε διάλογο το Συνειδητό μέρος της προσωπικότητας με το Ασυνείδητο, το βαθύτερα καταγεγραμμένο. Οι Ερινύες εμφανίζονται ως φόβητρα και ψιθυρίζουν τις επιθυμίες τους, τις αντιδικίες τους, και τότε ο άνθρωπος έρχεται αντιμέτωπος με τη βαθιά αλήθεια πως ο ίδιος είναι οι φωνές αυτές, αυτός περιέχεται σε όλα τα πρόσωπα του έργου και ταυτόχρονα όλα τον περιέχουν.

 

Η παράσταση αυτή είναι μια υποκριτική δοκιμασία με σκοπό να αποκαλυφθεί η αισθητική, όχι της εικονοποίησης, αλλά η ιδανική κατάσταση όπου ο θεατής βλέπει αυτό που ο ηθοποιός φαντάζεται, όχι αυτό που παρουσιάζεται μπροστά του. Είναι κάτι πολύ δύσκολο να συμβεί αλλά όταν επιτευχθεί, θεατής και ηθοποιός συναντιούνται σε ένα αόρατο τοπίο και μοιράζονται μια δυνατή εμπειρία.

 

Στεφανία Γουλιώτη

 

 

 

 

 

Ανακοινώθηκε σήμερα (28/11) το πλήρες πρόγραμμα του Φεστιβάλ Επιδαύρου 2018. Όπως τόνισε ο καλλιτεχνικός διευθυντής, Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος: «Με τη σκέψη ότι η Επίδαυρος ήταν και είναι το βαρύ πυροβολικό του Φεστιβάλ, θα μπορούσε να είναι από μόνη της ένα φεστιβάλ, αποφασίσαμε να ανακοινώσουμε πρώτα και ξεχωριστά το πρόγραμμά της. Ένας επιπλέον λόγος γι' αυτή την επιλογή είναι ότι επιδιώκουμε να προσελκύσουμε περισσότερους ξένους θεατές, σε συνεργασία με ελληνικούς και διεθνείς οργανισμούς και γραφεία που δραστηριοποιούνται στον πολιτιστικό τουρισμό». Για να συμπληρώσει: «Από το 2017, τα έργα που ανεβαίνουν στην Επίδαυρο εντάσσονται σε μια ενιαία θεματική, η οποία συνδέει το ρεπερτόριο στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου και στο Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου με το περιεχόμενο της έρευνας στο Λύκειο Επιδαύρου. Στο πλαίσιο αυτής της φιλοσοφίας, τα έργα που έχουν επιλεγεί φέτος τοποθετούνται στην ευρύτερη θεματική «Πολιτεία και Πολίτης». ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου 29 και 30 Ιουνίου Αχαρνείς του Αριστοφάνη Απόδοση, Σκηνοθεσία, Χορογραφία: Κώστας Τσιάνος Σκηνογραφία - Κοστούμια: Γιάννης Μετζικώφ Μουσική: Γιώργος Ανδρέου Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος Παίζουν οι: Πέτρος Φιλιππίδης, Παύλος Χαϊκάλης, Κώστας Κόκλας, Πυγμαλίων Δαδακαρίδης και 15μελής χορός Σημείωμα σκηνοθέτη: Ο Κώστας Τσιάνος Ο Κώστας Τσιάνος Ο δεκαεννιάχρονος Αριστοφάνης παρουσίασε την κωμωδία του Αχαρνείς στα Λήναια του 425 π.Χ., στον έκτο χρόνο του Πελοποννησιακού πολέμου και απέσπασε το πρώτο βραβείο. Στόχος του Αριστοφάνη είναι να γελοιοποιήσει τον πόλεμο και τους πολεμοκάπηλους και να εκφράσει τη λαχτάρα των ανθρώπων για ειρηνική ζωή. Τοποθετεί τη δράση του έργου στην αγροτική περιοχή της Αττικής Αχαρναίς, το σημερινό Μενίδι. Ο Αριστοφάνης δεν ξεχνά πως η κωμωδία γεννήθηκε από λαϊκές λατρευτικές τελετές της γονιμότητας. Στους Αχαρνείς υπάρχουν αρκετές αναφορές στον Διόνυσο. Σε μια σκηνή του έργου, ο αγρότης Δικαιόπολις με την οικογένειά του τελούν πομπή του φαλλού και τον υμνούν με φαλλικό άσμα. Υπάρχουν έξοχες κωμικές σκηνές που κρατούν από τα μεγαρικά σκώμματα και με τον ορμητικό και ολοζώντανο χορό των καρβουνιάρηδων από το Μενίδι, μας χαρίζει μια έξοχη κωμωδία σαν ξέφρενο διονυσιακό πανηγύρι. Η παράστασή μας φιλοδοξεί να βρει τον δρόμο της μέσα από τις λαϊκές μας παραδόσεις που συγγενεύουν ολοφάνερα με το διάχυτο στους Αχαρνείς διονυσιακό πνεύμα. Κώστας Τσιάνος 6 και 7 Ιουλίου Αγαμέμνων του Αισχύλου (Κύκλος ΟΡΕΣΤΕΙΑ) Μετάφραση: Γιώργος Μπλάνας Σκηνοθεσία: Τσέζαρις Γκραουζίνις Σκηνικά - Κουστούμια: Κέννυ ΜακΛέλλαν Μουσική - Μουσική Διδασκαλία: Χάρης Πεγιάζης Κίνηση: Eddie Lame Φωτισμοί: Αλέκος Γιάνναρος Βοηθός σκηνοθέτη: Συγκλητική Βλαχάκη Παίζουν οι: Γιάννης Στάνκογλου, Μαρία Πρωτόπαππα, Ιώβη Φραγκάτου κ.ά. Διεύθυνση παραγωγής: Αναστασία Καβαλάρη Επικοινωνία: Ανζέλικα Καψαμπέλη Καλλιτεχνική διεύθυνση Stefi Productions: Αλίκη Δανέζη-Knutsen Παραγωγή: Stefi Productions-Γιάννης Μ. Κώστας Σημείωμα σκηνοθέτη: Στον Αγαμέμνονα του Αισχύλου, οι Πρωταγωνιστές είναι καταδικασμένοι να υποφέρουν και να πεθάνουν, αλλά τα μέλη του Χορού να υποφέρουν και να επιβιώσουν. Να ξανασκεφτούν τα δεινά τους και να βρουν μια διέξοδο. Στην πολιτεία που είναι καταδικασμένη στην αυτοκαταστροφή, οι πολίτες −που εκπροσωπούνται από τον Χορό−, πρέπει να βρουν τη δύναμη και την πίστη να επαναπροσδιορίσουν τις ηθικές και πολιτειακές τους αξίες για να επιβιώσουν. Πιστεύω ότι το κύριο θέμα της συγκεκριμένης τραγωδίας είναι η αφύπνιση του αισθήματος ευθύνης των πολιτών. Πρόκειται για την αρχή της σύγκρουσης: οι υπάκουοι πολίτες αισθάνονται αναπόφευκτη την αντίδρασή τους στην κατεστημένη τάξη. Τσέζαρις Γκραουζίνις 13 και 14 Ιουλίου Εθνικό Θέατρο Πλούτος του Αριστοφάνη Σκηνοθεσία: Νικίτα Μιλιβόγεβιτς (Η διανομή θα ανακοινωθεί προσεχώς.) Σημείωμα σκηνοθέτη Από τον καιρό του Αριστοφάνη ως τις μέρες μας, ο Πλούτος είναι ο πιο ισχυρός θεός του πλανήτη, η κινητήρια δύναμη των πάντων. Ο πλούτος σήμερα διανέμεται στον κόσμο έτσι ώστε οι 100 πιο πλούσιοι άνθρωποι να είναι πλουσιότεροι από το ήμισυ του πληθυσμού ολόκληρου του πλανήτη. Είτε ο Πλούτος είναι τυφλός είτε βλέπει, ό,τι κι αν κάνει μοιάζει παντελώς αδιάφορο: οι πλούσιοι γίνονται όλο και πιο πλούσιοι, οι φτωχοί όλο και πιο φτωχοί. Νικίτα Μιλιβόγεβιτς 20 και 21 Ιουλίου Εθνικό Θέατρο Ηλέκτρα του Σοφοκλή Σκηνοθεσία: Θάνος Παπακωνσταντίνου (Η διανομή θα ανακοινωθεί προσεχώς.) Σημείωμα σκηνοθέτη Ο Γιάννης Αναστασάκης Ο Γιάννης Αναστασάκης Γραμμένη στη σκιά του Πελοποννησιακού πολέμου, η Ηλέκτρα του Σοφοκλή είναι από τα πιο «άγρια» έργα του ποιητή. Από την πρώτη κιόλας σκηνή της επιστροφής του μητροκτόνου Ορέστη ως και τις επινίκιες ιαχές του χορού στην τελευταία, υπάρχει ένας διαρκής διάλογος μεταξύ σκότους και φωτός. Μια μάχη αντιθέσεων με κεντρικό θέμα τη δίκη: τη διαταραγμένη ισορροπία και την αποκατάστασή της. Αποτυπώνοντας έναν κόσμο εμφύλιου σπαραγμού, ο ποιητής μάς προσκαλεί να παρακολουθήσουμε τη λειτουργία ενός φυσικού νόμου: του νόμου της ανταπόδοσης. Ο ίδιος ο ποιητής τοποθετείται πέρα από κάθε ηθική – δεν τον ενδιαφέρει αν η χαμένη ισορροπία θα επανέλθει με τρόπο καλό ή κακό. Το θέμα είναι να επανέλθει. Η βία διέπει τις ανθρώπινες σχέσεις. Όταν γίνεται μια βίαιη προσβολή της δίκης, η απάντηση θα είναι επίσης βίαιη. Το ότι το μέτρο της εκδίκησης εδώ ξεπερνά τα συνήθη όρια για μια «πολιτισμένη» κοινωνία οδηγώντας στη μητροκτονία, επίσης δεν ενδιαφέρει. Η Ηλέκτρα του Σοφοκλή κραυγάζει για ανταπόδοση, όχι για δικαιοσύνη. Θάνος Παπακωνσταντίνου 27 και 28 Ιουλίου Θεσμοφοριάζουσες του Αριστοφάνη Μετάφραση: Παντελής Μπουκάλας Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος Μουσική: Νίκος Κυπουργός Κοστούμια: Άγγελος Μέντης Χορογραφίες: Σεσίλ Μικρούτσικου Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης Παίζουν οι: Μάκης Παπαδημητρίου, Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, Νάντια Κοντογεώργη, Γιώργος Χρυσοστόμου, Ελένη Ουζουνίδου, Γιώργος Παπαγεωργίου, Άντρη Θεοδότου, Κατερίνα Μαούτσου, Νάνσυ Σιδέρη, Ελένη Μπούκλη, Αντιγόνη Φρυδά, Ίριδα Μάρα, Φραγκίσκη Μουστάκη, Νατάσα Σφενδυλάκη κ.ά. Σημείωμα σκηνοθέτη Ο Γιάννης Κόκκος Ο Γιάννης Κόκκος Στις Θεσμοφοριάζουσες, ένα από τα τρία «γυναικεία» έργα του Αριστοφάνη, γραμμένο την εποχή της κατάλυσης της Αθηναϊκής Δημοκρατίας −το 411 π.Χ., που θεωρείται χρόνος γραφής του, επιβλήθηκε Ολιγαρχία− μια μειονότητα της Πολιτείας, οι γυναίκες, κρούουν τον κώδωνα για την ανάγκη πολιτικής σταθερότητας. Μπορεί σήμερα οι γυναίκες να μην είναι σε τέτοια δεινή θέση ώστε να οραματίζονται τους θεσμούς αντί να συμμετέχουν σε αυτούς, αλλά υπάρχουν πάντα μειονότητες που δεν δικαιούνται ίσο μερίδιο στην λειτουργία της Πολιτείας. Ένα έργο για τα ζητήματα των φύλων, για την διεκδίκηση της προσωπικής ταυτότητας, για το δικαίωμα στην πολιτειακή ισότητα, ένα έργο για την κρίση αξιών, τη φύση και τον νόμο. Και πάνω απ' όλα, ένα έργο που, με όπλο το θέατρο και το χιούμορ, δίνει άπειρες δυνατότητες στον ηθοποιό να πρωταγωνιστήσει ως πολιτικό ον στη σκηνή της κωμωδίας. Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος 3 και 4 Αυγούστου Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος Ορέστης του Ευριπίδη Μετάφραση: Γιώργος Μπλάνας Σκηνοθεσία: Γιάννης Αναστασάκης Σκηνικά - Κοστούμια: Γιάννης Θαβώρης Παίζουν οι: Χρίστος Στυλιανού (Ορέστης), Ιωάννα Κολλιοπούλου (Hλέκτρα), Χριστόδουλος Στυλιανού (Μενέλαος), Νικόλας Μαραγκόπουλος (Aγγελιοφόρος) κ.ά. Σημείωμα σκηνοθέτη: Ο Κωνσταντίνος Ντέλλας Ο Κωνσταντίνος Ντέλλας Πόσο μπορεί να απαγκιστρωθεί από το έγκλημα μια κοινωνία στηριγμένη σ' αυτό; Τρεις νέοι, ο Ορέστης, η Ηλέκτρα κι ο Πυλάδης, κολυμπούν μέσα στη δίνη του αίματος που τους παρασύρει. Θεοί και άνθρωποι έχουν στήσει μια πλεκτάνη μίσους κι εκδίκησης, όπου η αδελφική αγάπη γίνεται συνενοχή, η φιλική σχέση συναυτουργία, η λαϊκή ετυμηγορία θανατική ποινή. Δεν έχει τέλος αυτός ο πόλεμος. Η πόλη θα καεί. Ο Ευριπίδης γράφει μια τραγωδία για να ξεγυμνώσει την ανθρώπινη ψυχή. Κι όταν συμβεί αυτή η τρομακτική αποκάλυψη, το μόνο που μένει είναι ο... από μηχανής Θεός, που έρχεται όπως πάντα δίχως να τον περιμένει κανείς. Αλλά δεν πιστεύει πια κανείς τα παραμύθια του. Γιάννης Αναστασάκης 10 και 11 Αυγούστου Βάτραχοι του Αριστοφάνη Μετάφραση: Γιώργος Μπλάνας Σκηνοθεσία: Κώστας Φιλίππογλου Κίνηση: Σοφία Πάσχου Παίζουν οι: Λάκης Λαζόπουλος, Σοφία Φιλιππίδου, Αντώνης Καφετζόπουλος, Δημήτρης Πιατάς κ.ά. Σημείωμα σκηνοθέτη: Στους Βατράχους ο Αριστοφάνης ξεδιπλώνει στην ορχήστρα μια φαντασμαγορική νέκυια, σαν άλλος Οδυσσέας, που αναζητά τον δρόμο για την ουτοπική Ιθάκη του. Πρέπει κανείς να μάθει τι είναι θάνατος, για να φέρει σε πέρας την ζωή του. Πρέπει να συνειδητοποιήσει η Πόλις τις απουσίες της, για να είναι παρούσα ως Πόλις. Πρέπει να καταβυθιστεί στον ξένο κόσμο του Άδη, για να κατακτήσει την ταυτότητά της. Ο θεός Διόνυσος μασκαρεμένος σε Ηρακλή κατεβαίνει στον Άδη, για να φέρει στη γη τον Ευριπίδη, αφού η Αθήνα δεν έχει πια κανένα μεγάλο ποιητή. Το ταξίδι αυτό, αν και γίνεται μέσα στον επιβλητικό ζόφο του κόσμου των ψυχών, διαθέτει την ευθυμία μιας ψυχαγωγικής περιήγησης, η οποία αγγίζει τα όρια του μεσαιωνικού καρναβαλιού. Ο Διόνυσος δεν κατεβαίνει στον Άδη για να φέρει στον κόσμο ούτε κάποιον παλιό καλό πολιτικό ούτε κάποιον παλιό καλό φιλόσοφο ή στρατηγό. Κατεβαίνει για να φέρει έναν δραματικό ποιητή. Είναι προφανές πως ο Αριστοφάνης θεωρεί την ποίηση και το θέατρο το μόνο φάρμακο που μπορεί να σώσει την χώρα από την παρακμή. Περίεργο πραγματικά, με τα δικά μας δεδομένα. Ο καρναβαλικός Άδης, όπως τον παρουσιάζει ο Αριστοφάνης στους Βατράχους, είναι απόλυτα υγιής, μπροστά στον άρρωστο κόσμο των «σοβαρών» ζωντανών. Και η κωμωδία –με όλα τα ξεκαρδιστικά επεισόδιά της– μετατρέπεται σε μια πολιτική διδασκαλία, που έμελλε να ταξιδέψει ως την εποχή μας. Οι Βάτραχοι είναι ο ίδιος ο άνθρωπος: αμφίβιος, ένας ξένος στεριανός, ένας ξένος θαλασσινός κι όμως παντού σαν στο σπίτι του, έτοιμος να τραγουδήσει, να χορέψει. Το καρναβάλι, η προσπάθεια του Ανθρώπου να βγει από τα όρια του εαυτού του, είναι η κατάκτηση της ταυτότητάς του. Και την ταυτότητα αυτή δεν την εκφράζει ο «ρεαλιστής» Ευριπίδης, αλλά ο επικός «παραμυθάς» Αισχύλος, αυτός που αν και σοβαρός, επιβλητικός ποιητής, στον ποιητικό αγώνα του με τον Ευριπίδη, μπορεί να ξεπερνά τον εαυτό του, να λέει συνεχώς για τον αντίπαλό του: «ληκύθιον απώλεσεν», έκφραση που η έρευνα έχει πλέον ταυτίσει με την έκφραση, «του έπεσε τ' αρχίδι»! Στην παράσταση, ο κόσμος των ζωντανών αργοπεθαίνει μέσα στην αδυναμία του να πλάσει μύθους που θα τους σέβεται – όσο εξωφρενικοί κι αν είναι. Αντίθετα, ο Άδης σφύζει από ζωή, γιατί οι κάτοικοί του, έχοντας διασώσει το προαιώνιο ένστικτο του παιχνιδιού, συνεχίζουν να φαντάζονται και παραμένουν ικανοί να παίρνουν απόσταση από τον εαυτό τους. Κώστας Φιλίππογλου 17 και 18 Αυγούστου Οιδίπους επί Κολωνώ του Σοφοκλή Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου σε συνεργασία με τo INDA (Ινστιτούτο Αρχαίου Δράματος του Φεστιβάλ Συρακουσών) Σκηνοθεσία: Γιάννης Κόκκος Η παράσταση θα παρουσιαστεί πρώτα στο 54ο Φεστιβάλ Αρχαίου Ελληνικού Θεάτρου των Συρακουσών (8 Μαΐου - 8 Ιουλίου) και κατόπιν, στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου. Σημείωμα σκηνοθέτη: Η Μάρθα Φριντζήλα Η Μάρθα Φριντζήλα Η τελευταία τραγωδία του Σοφοκλή είναι ένας διαλογισμός πάνω στο ανθρώπινο πεπρωμένο και, ταυτόχρονα, ένας ύμνος στην Αθήνα, την αγαπημένη του πόλη. Κουβαλώντας στους γέρικους ώμους του το βάρος τρομακτικών εγκλημάτων, κυνηγημένος από την πατρίδα του τη Θήβα, ο Οιδίποδας φτάνει ως πρόσφυγας στον Κολωνό, συνοικία των Αθηνών, τόπο της τελευταίας του κατοικίας. Οι θεοί τον έχουν καταδικάσει, οι θεοί τού έχουν υποδείξει τον τόπο της λύτρωσης. Μίασμα ο ίδιος, γίνεται ο ήρωας-προστάτης της πόλης που τον υποδέχεται για λόγους ηθικής αλλά και συμφέροντος. Τραγωδία για τα σύνορα, πραγματικά και μεταφυσικά, για το μυστήριο της ανθρώπινης ελευθερίας παρά την παντοδυναμία των θεών, για την ευθύνη, για τα γηρατειά, για την πολιτική διαχείριση της πόλης, ο Οιδίπους επί Κολωνώ είναι επίσης ένα χαμηλόφωνο ποίημα, ένα πνευματικό ταξίδι. Από τις Συρακούσες στην Επίδαυρο, η παράστασή μας θα μεταφέρει τα βήματα του Οιδίποδα ως το ιερό δάσος των Ερινύων, όπου αποθεώνεται. Γιάννης Κόκκος Σημείωμα Kαλλιτεχνικού Διευθυντή Φεστιβάλ Συρακουσών: Το 2018, το Ινστιτούτο Αρχαίου Δράματος του Φεστιβάλ Συρακουσών θα προσκαλέσει το κοινό στο Ελληνικό Θέατρο των Συρακουσών για τρία έργα που πραγματεύονται το ζήτημα της εξουσίας και θίγουν τον πολυπρόσωπο και μεταβαλλόμενο ρόλο του ήρωα και του τυράννου στην αρχαιότητα, όπως αυτά κορυφώνονται στην τραγωδία ή όπως παρουσιάζονται στην εκφυλισμένη μορφή τους, μέσα από τη φάρσα και τη γελοιοποίηση. Πρόκειται για τα έργα Οιδίπους επί Κολωνώ του Σοφοκλή, Ηρακλής του Ευριπίδη και Ιππείς του Αριστοφάνη. Στον Οιδίποδα επί Κολωνώ, μια τραγωδία για τα γηρατειά, ο γηραιός Οιδίποδας επιλέγει τον Κολωνό σαν τόπο ανάπαυσής του, σαν τον τόπο που θα στοιχειώσει ως πνεύμα, έχοντας προηγουμένως περιπλανηθεί ως αποδιοπομπαίος τράγος (Οιδίπους Τύραννος). Το τελευταίο έργο του Σοφοκλή αποτελεί ένα είδος πνευματικού τεκμηρίου: μας δείχνει έναν ολόκληρο πληθυσμό ανθρώπων στο χείλος της καταστροφής. Η τραγωδία αυτή αναστοχάζεται πάνω στα μεγάλα ζητήματα του ανθρώπου: στο μυστήριο της ύπαρξης και στον θάνατο, στη σύγκρουση μεταξύ πολιτικής και θρησκευτικής ηθικής, στη σχέση ανάμεσα στην αντικειμενικότητα της ενοχής και την υποκειμενικότητα της τιμωρίας, στο αναπόδραστο της μοίρας που καθορίζεται από πανίσχυρες δυνάμεις, στην ευθραυστότητα της λογικής και της ανθρώπινης δικαιοσύνης. Η Αθηνά αντιπροσωπεύει τις προαιώνιες αξίες, όπως είναι η φιλοξενία προς τους ικέτες, η αντίθεση προς τους αλαζόνες, ο σεβασμός προς τους νόμους, η λατρεία των θεών. Η τραγωδία κορυφώνεται με την τελική εξιλέωση του άνδρα που πρώτα ταπεινώθηκε και κατόπιν ανυψώθηκε στην τάξη του ήρωα. Ο Σοφοκλής μάς παραδίδει στίχους απίστευτης καθαρότητας, με πλέον χαρακτηριστικούς αυτούς της υπέροχης ποίησης του χορού, ο οποίος δοξάζει «την καλύτερη κατοικία του κόσμου, τον άδολο Κολωνό». Είναι μεγάλη τιμή για μας να παρουσιάζουμε το έργο Οιδίπους επί Κολωνώ σε σκηνοθεσία του καλλιτέχνη και κοσμοπολίτη διανοούμενου, Γιάννη Κόκκου. Και μάλιστα στο Θέατρο της Επιδαύρου, ξεκινώντας μια συνεργασία πολύτιμη και σημαδιακή, εδραιωμένη στη γεωγραφία της ψυχής που αναδύουν τα πέτρινα θέατρα της Σικελίας και της Ελλάδας. Όπως έχει γράψει και ένας σπουδαίος σύγχρονος συγγραφέας: οι πολιτισμοί που παίρνουν το μέλλον τους στα σοβαρά έχουν σαν βασικό τους μέλημα να διαφυλάσσουν και να κληροδοτούν στους επόμενους την Ομορφιά/το Κάλλος. Roberto Andò Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου 6 και 7 Ιουλίου Ομάδα VASISTAS Χοηφόροι του Αισχύλου (Κύκλος ΟΡΕΣΤΕΙΑ) Σκηνοθεσία: Αργυρώ Χιώτη Δραματουργία: Ομάδα VASISTAS Σύμβουλος δραματουργίας: Νίκος Α. Παναγιωτόπουλος Σκηνικός χώρος: Εύα Μανιδάκη Φωτισμοί: Τάσος Παλαιορούτας Μουσική: Jan Van de Engel Βοηθός σκηνοθέτη: Γκέλυ Καλαμπάκα Παίζουν οι: Εύη Σαουλίδου, Ευδοξία Ανδρουλιδάκη, Αντώνης Αντωνόπουλος, Ματίνα Περγιουδάκη, Γιάννης Κλίνης, Ελένη Βεργέτη, Τζωρτζίνα Χρυσκιώτη κ.ά. Σημείωμα σκηνοθέτη: «Φωνάζω σε κουφούς; / Ουρλιάζω μάταια σε κοιμισμένους;» Το κορυφαίο θρηνητικό τραγούδι της αρχαίας ελληνικής γραμματείας. Ένα προμελετημένο έγκλημα που στήνεται επί σκηνής με συνενόχους τους θεατές. Επικεντρώνοντας στον χορό του έργου, την παντοδύναμη αυτή φωνή που βρίσκεται συνεχώς παρούσα επί σκηνής, κινεί τα νήματα και οπλίζει το χέρι του φόνου, η ομάδα VASISTAS προσεγγίζει το έργο ως μία βαθειά σύγκρουση των ενστίκτων του ανθρώπου με την κοινωνική του υπόσταση. Ο χορός είναι η μαζική φωνή που παρατηρεί, κατευθύνει και τελικά εξουσιάζει τα πάντα. Είναι η κοινωνική επιταγή που σε στιγμές παίρνει τον πρώτο λόγο και αυτόνομα ορίζει τον ρου της ιστορίας. Τα δύο βασικά πρόσωπα του έργου, οι δύο θύτες, ο Ορέστης και η Ηλέκτρα, μοιάζει να είναι σαν δύο όργανα που δεν έχουν σχεδόν δικαίωμα επιλογής. Κουβαλούν στις πλάτες τους το βάρος του παρελθόντος, υποχρεωμένοι να το ακολουθήσουν. Οποιαδήποτε άλλη επιλογή μοιάζει αδύνατη. Το μέλλον τους είναι απόλυτα συνυφασμένο με την πράξη του φόνου. Αργυρώ Χιώτη 20 και 21 Ιουλίου Αντιγόνη του Σοφοκλή Μετάφραση - Διασκευή: Νίκος Παναγιωτόπουλος Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Ντέλλας Σκηνογραφική επιμέλεια: Ανδρέας Σκούρτης Ενδυματολογική επιμέλεια: Κωνσταντίνα Μαρδίκη Μουσική: Αλέξανδρος Κτιστάκης Σχεδιασμός φωτισμών: Παναγιώτης Λαμπής Videographer - Φωτογραφία - Βοηθός σκηνογράφου: Χρήστος Συμεωνίδης Ερμηνεύει: Επταμελής ομάδα ηθοποιών Σημείωμα σκηνοθέτη: Ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος Ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος Ο Ετεοκλής έπεσε υπερασπιζόμενος την πατρίδα του. Είναι ήρωας. Ο Ετεοκλής σφετερίστηκε το θρόνο από τον αδελφό του. Ο Πολυνείκης έπεσε πολεμώντας της ίδια του την πατρίδα. Είναι προδότης. Ο Πολυνείκης διεκδίκησε δίκαια το θρόνο που του ανήκε. Ποιος έχει δίκιο; Ο Κρέοντας έχει την ευθύνη της πόλης. Η πόλη έχει ρωγμή. Ο Κρέοντας τηρεί αυτά που διακηρύττει για να επανέλθει η τάξη και η ηρεμία. Η Αντιγόνη έχει την ευθύνη της οικογένειάς της. Και των νεκρών της. Η Αντιγόνη παραβαίνει τους νόμους της πόλης και δημιουργείται χάος και αταξία. Ποιος έχει δίκιο; Στην Αθήνα δεν επιτρέπεται η ταφή σε ιερόσυλους, προδότες και αυτόχειρες. Ο Κρέοντας, από ακριβοδίκαιος άρχοντας και τηρητής των νόμων, μετατρέπεται σε εμμονικό τύραννο και οδηγεί τρία πρόσωπα στην αυτοχειρία. Η Αντιγόνη κηδεύει έναν αδελφό, κάνοντας τη δουλειά που αναλογεί στους άντρες. Ο Κρέοντας θρηνεί πάνω από το πτώμα του γιου του, κάνοντας τη δουλειά που αναλογεί στις γυναίκες. Ποιος είναι το τραγικό πρόσωπο; Κωνσταντίνος Ντέλλας 3 και 4 Αυγούστου Προμηθέας Δεσμώτης του Αισχύλου Μετάφραση: Νικολέττα Φριντζήλα Σκηνοθεσία: Μάρθα Φριντζήλα Σκηνικό - Μουσική: Βασίλης Μαντζούκης Σχεδιασμός φωτισμού: Felice Ross Κοστούμια - Κατασκευές, μάσκες: Camilo Bentancor Κίνηση: Αμάλια Μπένετ Βοηθοί Σκηνοθέτη: Γιώργος Βουρδαμής Μαυρογένης, Ιωάννα Νασιοπούλου Επιστημονικός συνεργάτης: Ιωσήφ Βιβιλάκης Παίζουν οι: Δημήτρης Καταλειφός (Προμηθέας), Μαρία Κεχαγιόγλου (Ιώ), Γιώργος Βουρδαμής Μαυρογένης (Κράτος), Θεανώ Μεταξά (Βία), Ηλίας Κουνέλλας (Ήφαιστος), Κώστας Βασαρδάνης (Ερμής), Γιώργος Φριντζήλας (Ωκεανός), Fonέs σε διδασκαλία Μαρίνας Σάττι (Χορός των Ωκεανίδων). Στην παράσταση συμμετέχει η χορωδία του Baumstrasse καθώς και σπουδαστές του Αττικού σχολείου και του Λυκείου Επιδαύρου. Σημείωμα σκηνοθέτη: Ο Θάνος Παπακωνσταντίνου Ο Θάνος Παπακωνσταντίνου Η παράσταση επικεντρώνεται στη δύναμη του λόγου και στην ρυθμική και μελωδική απόδοση του κειμένου. Για να βρεθεί ο λόγος στο επίκεντρο, αποφεύγουμε την εκφραστική δραματική ερμηνεία και επιμένουμε στην καθαρότητα της εκφοράς και των νοημάτων. Αυτό δεν σημαίνει πως οι ερμηνείες των ηθοποιών στερούνται θεατρικότητας και πάθους. Αντίθετα υποστηρίζονται με τη χρήση μάσκας και υπογραμμίζονται με την μελετημένη σχεδίαση των κινήσεων. Η παράσταση ακολουθεί μία αυστηρή μουσική και κινησιολογική παρτιτούρα που επιτρέπει στον ηθοποιό να εκφραστεί και να εκφράσει μέσα από ένα ορισμένο αισθητικό πλαίσιο. Μάρθα Φριντζήλα Αρχαίο Στάδιο Επιδαύρου 13 και 14 Ιουλίου Ευμενίδες του Αισχύλου (Κύκλος ΟΡΕΣΤΕΙΑ) Μετάφραση: Δημήτρης Δημητριάδης Σύλληψη - Σκηνοθεσία - Ερμηνεία: Στεφανία Γουλιώτη Καλλιτεχνική Συνεργασία: Σύλβια Λιούλιου Σχεδιασμός ήχου: Δημήτρης Καμαρωτός Video: Dorijan Kolundžija Τεχνική Αλεξάντερ: Βίκη Παναγιωτάκη Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης Σημείωμα σκηνοθέτη: «Αφήστε το φόβο να ζει στην πολιτεία.» Η Στεφανία Γουλιώτη Η Στεφανία Γουλιώτη Στο εγχείρημα αυτό υπάρχει η ανάγκη της καταβύθισης στα άδυτα του ανθρώπινου ψυχισμού, η απόλυτη έκθεση του ονείρου, της ανασφάλειας και των φόβων ενώπιον του κοινού. Είναι η απόπειρα να μπει σε διάλογο το Συνειδητό μέρος της προσωπικότητας με το Ασυνείδητο, το βαθύτερα καταγεγραμμένο. Οι Ερινύες εμφανίζονται ως φόβητρα και ψιθυρίζουν τις επιθυμίες τους, τις αντιδικίες τους, και τότε ο άνθρωπος έρχεται αντιμέτωπος με τη βαθιά αλήθεια πως ο ίδιος είναι οι φωνές αυτές, αυτός περιέχεται σε όλα τα πρόσωπα του έργου και ταυτόχρονα όλα τον περιέχουν. Η παράσταση αυτή είναι μια υποκριτική δοκιμασία με σκοπό να αποκαλυφθεί η αισθητική, όχι της εικονοποίησης, αλλά η ιδανική κατάσταση όπου ο θεατής βλέπει αυτό που ο ηθοποιός φαντάζεται, όχι αυτό που παρουσιάζεται μπροστά του. Είναι κάτι πολύ δύσκολο να συμβεί αλλά όταν επιτευχθεί, θεατής και ηθοποιός συναντιούνται σε ένα αόρατο τοπίο και μοιράζονται μια δυνατή εμπειρία. Στεφανία Γουλιώτη Πηγή: www.lifo.gr
Ανακοινώθηκε σήμερα (28/11) το πλήρες πρόγραμμα του Φεστιβάλ Επιδαύρου 2018. Όπως τόνισε ο καλλιτεχνικός διευθυντής, Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος: «Με τη σκέψη ότι η Επίδαυρος ήταν και είναι το βαρύ πυροβολικό του Φεστιβάλ, θα μπορούσε να είναι από μόνη της ένα φεστιβάλ, αποφασίσαμε να ανακοινώσουμε πρώτα και ξεχωριστά το πρόγραμμά της. Ένας επιπλέον λόγος γι' αυτή την επιλογή είναι ότι επιδιώκουμε να προσελκύσουμε περισσότερους ξένους θεατές, σε συνεργασία με ελληνικούς και διεθνείς οργανισμούς και γραφεία που δραστηριοποιούνται στον πολιτιστικό τουρισμό». Για να συμπληρώσει: «Από το 2017, τα έργα που ανεβαίνουν στην Επίδαυρο εντάσσονται σε μια ενιαία θεματική, η οποία συνδέει το ρεπερτόριο στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου και στο Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου με το περιεχόμενο της έρευνας στο Λύκειο Επιδαύρου. Στο πλαίσιο αυτής της φιλοσοφίας, τα έργα που έχουν επιλεγεί φέτος τοποθετούνται στην ευρύτερη θεματική «Πολιτεία και Πολίτης». ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου 29 και 30 Ιουνίου Αχαρνείς του Αριστοφάνη Απόδοση, Σκηνοθεσία, Χορογραφία: Κώστας Τσιάνος Σκηνογραφία - Κοστούμια: Γιάννης Μετζικώφ Μουσική: Γιώργος Ανδρέου Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος Παίζουν οι: Πέτρος Φιλιππίδης, Παύλος Χαϊκάλης, Κώστας Κόκλας, Πυγμαλίων Δαδακαρίδης και 15μελής χορός Σημείωμα σκηνοθέτη: Ο Κώστας Τσιάνος Ο Κώστας Τσιάνος Ο δεκαεννιάχρονος Αριστοφάνης παρουσίασε την κωμωδία του Αχαρνείς στα Λήναια του 425 π.Χ., στον έκτο χρόνο του Πελοποννησιακού πολέμου και απέσπασε το πρώτο βραβείο. Στόχος του Αριστοφάνη είναι να γελοιοποιήσει τον πόλεμο και τους πολεμοκάπηλους και να εκφράσει τη λαχτάρα των ανθρώπων για ειρηνική ζωή. Τοποθετεί τη δράση του έργου στην αγροτική περιοχή της Αττικής Αχαρναίς, το σημερινό Μενίδι. Ο Αριστοφάνης δεν ξεχνά πως η κωμωδία γεννήθηκε από λαϊκές λατρευτικές τελετές της γονιμότητας. Στους Αχαρνείς υπάρχουν αρκετές αναφορές στον Διόνυσο. Σε μια σκηνή του έργου, ο αγρότης Δικαιόπολις με την οικογένειά του τελούν πομπή του φαλλού και τον υμνούν με φαλλικό άσμα. Υπάρχουν έξοχες κωμικές σκηνές που κρατούν από τα μεγαρικά σκώμματα και με τον ορμητικό και ολοζώντανο χορό των καρβουνιάρηδων από το Μενίδι, μας χαρίζει μια έξοχη κωμωδία σαν ξέφρενο διονυσιακό πανηγύρι. Η παράστασή μας φιλοδοξεί να βρει τον δρόμο της μέσα από τις λαϊκές μας παραδόσεις που συγγενεύουν ολοφάνερα με το διάχυτο στους Αχαρνείς διονυσιακό πνεύμα. Κώστας Τσιάνος 6 και 7 Ιουλίου Αγαμέμνων του Αισχύλου (Κύκλος ΟΡΕΣΤΕΙΑ) Μετάφραση: Γιώργος Μπλάνας Σκηνοθεσία: Τσέζαρις Γκραουζίνις Σκηνικά - Κουστούμια: Κέννυ ΜακΛέλλαν Μουσική - Μουσική Διδασκαλία: Χάρης Πεγιάζης Κίνηση: Eddie Lame Φωτισμοί: Αλέκος Γιάνναρος Βοηθός σκηνοθέτη: Συγκλητική Βλαχάκη Παίζουν οι: Γιάννης Στάνκογλου, Μαρία Πρωτόπαππα, Ιώβη Φραγκάτου κ.ά. Διεύθυνση παραγωγής: Αναστασία Καβαλάρη Επικοινωνία: Ανζέλικα Καψαμπέλη Καλλιτεχνική διεύθυνση Stefi Productions: Αλίκη Δανέζη-Knutsen Παραγωγή: Stefi Productions-Γιάννης Μ. Κώστας Σημείωμα σκηνοθέτη: Στον Αγαμέμνονα του Αισχύλου, οι Πρωταγωνιστές είναι καταδικασμένοι να υποφέρουν και να πεθάνουν, αλλά τα μέλη του Χορού να υποφέρουν και να επιβιώσουν. Να ξανασκεφτούν τα δεινά τους και να βρουν μια διέξοδο. Στην πολιτεία που είναι καταδικασμένη στην αυτοκαταστροφή, οι πολίτες −που εκπροσωπούνται από τον Χορό−, πρέπει να βρουν τη δύναμη και την πίστη να επαναπροσδιορίσουν τις ηθικές και πολιτειακές τους αξίες για να επιβιώσουν. Πιστεύω ότι το κύριο θέμα της συγκεκριμένης τραγωδίας είναι η αφύπνιση του αισθήματος ευθύνης των πολιτών. Πρόκειται για την αρχή της σύγκρουσης: οι υπάκουοι πολίτες αισθάνονται αναπόφευκτη την αντίδρασή τους στην κατεστημένη τάξη. Τσέζαρις Γκραουζίνις 13 και 14 Ιουλίου Εθνικό Θέατρο Πλούτος του Αριστοφάνη Σκηνοθεσία: Νικίτα Μιλιβόγεβιτς (Η διανομή θα ανακοινωθεί προσεχώς.) Σημείωμα σκηνοθέτη Από τον καιρό του Αριστοφάνη ως τις μέρες μας, ο Πλούτος είναι ο πιο ισχυρός θεός του πλανήτη, η κινητήρια δύναμη των πάντων. Ο πλούτος σήμερα διανέμεται στον κόσμο έτσι ώστε οι 100 πιο πλούσιοι άνθρωποι να είναι πλουσιότεροι από το ήμισυ του πληθυσμού ολόκληρου του πλανήτη. Είτε ο Πλούτος είναι τυφλός είτε βλέπει, ό,τι κι αν κάνει μοιάζει παντελώς αδιάφορο: οι πλούσιοι γίνονται όλο και πιο πλούσιοι, οι φτωχοί όλο και πιο φτωχοί. Νικίτα Μιλιβόγεβιτς 20 και 21 Ιουλίου Εθνικό Θέατρο Ηλέκτρα του Σοφοκλή Σκηνοθεσία: Θάνος Παπακωνσταντίνου (Η διανομή θα ανακοινωθεί προσεχώς.) Σημείωμα σκηνοθέτη Ο Γιάννης Αναστασάκης Ο Γιάννης Αναστασάκης Γραμμένη στη σκιά του Πελοποννησιακού πολέμου, η Ηλέκτρα του Σοφοκλή είναι από τα πιο «άγρια» έργα του ποιητή. Από την πρώτη κιόλας σκηνή της επιστροφής του μητροκτόνου Ορέστη ως και τις επινίκιες ιαχές του χορού στην τελευταία, υπάρχει ένας διαρκής διάλογος μεταξύ σκότους και φωτός. Μια μάχη αντιθέσεων με κεντρικό θέμα τη δίκη: τη διαταραγμένη ισορροπία και την αποκατάστασή της. Αποτυπώνοντας έναν κόσμο εμφύλιου σπαραγμού, ο ποιητής μάς προσκαλεί να παρακολουθήσουμε τη λειτουργία ενός φυσικού νόμου: του νόμου της ανταπόδοσης. Ο ίδιος ο ποιητής τοποθετείται πέρα από κάθε ηθική – δεν τον ενδιαφέρει αν η χαμένη ισορροπία θα επανέλθει με τρόπο καλό ή κακό. Το θέμα είναι να επανέλθει. Η βία διέπει τις ανθρώπινες σχέσεις. Όταν γίνεται μια βίαιη προσβολή της δίκης, η απάντηση θα είναι επίσης βίαιη. Το ότι το μέτρο της εκδίκησης εδώ ξεπερνά τα συνήθη όρια για μια «πολιτισμένη» κοινωνία οδηγώντας στη μητροκτονία, επίσης δεν ενδιαφέρει. Η Ηλέκτρα του Σοφοκλή κραυγάζει για ανταπόδοση, όχι για δικαιοσύνη. Θάνος Παπακωνσταντίνου 27 και 28 Ιουλίου Θεσμοφοριάζουσες του Αριστοφάνη Μετάφραση: Παντελής Μπουκάλας Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος Μουσική: Νίκος Κυπουργός Κοστούμια: Άγγελος Μέντης Χορογραφίες: Σεσίλ Μικρούτσικου Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης Παίζουν οι: Μάκης Παπαδημητρίου, Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, Νάντια Κοντογεώργη, Γιώργος Χρυσοστόμου, Ελένη Ουζουνίδου, Γιώργος Παπαγεωργίου, Άντρη Θεοδότου, Κατερίνα Μαούτσου, Νάνσυ Σιδέρη, Ελένη Μπούκλη, Αντιγόνη Φρυδά, Ίριδα Μάρα, Φραγκίσκη Μουστάκη, Νατάσα Σφενδυλάκη κ.ά. Σημείωμα σκηνοθέτη Ο Γιάννης Κόκκος Ο Γιάννης Κόκκος Στις Θεσμοφοριάζουσες, ένα από τα τρία «γυναικεία» έργα του Αριστοφάνη, γραμμένο την εποχή της κατάλυσης της Αθηναϊκής Δημοκρατίας −το 411 π.Χ., που θεωρείται χρόνος γραφής του, επιβλήθηκε Ολιγαρχία− μια μειονότητα της Πολιτείας, οι γυναίκες, κρούουν τον κώδωνα για την ανάγκη πολιτικής σταθερότητας. Μπορεί σήμερα οι γυναίκες να μην είναι σε τέτοια δεινή θέση ώστε να οραματίζονται τους θεσμούς αντί να συμμετέχουν σε αυτούς, αλλά υπάρχουν πάντα μειονότητες που δεν δικαιούνται ίσο μερίδιο στην λειτουργία της Πολιτείας. Ένα έργο για τα ζητήματα των φύλων, για την διεκδίκηση της προσωπικής ταυτότητας, για το δικαίωμα στην πολιτειακή ισότητα, ένα έργο για την κρίση αξιών, τη φύση και τον νόμο. Και πάνω απ' όλα, ένα έργο που, με όπλο το θέατρο και το χιούμορ, δίνει άπειρες δυνατότητες στον ηθοποιό να πρωταγωνιστήσει ως πολιτικό ον στη σκηνή της κωμωδίας. Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος 3 και 4 Αυγούστου Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος Ορέστης του Ευριπίδη Μετάφραση: Γιώργος Μπλάνας Σκηνοθεσία: Γιάννης Αναστασάκης Σκηνικά - Κοστούμια: Γιάννης Θαβώρης Παίζουν οι: Χρίστος Στυλιανού (Ορέστης), Ιωάννα Κολλιοπούλου (Hλέκτρα), Χριστόδουλος Στυλιανού (Μενέλαος), Νικόλας Μαραγκόπουλος (Aγγελιοφόρος) κ.ά. Σημείωμα σκηνοθέτη: Ο Κωνσταντίνος Ντέλλας Ο Κωνσταντίνος Ντέλλας Πόσο μπορεί να απαγκιστρωθεί από το έγκλημα μια κοινωνία στηριγμένη σ' αυτό; Τρεις νέοι, ο Ορέστης, η Ηλέκτρα κι ο Πυλάδης, κολυμπούν μέσα στη δίνη του αίματος που τους παρασύρει. Θεοί και άνθρωποι έχουν στήσει μια πλεκτάνη μίσους κι εκδίκησης, όπου η αδελφική αγάπη γίνεται συνενοχή, η φιλική σχέση συναυτουργία, η λαϊκή ετυμηγορία θανατική ποινή. Δεν έχει τέλος αυτός ο πόλεμος. Η πόλη θα καεί. Ο Ευριπίδης γράφει μια τραγωδία για να ξεγυμνώσει την ανθρώπινη ψυχή. Κι όταν συμβεί αυτή η τρομακτική αποκάλυψη, το μόνο που μένει είναι ο... από μηχανής Θεός, που έρχεται όπως πάντα δίχως να τον περιμένει κανείς. Αλλά δεν πιστεύει πια κανείς τα παραμύθια του. Γιάννης Αναστασάκης 10 και 11 Αυγούστου Βάτραχοι του Αριστοφάνη Μετάφραση: Γιώργος Μπλάνας Σκηνοθεσία: Κώστας Φιλίππογλου Κίνηση: Σοφία Πάσχου Παίζουν οι: Λάκης Λαζόπουλος, Σοφία Φιλιππίδου, Αντώνης Καφετζόπουλος, Δημήτρης Πιατάς κ.ά. Σημείωμα σκηνοθέτη: Στους Βατράχους ο Αριστοφάνης ξεδιπλώνει στην ορχήστρα μια φαντασμαγορική νέκυια, σαν άλλος Οδυσσέας, που αναζητά τον δρόμο για την ουτοπική Ιθάκη του. Πρέπει κανείς να μάθει τι είναι θάνατος, για να φέρει σε πέρας την ζωή του. Πρέπει να συνειδητοποιήσει η Πόλις τις απουσίες της, για να είναι παρούσα ως Πόλις. Πρέπει να καταβυθιστεί στον ξένο κόσμο του Άδη, για να κατακτήσει την ταυτότητά της. Ο θεός Διόνυσος μασκαρεμένος σε Ηρακλή κατεβαίνει στον Άδη, για να φέρει στη γη τον Ευριπίδη, αφού η Αθήνα δεν έχει πια κανένα μεγάλο ποιητή. Το ταξίδι αυτό, αν και γίνεται μέσα στον επιβλητικό ζόφο του κόσμου των ψυχών, διαθέτει την ευθυμία μιας ψυχαγωγικής περιήγησης, η οποία αγγίζει τα όρια του μεσαιωνικού καρναβαλιού. Ο Διόνυσος δεν κατεβαίνει στον Άδη για να φέρει στον κόσμο ούτε κάποιον παλιό καλό πολιτικό ούτε κάποιον παλιό καλό φιλόσοφο ή στρατηγό. Κατεβαίνει για να φέρει έναν δραματικό ποιητή. Είναι προφανές πως ο Αριστοφάνης θεωρεί την ποίηση και το θέατρο το μόνο φάρμακο που μπορεί να σώσει την χώρα από την παρακμή. Περίεργο πραγματικά, με τα δικά μας δεδομένα. Ο καρναβαλικός Άδης, όπως τον παρουσιάζει ο Αριστοφάνης στους Βατράχους, είναι απόλυτα υγιής, μπροστά στον άρρωστο κόσμο των «σοβαρών» ζωντανών. Και η κωμωδία –με όλα τα ξεκαρδιστικά επεισόδιά της– μετατρέπεται σε μια πολιτική διδασκαλία, που έμελλε να ταξιδέψει ως την εποχή μας. Οι Βάτραχοι είναι ο ίδιος ο άνθρωπος: αμφίβιος, ένας ξένος στεριανός, ένας ξένος θαλασσινός κι όμως παντού σαν στο σπίτι του, έτοιμος να τραγουδήσει, να χορέψει. Το καρναβάλι, η προσπάθεια του Ανθρώπου να βγει από τα όρια του εαυτού του, είναι η κατάκτηση της ταυτότητάς του. Και την ταυτότητα αυτή δεν την εκφράζει ο «ρεαλιστής» Ευριπίδης, αλλά ο επικός «παραμυθάς» Αισχύλος, αυτός που αν και σοβαρός, επιβλητικός ποιητής, στον ποιητικό αγώνα του με τον Ευριπίδη, μπορεί να ξεπερνά τον εαυτό του, να λέει συνεχώς για τον αντίπαλό του: «ληκύθιον απώλεσεν», έκφραση που η έρευνα έχει πλέον ταυτίσει με την έκφραση, «του έπεσε τ' αρχίδι»! Στην παράσταση, ο κόσμος των ζωντανών αργοπεθαίνει μέσα στην αδυναμία του να πλάσει μύθους που θα τους σέβεται – όσο εξωφρενικοί κι αν είναι. Αντίθετα, ο Άδης σφύζει από ζωή, γιατί οι κάτοικοί του, έχοντας διασώσει το προαιώνιο ένστικτο του παιχνιδιού, συνεχίζουν να φαντάζονται και παραμένουν ικανοί να παίρνουν απόσταση από τον εαυτό τους. Κώστας Φιλίππογλου 17 και 18 Αυγούστου Οιδίπους επί Κολωνώ του Σοφοκλή Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου σε συνεργασία με τo INDA (Ινστιτούτο Αρχαίου Δράματος του Φεστιβάλ Συρακουσών) Σκηνοθεσία: Γιάννης Κόκκος Η παράσταση θα παρουσιαστεί πρώτα στο 54ο Φεστιβάλ Αρχαίου Ελληνικού Θεάτρου των Συρακουσών (8 Μαΐου - 8 Ιουλίου) και κατόπιν, στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου. Σημείωμα σκηνοθέτη: Η Μάρθα Φριντζήλα Η Μάρθα Φριντζήλα Η τελευταία τραγωδία του Σοφοκλή είναι ένας διαλογισμός πάνω στο ανθρώπινο πεπρωμένο και, ταυτόχρονα, ένας ύμνος στην Αθήνα, την αγαπημένη του πόλη. Κουβαλώντας στους γέρικους ώμους του το βάρος τρομακτικών εγκλημάτων, κυνηγημένος από την πατρίδα του τη Θήβα, ο Οιδίποδας φτάνει ως πρόσφυγας στον Κολωνό, συνοικία των Αθηνών, τόπο της τελευταίας του κατοικίας. Οι θεοί τον έχουν καταδικάσει, οι θεοί τού έχουν υποδείξει τον τόπο της λύτρωσης. Μίασμα ο ίδιος, γίνεται ο ήρωας-προστάτης της πόλης που τον υποδέχεται για λόγους ηθικής αλλά και συμφέροντος. Τραγωδία για τα σύνορα, πραγματικά και μεταφυσικά, για το μυστήριο της ανθρώπινης ελευθερίας παρά την παντοδυναμία των θεών, για την ευθύνη, για τα γηρατειά, για την πολιτική διαχείριση της πόλης, ο Οιδίπους επί Κολωνώ είναι επίσης ένα χαμηλόφωνο ποίημα, ένα πνευματικό ταξίδι. Από τις Συρακούσες στην Επίδαυρο, η παράστασή μας θα μεταφέρει τα βήματα του Οιδίποδα ως το ιερό δάσος των Ερινύων, όπου αποθεώνεται. Γιάννης Κόκκος Σημείωμα Kαλλιτεχνικού Διευθυντή Φεστιβάλ Συρακουσών: Το 2018, το Ινστιτούτο Αρχαίου Δράματος του Φεστιβάλ Συρακουσών θα προσκαλέσει το κοινό στο Ελληνικό Θέατρο των Συρακουσών για τρία έργα που πραγματεύονται το ζήτημα της εξουσίας και θίγουν τον πολυπρόσωπο και μεταβαλλόμενο ρόλο του ήρωα και του τυράννου στην αρχαιότητα, όπως αυτά κορυφώνονται στην τραγωδία ή όπως παρουσιάζονται στην εκφυλισμένη μορφή τους, μέσα από τη φάρσα και τη γελοιοποίηση. Πρόκειται για τα έργα Οιδίπους επί Κολωνώ του Σοφοκλή, Ηρακλής του Ευριπίδη και Ιππείς του Αριστοφάνη. Στον Οιδίποδα επί Κολωνώ, μια τραγωδία για τα γηρατειά, ο γηραιός Οιδίποδας επιλέγει τον Κολωνό σαν τόπο ανάπαυσής του, σαν τον τόπο που θα στοιχειώσει ως πνεύμα, έχοντας προηγουμένως περιπλανηθεί ως αποδιοπομπαίος τράγος (Οιδίπους Τύραννος). Το τελευταίο έργο του Σοφοκλή αποτελεί ένα είδος πνευματικού τεκμηρίου: μας δείχνει έναν ολόκληρο πληθυσμό ανθρώπων στο χείλος της καταστροφής. Η τραγωδία αυτή αναστοχάζεται πάνω στα μεγάλα ζητήματα του ανθρώπου: στο μυστήριο της ύπαρξης και στον θάνατο, στη σύγκρουση μεταξύ πολιτικής και θρησκευτικής ηθικής, στη σχέση ανάμεσα στην αντικειμενικότητα της ενοχής και την υποκειμενικότητα της τιμωρίας, στο αναπόδραστο της μοίρας που καθορίζεται από πανίσχυρες δυνάμεις, στην ευθραυστότητα της λογικής και της ανθρώπινης δικαιοσύνης. Η Αθηνά αντιπροσωπεύει τις προαιώνιες αξίες, όπως είναι η φιλοξενία προς τους ικέτες, η αντίθεση προς τους αλαζόνες, ο σεβασμός προς τους νόμους, η λατρεία των θεών. Η τραγωδία κορυφώνεται με την τελική εξιλέωση του άνδρα που πρώτα ταπεινώθηκε και κατόπιν ανυψώθηκε στην τάξη του ήρωα. Ο Σοφοκλής μάς παραδίδει στίχους απίστευτης καθαρότητας, με πλέον χαρακτηριστικούς αυτούς της υπέροχης ποίησης του χορού, ο οποίος δοξάζει «την καλύτερη κατοικία του κόσμου, τον άδολο Κολωνό». Είναι μεγάλη τιμή για μας να παρουσιάζουμε το έργο Οιδίπους επί Κολωνώ σε σκηνοθεσία του καλλιτέχνη και κοσμοπολίτη διανοούμενου, Γιάννη Κόκκου. Και μάλιστα στο Θέατρο της Επιδαύρου, ξεκινώντας μια συνεργασία πολύτιμη και σημαδιακή, εδραιωμένη στη γεωγραφία της ψυχής που αναδύουν τα πέτρινα θέατρα της Σικελίας και της Ελλάδας. Όπως έχει γράψει και ένας σπουδαίος σύγχρονος συγγραφέας: οι πολιτισμοί που παίρνουν το μέλλον τους στα σοβαρά έχουν σαν βασικό τους μέλημα να διαφυλάσσουν και να κληροδοτούν στους επόμενους την Ομορφιά/το Κάλλος. Roberto Andò Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου 6 και 7 Ιουλίου Ομάδα VASISTAS Χοηφόροι του Αισχύλου (Κύκλος ΟΡΕΣΤΕΙΑ) Σκηνοθεσία: Αργυρώ Χιώτη Δραματουργία: Ομάδα VASISTAS Σύμβουλος δραματουργίας: Νίκος Α. Παναγιωτόπουλος Σκηνικός χώρος: Εύα Μανιδάκη Φωτισμοί: Τάσος Παλαιορούτας Μουσική: Jan Van de Engel Βοηθός σκηνοθέτη: Γκέλυ Καλαμπάκα Παίζουν οι: Εύη Σαουλίδου, Ευδοξία Ανδρουλιδάκη, Αντώνης Αντωνόπουλος, Ματίνα Περγιουδάκη, Γιάννης Κλίνης, Ελένη Βεργέτη, Τζωρτζίνα Χρυσκιώτη κ.ά. Σημείωμα σκηνοθέτη: «Φωνάζω σε κουφούς; / Ουρλιάζω μάταια σε κοιμισμένους;» Το κορυφαίο θρηνητικό τραγούδι της αρχαίας ελληνικής γραμματείας. Ένα προμελετημένο έγκλημα που στήνεται επί σκηνής με συνενόχους τους θεατές. Επικεντρώνοντας στον χορό του έργου, την παντοδύναμη αυτή φωνή που βρίσκεται συνεχώς παρούσα επί σκηνής, κινεί τα νήματα και οπλίζει το χέρι του φόνου, η ομάδα VASISTAS προσεγγίζει το έργο ως μία βαθειά σύγκρουση των ενστίκτων του ανθρώπου με την κοινωνική του υπόσταση. Ο χορός είναι η μαζική φωνή που παρατηρεί, κατευθύνει και τελικά εξουσιάζει τα πάντα. Είναι η κοινωνική επιταγή που σε στιγμές παίρνει τον πρώτο λόγο και αυτόνομα ορίζει τον ρου της ιστορίας. Τα δύο βασικά πρόσωπα του έργου, οι δύο θύτες, ο Ορέστης και η Ηλέκτρα, μοιάζει να είναι σαν δύο όργανα που δεν έχουν σχεδόν δικαίωμα επιλογής. Κουβαλούν στις πλάτες τους το βάρος του παρελθόντος, υποχρεωμένοι να το ακολουθήσουν. Οποιαδήποτε άλλη επιλογή μοιάζει αδύνατη. Το μέλλον τους είναι απόλυτα συνυφασμένο με την πράξη του φόνου. Αργυρώ Χιώτη 20 και 21 Ιουλίου Αντιγόνη του Σοφοκλή Μετάφραση - Διασκευή: Νίκος Παναγιωτόπουλος Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Ντέλλας Σκηνογραφική επιμέλεια: Ανδρέας Σκούρτης Ενδυματολογική επιμέλεια: Κωνσταντίνα Μαρδίκη Μουσική: Αλέξανδρος Κτιστάκης Σχεδιασμός φωτισμών: Παναγιώτης Λαμπής Videographer - Φωτογραφία - Βοηθός σκηνογράφου: Χρήστος Συμεωνίδης Ερμηνεύει: Επταμελής ομάδα ηθοποιών Σημείωμα σκηνοθέτη: Ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος Ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος Ο Ετεοκλής έπεσε υπερασπιζόμενος την πατρίδα του. Είναι ήρωας. Ο Ετεοκλής σφετερίστηκε το θρόνο από τον αδελφό του. Ο Πολυνείκης έπεσε πολεμώντας της ίδια του την πατρίδα. Είναι προδότης. Ο Πολυνείκης διεκδίκησε δίκαια το θρόνο που του ανήκε. Ποιος έχει δίκιο; Ο Κρέοντας έχει την ευθύνη της πόλης. Η πόλη έχει ρωγμή. Ο Κρέοντας τηρεί αυτά που διακηρύττει για να επανέλθει η τάξη και η ηρεμία. Η Αντιγόνη έχει την ευθύνη της οικογένειάς της. Και των νεκρών της. Η Αντιγόνη παραβαίνει τους νόμους της πόλης και δημιουργείται χάος και αταξία. Ποιος έχει δίκιο; Στην Αθήνα δεν επιτρέπεται η ταφή σε ιερόσυλους, προδότες και αυτόχειρες. Ο Κρέοντας, από ακριβοδίκαιος άρχοντας και τηρητής των νόμων, μετατρέπεται σε εμμονικό τύραννο και οδηγεί τρία πρόσωπα στην αυτοχειρία. Η Αντιγόνη κηδεύει έναν αδελφό, κάνοντας τη δουλειά που αναλογεί στους άντρες. Ο Κρέοντας θρηνεί πάνω από το πτώμα του γιου του, κάνοντας τη δουλειά που αναλογεί στις γυναίκες. Ποιος είναι το τραγικό πρόσωπο; Κωνσταντίνος Ντέλλας 3 και 4 Αυγούστου Προμηθέας Δεσμώτης του Αισχύλου Μετάφραση: Νικολέττα Φριντζήλα Σκηνοθεσία: Μάρθα Φριντζήλα Σκηνικό - Μουσική: Βασίλης Μαντζούκης Σχεδιασμός φωτισμού: Felice Ross Κοστούμια - Κατασκευές, μάσκες: Camilo Bentancor Κίνηση: Αμάλια Μπένετ Βοηθοί Σκηνοθέτη: Γιώργος Βουρδαμής Μαυρογένης, Ιωάννα Νασιοπούλου Επιστημονικός συνεργάτης: Ιωσήφ Βιβιλάκης Παίζουν οι: Δημήτρης Καταλειφός (Προμηθέας), Μαρία Κεχαγιόγλου (Ιώ), Γιώργος Βουρδαμής Μαυρογένης (Κράτος), Θεανώ Μεταξά (Βία), Ηλίας Κουνέλλας (Ήφαιστος), Κώστας Βασαρδάνης (Ερμής), Γιώργος Φριντζήλας (Ωκεανός), Fonέs σε διδασκαλία Μαρίνας Σάττι (Χορός των Ωκεανίδων). Στην παράσταση συμμετέχει η χορωδία του Baumstrasse καθώς και σπουδαστές του Αττικού σχολείου και του Λυκείου Επιδαύρου. Σημείωμα σκηνοθέτη: Ο Θάνος Παπακωνσταντίνου Ο Θάνος Παπακωνσταντίνου Η παράσταση επικεντρώνεται στη δύναμη του λόγου και στην ρυθμική και μελωδική απόδοση του κειμένου. Για να βρεθεί ο λόγος στο επίκεντρο, αποφεύγουμε την εκφραστική δραματική ερμηνεία και επιμένουμε στην καθαρότητα της εκφοράς και των νοημάτων. Αυτό δεν σημαίνει πως οι ερμηνείες των ηθοποιών στερούνται θεατρικότητας και πάθους. Αντίθετα υποστηρίζονται με τη χρήση μάσκας και υπογραμμίζονται με την μελετημένη σχεδίαση των κινήσεων. Η παράσταση ακολουθεί μία αυστηρή μουσική και κινησιολογική παρτιτούρα που επιτρέπει στον ηθοποιό να εκφραστεί και να εκφράσει μέσα από ένα ορισμένο αισθητικό πλαίσιο. Μάρθα Φριντζήλα Αρχαίο Στάδιο Επιδαύρου 13 και 14 Ιουλίου Ευμενίδες του Αισχύλου (Κύκλος ΟΡΕΣΤΕΙΑ) Μετάφραση: Δημήτρης Δημητριάδης Σύλληψη - Σκηνοθεσία - Ερμηνεία: Στεφανία Γουλιώτη Καλλιτεχνική Συνεργασία: Σύλβια Λιούλιου Σχεδιασμός ήχου: Δημήτρης Καμαρωτός Video: Dorijan Kolundžija Τεχνική Αλεξάντερ: Βίκη Παναγιωτάκη Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης Σημείωμα σκηνοθέτη: «Αφήστε το φόβο να ζει στην πολιτεία.» Η Στεφανία Γουλιώτη Η Στεφανία Γουλιώτη Στο εγχείρημα αυτό υπάρχει η ανάγκη της καταβύθισης στα άδυτα του ανθρώπινου ψυχισμού, η απόλυτη έκθεση του ονείρου, της ανασφάλειας και των φόβων ενώπιον του κοινού. Είναι η απόπειρα να μπει σε διάλογο το Συνειδητό μέρος της προσωπικότητας με το Ασυνείδητο, το βαθύτερα καταγεγραμμένο. Οι Ερινύες εμφανίζονται ως φόβητρα και ψιθυρίζουν τις επιθυμίες τους, τις αντιδικίες τους, και τότε ο άνθρωπος έρχεται αντιμέτωπος με τη βαθιά αλήθεια πως ο ίδιος είναι οι φωνές αυτές, αυτός περιέχεται σε όλα τα πρόσωπα του έργου και ταυτόχρονα όλα τον περιέχουν. Η παράσταση αυτή είναι μια υποκριτική δοκιμασία με σκοπό να αποκαλυφθεί η αισθητική, όχι της εικονοποίησης, αλλά η ιδανική κατάσταση όπου ο θεατής βλέπει αυτό που ο ηθοποιός φαντάζεται, όχι αυτό που παρουσιάζεται μπροστά του. Είναι κάτι πολύ δύσκολο να συμβεί αλλά όταν επιτευχθεί, θεατής και ηθοποιός συναντιούνται σε ένα αόρατο τοπίο και μοιράζονται μια δυνατή εμπειρία. Στεφανία Γουλιώτη Πολιτισμός Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος Επίδαυρος Φεστιβάλ Tweet Send Mail Πηγή: www.lifo.gr
Σάββατο, 19 Οκτωβρίου 2013 18:58

15 ξεχωριστά αστυνομικά μυθιστορήματα

Γράφτηκε από

Της Χίλντας Παπαδημητρίου

Καθώς όλο και περισσότερα αστυνομικά μυθιστορήματα στοιβάζονται στους πάγκους και τα ράφια των βιβλιοπωλείων, θα αποπειραθούμε να ξεχωρίσουμε τα λιγότερο πολυδιαφημισμένα, αδιαφορώντας για τα γυαλιστερά εξώφυλλα και τις περιγραφές απόλυτης φρίκης στο οπισθόφυλλο. Θα αναζητήσουμε γι' αυτό το καλοκαίρι βιβλία, παλιά και καινούργια, στα οποία το έγκλημα δεν διαπράττεται «για να προσφέρει απλώς ένα πτώμα στην πλοκή», όπως έγραφε ο Ρέημοντ Τσάντλερ στην Απλή Τέχνη του Φόνου

Διαλέξαμε λοιπόν κάποιους από τους κλασικούς του είδους, για να θυμηθούμε ότι η αστυνομική μυθοπλασία μπορεί και πρέπει να είναι εφάμιλλη της καλής λογοτεχνίας. Ψάχνοντας πίσω από τις κυρίαρχες τάσεις της εμπορικής αστυνομικής εκδοτικής βιομηχανίας, ανακαλύψαμε βιβλία που ανατρέχουν σε προηγούμενες εποχές, σχολιάζουν τη διαφθορά του Ευρωπαϊκού Νότου ή αντιμετωπίζουν το πολυσυζητημένο θέμα των κατά συρροή δολοφόνων από επιστημονική σκοπιά. Τέλος, εστιάσαμε στα ελληνικά αστυνομικά που ξεχώρισαν από τις πιο πρόσφατες κυκλοφορίες, και σε μια θεωρητική και συγχρόνως απολαυστική συλλογή Βαλκανικού Νουάρ. 

BalkaNoirBalkaNoir (επιμέλεια: Βασίλης Δανέλλης - Γιάννης Ράγκος, εκδ. Καστανιώτη)

Αντιγράφω από την εξαιρετική εισαγωγή των επιμελητών:

"… Γνωρίζουμε και, συνακόλουθα, διαβάζουμε τους Αγγλοσάξονες συγγραφείς του [αστυνομικού] είδους με τα πρόσφατα υποείδη του… τους Γάλλους… τους Ιταλούς, τους Ισπανούς και τους Ρώσους, τους Σκανδιναβούς… εν μέρει τους Κεντροευρωπαίους… τους Λατινοαμερικανούς και τους Ιάπωνες. Αλλά τι ξέρουμε στ' αλήθεια για το λογοτεχνικό corpusσυγγραφέων που έχουν παρεμφερή ιστορική και πολιτισμική 'καταγωγή' και με όρους πλανητικούς ζουν κι εργάζονται κυριολεκτικά στο διπλανό δωμάτιο; Δηλαδή συγγραφέων από τη Βαλκανική χερσόνησο, η οποία εν πολλοίς εξακολουθεί να παραμένει μια λογοτεχνικά αχαρτογράφητη περιοχή;"

Αυτό το τεράστιο κενό αποπειράται να καλύψει η εν λόγω συλλογή αστυνομικών διηγημάτων γραμμένων από αντιπροσωπευτικούς, όσο γίνεται, συγγραφείς της Ελλάδας, της Βουλγαρίας, της Κροατίας, της Ρουμανίας, της Σερβίας, της Σλοβενίας και της Τουρκίας. Και καταφέρνει να κάνει το πρώτο και πιο ουσιώδες βήμα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον, εκτός από τα διηγήματα καθαυτά, έχουν οι εισαγωγές για την αστυνομική λογοτεχνική παραγωγή της κάθε χώρας, όπως επίσης μερικά πρώτα συμπεράσματα των επιμελητών. Για παράδειγμα, είναι συναρπαστικό το γεγονός της ομοιογενούς ιστορικής εξέλιξης του είδους στην περιοχή. Η ταμπέλα της "παραλογοτεχνίας" που στιγμάτιζε το είδος σε όλες τις Βαλκανικές χώρες. Το κοινό στοιχείο ότι "… η διαφθορά δεν αποτελεί παρέκκλιση, αλλά δομικό συστατικό του συστήματος". Και λίγο πιο κάτω: "… το βαλκανικό αστυνομικό είναι μετα-αποκαλυπτικό. Η ιδεολογική μάχη έχει χαθεί, το Κακό έχει επικρατήσει. Αυτό αποτυπώνεται και στη θεματογραφία των διηγημάτων του τόμου. Η "κανονικότητα" της καθημερινής ζωής του δυτικού κόσμου δεν έχει θέση στις βαλκανικές πόλεις. Οι Αρχές δεν προστατεύουν αλλά τρομοκρατούν".

Φτάσαμε επιτέλους στην εποχή που σοβαροί συγγραφείς/μελετητές του αστυνομικού είδους αναλύουν καινούργια θέματα και καταλήγουν σε πρωτότυπα κι εμπεριστατωμένα λογικά συμπεράσματα.


21banner lecorre likoi728

Έγκλημα στο Ορσιβάλ του Emile Gaboriau (μτφρ. Γιώργος Ξενάριος, εκδ. Εξάντας)

Emile GaboriauΠριν τον Σέρλοκ Χολμς, εγκλήματα εξιχνίαζε ο μεσιέ Λεκόκ, ο οποίος επηρέασε πιθανότατα τον Άρθουρ Κόναν Ντόιλ. Ο Emile Gaboriau εισήγαγε την περσόνα του ερασιτέχνη ντετέκτιβ ήδη από το 1865, στην Υπόθεση Λερούζ. Στη συνέχεια δημιούργησε τον επιθεωρητή Λεκόκ, παίρνοντας στοιχεία από έναν αληθινό κακοποιό που έγινε αστυνομικός, τον Fancois Vidocq. Το Έγκλημα στο Ορσιβάλ κυκλοφόρησε αρχικά σε συνέχειες στην εφημερίδα Petit Journal, και ολοκληρωμένο σε βιβλίο το 1867. Σ' αυτό βρίσκουμε εν σπέρματι τα ουσιώδη στοιχεία της αστυνομικής μυθοπλασίας, όπως είναι η προσφυγή στα τότε σύγχρονα πορίσματα της επιστήμης, τις αναφορές σε γεγονότα του παρελθόντος, την επαγωγική σκέψη του επιθεωρητή/ντετέκτιβ. Επιπλέον, στα βιβλία του Gaboriau απαντάται η περιγραφή της μικρής πόλης και των αρχετυπικών χαρακτήρων της που θα συναντήσουμε αργότερα στον Ζωρζ Σιμενόν.

Στο Έγκλημα στο Ορσιβάλ, δύο λαθροθήρες ανακαλύπτουν το πτώμα της κόμισσας ντε Τρεμορέλ στα ρηχά ενός ποταμού. Ο κόμης ντε Τρεμορέλ έχει εξαφανιστεί μυστηριωδώς, η έπαυλή τους είναι άνω κάτω. Θέτοντας τις βάσεις της επονομαζόμενης Αγγλικής Σχολής, ο Gaboriau προσφέρει έναν προφανή ύποπτο αλλά η έρευνα του Λεκόκ αλλάζει τα δεδομένα. Άλλοι δύο φόνοι μπερδεύουν περαιτέρω την πλοκή αυτού του εν μέρει whodunit, κι εν μέρει howcatchem — οι έμπειροι σημερινοί αναγνώστες ίσως βρουν σχετικά εύκολα τον κακό, αλλά θα επαναλάβουμε για άλλη μια φορά: η ουσία ενός καλού αστυνομικού αναγνώσματος δεν έγκειται στην ανακάλυψη του δολοφόνου.
Στα υπέρ του βιβλίου, η θαυμάσια, λογοτεχνική μετάφραση του Γιώργου Ξενάριου και η σκληρόδετη, προσεγμένη έκδοση.


gutenberg lerouz

G K ChestertonΟ άνθρωπος που ήξερε πολλά του G.K. Chesterton (μτφρ. Αντώνης Καλοκύρης, εκδ. Αλεξάνδρεια)

Ο Βρετανός [συγγραφέας, δημοσιογράφος, κριτικός τέχνης και πολλά άλλα] Gilbert Keith Chesterton είναι γνωστός ως "ο πρίγκιπας του παραδόξου" και ως δημιουργός του ιερέα-ντετέκτιβ Πατρός Μπράουν [Ένας Άνδρας που τον Έλεγαν Πέμπτη]. Το βιβλίο Ο άνθρωπος που ήξερε πολλά είναι μια συλλογή οκτώ αστυνομικών ιστοριών που συνδέονται με τον ίδιο ήρωα: τον αριστοκράτη ντετέκτιβ Χορν Φίσερ ο οποίος "…αναλαμβάνει να εξιχνιάσει εγκληματικές υποθέσεις στις οποίες εμπλέκονται μέλη της υψηλής κοινωνίας. Είναι ένας ασυνήθιστος, αντισυμβατικός, ψυχρός και διόλου συμπαθητικός ντετέκτιβ. Κι αυτό γιατί τυχαίνει να γνωρίζει πολλά. Όχι μόνο για την ψυχή του ανθρώπου αλλά και για την κοινωνία και την πολιτική. Γνωρίζοντας πρόσωπα και πράγματα της σκοτεινής πλευράς του πλούτου και της εξουσίας, δεν τρέφει αυταπάτες για απονομή δικαιοσύνης [όπως ο αφελής δημοσιογράφος βοηθός του] και αφοσιώνεται μόνο στην ανακάλυψη της αλήθειας". Παρότι τα διηγήματα είναι δεξιοτεχνικά στημένα και γραμμένα (κάποιοι παρομοιάζουν τη γραφή του με τη γραφή του Τσέχωφ), η ουσία των ιστοριών βρίσκεται περισσότερο στα ηθικά διλήμματα που τίθενται και στην αδυναμία της ανθρώπινης δικαιοσύνης να τιμωρήσει τους υψηλά ιστάμενους της άρχουσας τάξης. Στους θαυμαστές του Chesterton συναντάμε τόσο τον Μπόρχες, όσο και τον σύγχρονο μάγο του παράδοξου, Neil Geiman.

Με τα μάτια κλειστά του Gianrico Carofiglio (μτφρ. Άννα Παπασταύρου, εκδ. Gutenberg)

Gianrico CarofiglioΤο δικαστικό θρίλερ είναι υποείδος του ψυχολογικού αστυνομικού είδους, αν και σ' αυτό το ρόλο του πρωταγωνιστή παίζει πάντοτε ένας δικηγόρος. Σημαντικό ρόλο το genre αυτό έχει η κριτική της λειτουργίας του δικαστικού συστήματος, και η προσπάθεια του βασικού ήρωα/δικηγόρου να αποδείξει την αθωότητα του πελάτη του ή να επιτύχει την καταδίκη ενός εγκληματία που έχει τα μέσα να απαλλαγεί από τα εγκλήματά του. Το είδος έκανε γνωστό ο συγγραφέας και δικηγόρος Erle Stanley Garner, με τον ήρωά του Πέρι Μέισον που γνώρισε τεράστια επιτυχία και ως χάρτινος αλλά και ως τηλεοπτικός χαρακτήρας. Το δικαστικό θρίλερ είναι κυρίως αγγλοσαξονικό δημιούργημα, αφού οι πρώτοι συγγραφείς που μας έρχονται στο νου είναι ο John Grisham, ο Michael Connelly, o Scott Turow, ενώ στο είδος ανήκει και το Εν Ψυχρώ του Τρούμαν Καπότε, η Απατηλή Λάμψη της Ματαιοδοξίας του Τομ Γουλφ.

Ο Carofiglio, πρώην δικαστής σε υποθέσεις της Μαφίας και μόνιμος κάτοικους του Μπάρι, δημιούργησε έναν άκρως γοητευτικό ήρωα, τον δικηγόρο Γκουίντο Γκουεριέρι, έναν τίμιο, καλλιεργημένο λάτρη του Καβάφη ο οποίος αγωνίζεται ενάντια σ' ένα διεφθαρμένο δικαστικό σύστημα, σε μια χώρα που ζει την μπερλουσκονιάδα της. Το μυθιστόρημα Με τα μάτια κλειστά είναι το δεύτερο από τα τέσσερα που έχει γράψει ο Carofiglio, και σ' αυτό ο δικηγόρος Γκουεριέρι αναλαμβάνει μια υπόθεση σωματικής και ψυχολογικής κακοποίησης που αρνούνται άλλοι συνάδελφοί του. Η παθούσα έχει ιστορικό ψυχολογικών προβλημάτων, κι επιπλέον ο βασανιστής της είναι ο Τζανλούκα Σιανάτικο, γνωστός παράγοντας του "καθωσπρέπει" Μπάρι: ένας πρώην φασίστας, βασανιστής, χαρτοπαίκτης, κοκαϊνομανής γιατρός. Και το κυριότερο, γιος ενός διαβόητου αργυρώνητου ποινικού δικαστή που κανείς δεν τολμάει να συγκρουστεί μαζί του. Στην υπόθεση, ο δικηγόρος έχει τη βοήθεια της εισαγγελέως Μαντοβάνι και μιας ιδιόρρυθμης καλόγριας. Πρόκειται για την αδελφή Κλαούντια, η οποία ντύνεται σαν μηχανόβια, ασχολείται με τις πολεμικές τέχνες και διευθύνει το κέντρο κακοποιημένων γυναικών Safe Shelter. Η αφήγηση της ιστορίας διασπάται από την ιστορία κακοποίησης που αφηγείται σε πρώτο πρόσωπο ένα εννιάχρονο κοριτσάκι. Λιτά γραμμένο, ευφυές βιβλίο που θίγει πολλά "οικεία δεινά".


angelus meta ti vroxi 728 90 2

mystiko VessaliouΤο μυστικό του Βεσάλιου του Ζορδί Λιουμπραγάτ (μτφρ. Χριστίνα Θεοδωροπούλου, εκδ. Πατάκης)

Ο Ντανιέλ Αμάτ, ένας νεαρός Βαρκελωνέζος, έχοντας ρίξει μαύρη πέτρα πίσω του, εργάζεται ως αναπληρωτής καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Ωστόσο, το παρελθόν τον καλεί όταν λαμβάνει ένα τηλεγράφημα που τον πληροφορεί για τον θάνατο του πατέρα του υπό μυστηριώδεις συνθήκες. Η Βαρκελώνη ζει τον ενθουσιασμό της επικείμενης Διεθνούς Έκθεσης του 1888, αλλά στα μαύρα νερά του ποταμού Λιοβρεγάτ και στα δυσώδη σοκάκια της βρίσκονται φριχτά κατακρεουργημένα γυναικεία πτώματα. Οι φήμες μιλούν για πληγές από σαγόνια ενός τεράστιου ζώου, κάτι που θυμίζει στους κατοίκους της πόλης μια παλιά κατάρα, λησμονημένη από χρόνια. Στην κηδεία του πατέρα του, ο Αμάτ θα γνωρίσει τον περίεργο, εκ πρώτης όψεως παρακμιακό δημοσιογράφο Μπερνάτ Φλέιτσα ο οποίος πιστεύει ότι ο πατήρ Άματ δολοφονήθηκε για να μην αποκαλύψει τον άγνωστο δολοφόνο. Στην έρευνα των δύο ανδρών θα βοηθήσει η φοιτήτρια ανατομίας Πάου Ζιλμπερτ.

Το μυθιστόρημα είναι ένα αυθεντικό goth thriller, με στοιχεία από τον Φράνκενσταϊν της Μ. Σέλλεϊ και το Σκυλί του Μπάσκερβιλ του Α.Κ. Ντόιλ. Πέρα από τον αστυνομικό μύθο, ο συγγραφέας σκιαγραφεί μια σειρά από αντιθέσεις: η επιστήμη και η τεχνολογία παλεύουν με τις προλήψεις της εποχής, η πολυτέλεια των πρόσφατα φωτισμένων με ηλεκτρισμό κεντρικών δρόμων απέναντι στην αθλιότητα των φτωχικών συνοικιών, ο πλούτος της άρχουσας τάξης έναντι των βρομερών συνθηκών ζωής και την απουσία υγιεινής στα σπίτια των φτωχών. Σε όλα αυτά εμπλέκεται ένα σπάνιο χειρόγραφο του 16ου αιώνα, του Φλαμανδού πατέρα της σύγχρονης ανατομίας Ανδρέα Βεσάλιου. Ένα συναρπαστικό βιβλίο, η εικόνα μιας διαφορετικής Βαρκελώνης, η πάλη της νέας επιστημονικής γνώσης απέναντι στο σκοτάδι των υπονόμων της πόλης και των φριχτών ευρημάτων τους.


metaixmio sikago 728x90

Αγνοούμενη της Sara Blaedel (μτφρ. Χρήστος Μπαρουξής, εκδ. Κλειδάριθμος)

Sara BlaedelΜια γυναίκα δολοφονείται στην Αγγλία, ενώ πλένει τα πιάτα στην κουζίνα της. Ο δολοφόνος την πετυχαίνει στο μέτωπο με μια καραμπίνα, από απόσταση. Αυτό το περιστατικό ανατρέπει τη ζωή της Λουίσε Ρικ, της αστυνόμου που είναι επικεφαλής της Διεύθυνσης Ερευνών στην Κοπεγχάγη, αν και δεν το ξέρει ακόμα. Το μόνο που ξέρει είναι ότι σύντροφος και συνάδελφός της Άικ πηγαίνει για τσιγάρα κι εξαφανίζεται. Σύντομα θα γίνει γνωστό ότι η νεκρή γυναίκα, η Σοφί, ήταν Δανέζα υπήκοος και βρισκόταν στη λίστα των αγνοουμένων ατόμων είκοσι χρόνια. Η Λουίσε θα ανακαλύψει σοκαρισμένη ότι ο Άικ βρίσκεται φυλακισμένος στο Μπρίστολ, ως ύποπτος της δολοφονίας της Σοφί. Τα στοιχεία είναι ξεκάθαρα: εκείνος είχε δηλώσει την εξαφάνιση της τότε φιλενάδας του, της Σοφί. Η Λουίσε θα αναγκαστεί να εμπλακεί στην υπόθεση, λόγω της υπηκοότητας της νεκρής. Με τη βοήθεια της φίλης της, δημοσιογράφου Καμίλα, η Λουίσε θα ξεδιαλύνει το μυστήριο που έχει σχέση μ' ένα λογαριασμό σε ελβετική τράπεζα και το αμφιλεγόμενο θέμα της ευθανασίας.

Η Αγνοούμενη είναι η έκτη περιπέτεια της Λουίσε Ρικ — και το τέταρτο βιβλίο της συγγραφέως που κυκλοφορεί στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Tony ParsonsΟι εκτελεστές του Tony Parsons (μτφρ. Ειρήνη Χριστοπούλου, εκδ. Μεταίχμιο)

Μια σειρά από δολοφονίες συνταράσσει το Λονδίνο: η ιδιομορφία τους είναι ότι μεταδίδονται λάιβ στο youtube, και οι δολοφόνοι έχουν υιοθετήσει την εκτέλεση δια στραγγαλισμού κάποιων ατόμων που είχαν ξεφύγει από τα χέρια της δικαιοσύνης, παρά τα εγκλήματά τους. Ένας Πακιστανός παιδόφιλος, ο οδηγός που σκότωσε ένα δωδεκάχρονο ποδηλάτη, ένας τζάνκι που άφησε σε κώμα έναν βετεράνο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η ομάδα της Σκότλαντ Γιαρντ που αναλαμβάνει την εξιχνίαση αποτελείται από απλούς και συνηθισμένους ανθρώπους, όπως ο Μαξ Γουλφ που είναι χωρισμένος και μεγαλώνει μόνος την εξάχρονη κόρη του. Η κοινή γνώμη παίρνει το μέρος των δολοφόνων οι οποίοι διορθώνουν τα λάθη και τις παραλείψεις της δικαιοσύνης, αλλά οι αστυνομικοί πρέπει να κάνουν τη δουλειά τους έστω κι ενάντια στα συναισθήματά τους και τα δικά τους προβλήματα.

Οι Εκτελεστές είναι η τρίτη περιπέτεια του αστυνόμου Μαξ Γουλφ, ενός συμπαθούς μπάτσου που ζει στο σημερινό Λονδίνο, δίπλα στην κρεαταγορά της πόλης, στο Σμίθφιλντ, αγαπάει τα σκυλιά και την πυγμαχία, πάσχει από αϋπνίες και έχει εμφάνιση φωτομοντέλου. Η ιδιαιτερότητά του στον κόσμο των σύγχρονων μυθιστορηματικών μπάτσων — που γίνονται όσο πιο αλλόκοτοι μπορεί να διανοηθεί ο αναγνώστης — θα λέγαμε ότι είναι πως εκπροσωπεί τον μέσο, λευκό, Άγγλο άνδρα που παλεύει να διατηρήσει την ισορροπία του σ' έναν κόσμο όπου οι γυναίκες έχουν πάρει πια το πάνω χέρι. Το μυθιστόρημα είναι πολυεπίπεδο και δεν διστάζει να ταράξει τα νερά της πολιτικής ορθότητας, δείχνοντας πόσο σύνθετο μπορεί να είναι σήμερα το έγκλημα. Γραμμένο με μαεστρία, σφιχτό και ισορροπημένα δομημένο, περνάει από το προσωπικό στο πολιτικό και ξανά στο προσωπικό.


kedros 2017last gif 728

Ο Μαιγκρέ και ο νεκρός του του Georges Simenon (μτφρ. Αργυρώ Μακάρωφ, εκδ. Άγρα)

o maigkre kai o nekros toyΟ Μαιγκρέ βρίσκεται στο γραφείο του και προσπαθεί να ηρεμήσει μια ηλικιωμένη κυρία η οποία ανησυχεί ότι ο γιος και η νύφη της σκοπεύουν να τη δηλητηριάσουν. Πάνω στην ώρα, χτυπάει το τηλέφωνο κι ένας άνδρας που αρνείται να πει το όνομά του ζητάει τη βοήθεια του Μαιγκρέ: κάποιοι θέλουν να τον δολοφονήσουν. Μετά από μερικά τηλεφωνήματα ακόμα, κάθε φορά από διαφορετικό καφέ του Παρισιού, ο Μαιγκρέ πείθεται ότι ο άνδρας κινδυνεύει. Το επόμενο πρωί ο άγνωστος βρίσκεται νεκρός στην Πλας ντε λα Κονκόρντ. Ο Μαιγκρέ πρέπει να απαντήσει σε δύο ερωτήματα: γιατί ο δολοφόνος πέταξε το πτώμα σε τόσο εμφανές σημείο, και δεν δοκίμασε να το κρύψει; Και για ποιο λόγο διάλεξε το συγκεκριμένο θύμα, έναν απλό άνθρωπο χωρίς καμία εμπλοκή σε περίεργες δραστηριότητες; Η πλοκή θα αλλάξει πορεία όταν ο επιθεωρητής θα συνδυάσει το συγκεκριμένο με κάποια άλλα, εκ πρώτης όψεως ασύνδετα εγκλήματα.

Η περιπέτεια νο 29 του Μαιγκρέ με τίτλο Ο Μαιγκρέ και ο νεκρός του κυκλοφόρησε το 1948 στα γαλλικά. Η μεταφορά του στην αγγλική τηλεόραση με τον ηθοποιό Rowan Atkinson στο ρόλο του αγαπημένου επιθεωρητή ξανάφερε στο προσκήνιο το εν λόγω βιβλίο. Σ' αυτό, κατ' εξαίρεση, έχει πιο ενεργή παρουσία η μαντάμ Μαιγκρέ, όπως και οι συνεργάτες του επιθεωρητή στην Ασφάλεια, ο Λουκάς και ο Ζανβιέ. Αλλά όπως πάντοτε, το κέντημα των χαρακτήρων, οι μύχιες σκέψεις του Μαιγκρέ, οι σκηνές της ζωής του Παρισιού με τα μπαρ και τα ρεστοράν έχουν μεγαλύτερη σημασία από το απλό whodunit.

sto myalo ton sirial kilersΣτο μυαλό των σίριαλ-κίλερς των Τζον Ντάγκλας και Μαρκ Ολσέικερ (μτφρ. Έφη Φρυδά, εκδ. Μελάνι)

Επανεκδόθηκε πρόσφατα το εξαντλημένο εδώ και πολλά χρόνια βιβλίο πάνω στο οποίο στηρίχτηκε η σειρά Mindhunter. Πρόκειται για την αυτοβιογραφία του Τζον Ντάγκλας, o οποίος συνδυάζοντας την ψυχολογία, την ενδελεχή παρατήρηση και τη μακρά εμπειρία του έθεσε τις βάσεις του επαγγέλματος του profiler. Ο Ντάγκλας υπηρέτησε για 25 χρόνια ως ειδικός πράκτορας και επικεφαλής της Βοηθητικής Μονάδας Έρευνας του FBI, και ήταν οπρώτος άνθρωπος που σκέφτηκε να «εξηγήσει» τους κατά συρροή δολοφόνους, να τους κατανοήσει, και να φτάσει σε συμπεράσματα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να οδηγήσουν στη σύλληψη άλλων εγκληματιών. "Γιατί φερόμαστε με έναν συγκεκριμένο τρόπο; Τι είναι αυτό που καθορίζει και κινεί τις επιθυμίες μας και πώς εκφράζονται τελικά αυτές; Τέτοιου είδους ερωτήματα άρχισε να θέτει, στις αρχέςτης δεκαετίας του ’70, ο πράκτορας Τζον Ντάγκλας, επιχειρώντας να κατανοήσει το 'Μυαλό των σίριαλ-κίλερς' μέσα από συνεντεύξεις μαζί τους. Αυτή ήταν η αρχή του κλάδου του profiling". Στη συγγραφή του βιβλίου ο Ντάγκλας είχε τη βοήθεια του μυθιστοριογράφου, σκηνοθέτη και παραγωγού Μαρκ Ολσέικερ.


utopia alithini istoria 728x90px

…και τα ελληνικά...

Κάνε το σταυρό σου Μάρκος Κρητικός (εκδ. Νεφέλη)

markos kritikos«Μίλτος Οικονόμου. Ετών σαράντα πέντε. Πρώην μπάτσος και νυν ιδιοκτήτης γραφείου ιδιωτικών ερευνών στην πλατεία Μοναστηρακίου, με ειδικότητα στις πάσης φύσεως εξωσυζυγικές υποθέσεις και με πανελλήνια εμβέλεια». Ο Μίλτος πάσχει από καταθλιπτικό σύνδρομο, καλοήθους μορφής, το οποίο θεραπεύει με καθημερινές ισχυρές δόσεις Lagavulin 16 Years Old, την πανάκεια "δια πάσαν νόσον και πάσα μαλακίαν". Διαθέτει ένα βοηθό ονόματι Βλάση Μανίκα, πρώην μποξέρ βαρέων βαρών, ο οποίος δεν αρνείται ποτέ να ρίξει ξύλο ή να πιει ένα ποτό ακόμα. Το σύμπαν του Μίλτου συμπληρώνουν ο παντογνώστης βιβλιοπώλης Βλαδίμηρος, η σπιτονοικοκυρά του, κυρία Θοδώρα, ο σκύλος του ο Φλούδας, και η σέξι Ελένη, ιδιοκτήτρια μπαρ, όνειρο κάθε ιδιωτικού ντετέκτιβ από την εποχή του Φίλιπ Μάρλοου.

Όταν μια κυρία βορείων προαστίων ονόματι Φανή Δούκα θα αναθέσει στον Μίλτο την υπόθεση της εξαφάνισης του συζύγου της έναντι ενός κάθε άλλο παρά ευκαταφρόνητου ποσού, ο ήρωάς μας θα βρεθεί μπλεγμένος σε μια υπόθεση που περιέχει τα πάντα: Ξανθούς Αγγέλους και ανθρώπους της νύχτας, κακόφημα μπαρ και μεταμεσονύκτιες παρακολουθήσεις, κυκλώματα διακίνησης ναρκωτικών και ξύλο. Διότι "Όταν όλα πάνε καλά, κάτι δεν πάει καλά".

Έχοντας ολοκληρώσει την "Τριλογία του Μάρκου", ο συγγραφέας μάς συστήνει τον καινούργιο του ήρωα με το γνωστό χιούμορ και την καυστική ειρωνεία του. Όπως λέει ο ίδιος, σε συνέντευξή του στο μπλογκ Ανοιχτός Ορίζοντας: "Θα χαρακτήριζα τα βιβλία μου road storiesή κατ’ επίφασιν αστυνομικά. Δεν είναι τα κλασικά «who done it» που δίνουν έμφαση στην αστυνομική πλοκή αλλά χρησιμοποιώ την αστυνομική ιστορία για να περιγράψω με χιούμορ ανθρώπινες συμπεριφορές σε ακραίες καταστάσεις και εναλλακτικούς κώδικες ηθικής". Με όπλο τη γνώση των κανόνων της αστυνομικής μυθοπλασίας, ο Μάρκος Κρητικός αγγίζει με ευφυή τρόπο τα όρια της παρωδίας, δημιουργώντας ένα καλογραμμένο, ευανάγνωστο και διασκεδαστικό αστυνομικό μυθιστόρημα.

tsapakidis elefantasΟ ελέφαντας του Hotel Phidias  του Θοδωρή Τσαπακίδη (εκδ. Πικραμμένος)

Βρισκόμαστε στο 2012, και ο Θάνος Αποστολίδης βιώνει μια βαθιά υπαρξιακή κρίση, βουλιάζοντας όλο πιο βαθιά, μαζί με ολόκληρη τη χώρα. Ο Θάνος ζει σ' ένα υπέροχο σπίτι στο Θησείο, αλλά βασανίζεται από τον πρόσφατο χωρισμό του από τη γυναίκα του και από το γεγονός ότι δεν μπορεί να αποφασίσει αν θέλει να παραμείνει καθηγητής σε λύκειο του Κορυδαλλού ή να επιδιώξει καριέρα συγγραφέα. Νιώθοντας μονίμως φυλακισμένος σε ασφυκτικές συμβάσεις, καταλήγει να διαπράξει μια τρέλα· να βοηθήσει στην απόδραση του Σιδηράτου, μιας προσωπικότητας του "χώρου", από τον Κορυδαλλό. Η αμοιβή του για τη στημένη απόδραση θα είναι είκοσι χιλιάδες ευρώ, με τα οποία θα πραγματοποιήσει ένα ταξίδι στην Αφρική των ονείρων του. Και τότε, φυσικά, όλα θα πάνε στραβά. Η "στημένη απόδραση" εξελίσσεται σε λουτρό αίματος: δύο νεκροί, ένας φύλακας κι ένας αντιεξουσιαστής. Ο Θάνος θα βρεθεί εν μία νυκτί στο στόχαστρο της αστυνομίας, της ΕΥΠ, των ξένων μυστικών υπηρεσιών. Και σαν να μη φτάνουν όλα αυτά, το μυθιστόρημά του βραβεύεται με το Βραβείο Γαλλόφωνης Μεσογειακής Λογοτεχνίας. Μήπως η μοίρα τού κάνει πλάκα;

Ο ελέφαντας του Hotel Phidias είναι ένα αρχετυπικό δείγμα νουάρ μυθοπλασίας. Ο Αποστολίδης συνδυάζει στο πρόσωπό του τα τρία χαρακτηριστικά του νουάρ ήρωα: είναι θύμα, είναι ύποπτος, κι επιπλέον έχει συμμετάσχει στο "έγκλημα". Πώς θα καταφέρει να ξεδιαλύνει το κουβάρι της ζωής και των σκέψεών του; Με ατελείωτες ποσότητες αλκοόλ, με αλλεπάλληλες διακειμενικές αναφορές σε βιβλία, στίχους τραγουδιών και ταινίες, με τη βοήθεια των πιο αναπάντεχων συμπαραστατών όπως είναι ο παλιός του μέντορας από τα φοιτητικά χρόνια στην Πάτρα, ένας μπάτσος-παλαιός συμμαθητής του, οι μαγαζάτορες της γειτονιάς του, η Εξαρχειώτικη παρέα του. Και μια γοητευτική Ελληνο-Γαλλίδα δημοσιογράφος, η Σοφί Ρουαγιάλ— η ηρωίδα που βοηθάει τον αθώο καταδιωκόμενο σε κάθε νουάρ που σέβεται τον εαυτό του.

Σκηνές δράσης εναλλάσσονται με ερωτικές σκηνές, η Guantanamera από το κινητό του Θάνου με τα ρεμπέτικα ενός πλανόδιου μουσικού, σ' ένα χάος που αντικατοπτρίζει την ελληνική πραγματικότητα. Υπάρχουν αληθινοί τρομοκράτες ή είναι όλοι μια επινόηση της ΕΥΠ; Οι εκτελεστές σκοτώνουν για λόγους ιδεολογικούς ή για λόγους πάθους; Και πώς τα βγάζεις πέρα τελικά με τον σύγχρονο παραλογισμό, όταν το μυαλό σου είναι μονίμως απασχολημένο με ουτοπίες, όνειρα, ποιήματα και ταινίες του Γκοντάρ; Ο Θάνος Αποστολίδης θα ξεπεράσει τους σκοπέλους και θα φύγει με το κορίτσι για τη Γαλλία. Προς το παρόν. Αύριο… κανείς δεν ξέρει. 


ikaros poli sto fos 728

Η σκιά του Βαγγέλη Γιαννίση (εκδ. Διόπτρα)

skiaΟ Άντερς Οικονομίδης, επιθεωρητής του Τμήματος Εγκλημάτων της Αστυνομικής Διεύθυνσης του Έρεμπρο, έχει μόλις επιστρέψει από ταξίδι αναψυχής στο Άμστερνταμ. Η γνωστή ομάδα των συναδέλφων του, στην οποία έχει προστεθεί η Άριελ Ριβέρα, ασχολείται προς το παρόν με την πυρπόληση μεσαιωνικών εκκλησιών. Και τότε μια κοπέλα θα ανακαλύψει στο δάσος ένα πτώμα, σχεδόν λιωμένο και πρόσφατα ξεθαμμένο, στερεωμένο σε δύο παλούκια. Στα πόδια του υπάρχουν τρία νεκρά περιστέρια. Το όλο στήσιμο του πτώματος κρούει τον κώδωνα του συναγερμού: τελετουργικός φόνος ή κατά συρροή δολοφόνος; Παλεύοντας με τους δικούς του εσωτερικούς δαίμονες, ο Οικονομίδης θα νιώσει το Κακό να τριγυρίζει διαρκώς γύρω του, ένα Κακό με μεταφυσική υπόσταση και μυρωδιά θανάτου.

Η υπόθεση περιπλέκεται όταν οι εμπρησμοί των εκκλησιών συνδυάζονται με τα κλισέ της κουλτούρας του black metal. Ο Οικονομίδης θα πρέπει να ψάξει τη λύση στον σατανισμό του black metal ή στον οντινισμό των οπαδών του, την επιστροφή δηλαδή στη λατρεία των παγανιστικών δοξασιών που υπήρχαν στη Σκανδιναβία πριν την επιβολή του χριστιανισμού; Και τι σχέση έχουν όλα αυτά με το ντράουγκρ, τον νεκρό που επιστρέφει στη ζωή όχι ως φάντασμα αλλά ως τιμωρός των δολοφόνων του; Τα προβλήματα των σύγχρονων ανδρών, η κακοποίηση των γυναικών, το black metal και η ιδεολογία του, η εκδίκηση και η τρέλα — όλα αυτά και πολλά ακόμα διατρέχουν τη Σκιά, προκαλώντας στον αναγνώστη ρίγη αγωνίας και αμφιβολίες για το πόσο απέχει ο πολιτισμός μας από τη βαρβαρότητα άλλων εποχών.

tyfla psaria SIMOSΤυφλά ψάρια  του Δημήτρη Σίμου (εκδ. Bell)

Η ελληνική αστυνομική μυθοπλασία εξαπλώνεται και διαδραματίζεται πλέον σε μεγάλες και μικρές πόλεις της ελληνικής επικράτειας, επωφελούμενη των ιδιαιτεροτήτων κάθε τόπου. Η Εύβοια, αυτό το νησί που δεν είναι νησί, και η πρωτεύουσά της η Χαλκίδα, η επαρχιακή πόλη που απέχει ελάχιστα από την Αθήνα, αποδεικνύεται ιδανικός τόπος για να στήσεις μια αστυνομική πλοκή. Ο Χρήστος Καπετάνος επανέρχεται οριστικά στη δράση, αποκαθαρμένος από το παρελθόν αλλά ταλαιπωρημένος ψυχολογικά λόγω του διαλυμένου γάμου του. Πόσο μάλλον όταν το νέο έτος 2012 ξεκινάει με το φόνο μιας ανύπαντρης μητέρας, η οποία εργαζόταν ως περιστασιακή σερβιτόρα στο πολυτελές ιταλικό εστιατόριο Mare Magica. Το πρώτο πτώμα θα ακολουθήσει σύντομα ένα δεύτερο, ο υπεύθυνος προσωπικού του ίδιου εστιατορίου. Συγχρόνως, στις πιάτσες των τζάνκι της Χαλκίδας αρχίζει να κυκλοφορεί ένα ναρκωτικό γνωστό ως Μέκκα. Αυτό θα περιπλέξει την κατάσταση και θα αναγκάσει τον Καπετάνο να συνεργαστεί με τον μισητό αστυνόμο Τσόρο, της Γενικής Περιφερειακής Αστυνομικής Διεύθυνσης Στερεάς Ελλάδας, τον οποίο απεχθάνεται περισσότερο κι από τον αρουραίο που έχει φωλιάσει στο διαμέρισμά του.

Μυστικά και ψέματα, πρεζάκια και πληροφοριοδότες της ασφάλειας, μοιραίες γυναίκες και αδίστακτοι μεγαλοεπιχειρηματίες θα δημιουργήσουν αλλεπάλληλους αφηγηματικούς κύκλους, πριν την οριστική λύση των αινιγμάτων. Η θάλασσα, για άλλη μια φορά, πρωταγωνιστεί στην ιστορία του Δημήτρη Σίμου, βασανίζοντας και παρηγορώντας, σκοτώνοντας και περιβάλλοντας ένα μικρόκοσμο ανθρώπινο και συγχρόνως απεχθή κι ανατριχιαστικό.


kastaniotis galanopoulos 728

Σκοτεινός λαβύρινθος του Γρηγόρη Αζαριάδη (εκδ. Μεταίχμιο)

azariadisΤο φθινόπωρο του 2014 θα ξεκινήσει δυσοίωνα για την αστυνόμο Τρύπη και τη διευρυμένη ομάδα των συνεργατών της. Μια πενταμελής οικογένεια θα βρεθεί δολοφονημένη στο απομονωμένο σπίτι της, έξω από τον Μαραθώνα. Η μεθοδολογία των φόνων θυμίζει επαγγελματίες δολοφόνους, οι οποίοι δεν διστάζουν να σκοτώσουν το μικρό παιδί της οικογένειας Μαυρονικόλα. Η μόνη που γλιτώνει είναι η χαμένη κόρη του Μαυρονικόλα, η Σοφία, εθελόντρια σε ανθρωπιστικές οργανώσεις στην Αφρική. Η Σοφία θα επιστρέψει στην Αθήνα αποφασισμένη να εκδικηθεί.

Δύο γυναίκες, λοιπόν, η αστυνόμος Τρύπη και η Σοφία Μαυρονικόλα, ξεκινούν η κάθε μία με τα δικά της μέσα την αναζήτηση των εκτελεστών στους κύκλους της νύχτας. Οι συνεργάτες της Τρύπη θα ξετινάξουν πληροφοριοδότες, θα γίνουν θαμώνες των πιο εξαθλιωμένων μπαρ, θα έρθουν σε επαφή με φυλακόβιους και πόρνες, προσπαθώντας να φτάσουν στα ίχνη του αρχιεκτελεστή και του ανθρώπου που του παρήγγειλε το συμβόλαιο θανάτου. Η Σοφία όμως είναι πιο ευέλικτη, και συγχρόνως πιο ευάλωτη. Ποια θα φτάσει πρώτη στη λύση;

Πολλά μικρά επεισόδια, αμέτρητοι χαρακτήρες — αναλώσιμοι και μη, τόνοι σκληρού αλκοόλ, λάθη απανωτά των αστυνομικών και η ομερτά της νύχτας. Οι αθώοι και οι ένοχοι αλλάζουν θέση διαρκώς. Οι ανθρώπινες ζωές γίνονται πιόνια σε μια παρτίδα σκάκι με απρόβλεπτη εξέλιξη. Σκοτεινό και αιματηρό μυθιστόρημα που απεικονίζει ρεαλιστικά το εγκληματικό υπογάστριο της μεγαλούπολης που είναι πια η Αθήνα.

malafekasΔε λες κουβέντα του Μάκη Μαλαφέκα (εκδ. Μελάνι)

Ο Μιχάλης Κρόκος επιστρέφει από το Παρίσι στην Αθήνα με αφορμή την επικείμενη κυκλοφορία του βιβλίου του με θέμα τον Τζον Κολτρέιν. Ωστόσο, τίποτα απ' όσα έχει σχεδιάσει δεν εξελίσσεται ομαλά. Είναι ντάλα καλοκαίρι με καύσωνα και η Αθήνα πάλλεται στο ρυθμό της Ντοκουμέντα — ή έτσι νομίζει, τουλάχιστον. Ο Κρόκος θα βγει για ένα ποτό στα Εξάρχεια και θα καταλήξει μπλεγμένος σε κλοπές έργων τέχνης, εξαφανίσεις και φόνους.

Στο πρώτο αστυνομικό μυθιστόρημά του, ο Μάκης Μαλαφέκας θίγει μια σχετικά άγνωστη –και αγνοημένη από τους περισσότερους συγγραφείς του είδους– πλευρά της παγκόσμιας εγκληματικότητας: το ξέπλυμα χρήματος μέσω της αγοράς έργων τέχνης. Στήνει την πλοκή του με αφορμή τη Ντοκουμέντα του 2017, την οποία περιγράφει με ξεκαρδιστική ακρίβεια: καλλιτέχνες, κριτικοί, γκαλερίστες, φιλότεχνοι – κανείς δεν ξεφεύγει από το βιτριολικό χιούμορ του συγγραφέα. Ο Κρόκος, ο ήρωάς του, θα ενημερωθεί για τον θρυλικό χάκερ Ασουάνγκ, ο οποίος θέλει να τινάξει στον αέρα όλο το διεφθαρμένο κύκλωμα της αγοράς τέχνης χρησιμοποιώντας τη δημοσιότητα της Ντοκουμέντα. Θα πιει αμέτρητα ποτά στα in μπαράκια των Εξαρχείων και του κέντρου, θα φτάσει ως τα κωλόμπαρα της οδού Φυλής, θα συγχρωτιστεί με τους "ντοκουμενταίους" – κι όλα αυτά, γιατί; Για μια μοιραία γυναίκα, φυσικά. Κι από ένα σημείο και μετά, για το γαμώτο της υπόθεσης αλλά και για να γλιτώσει τη ζωή του.

Μια ειρωνική ματιά στη σύγχρονη Αθήνα των χίπστερ και των διανοούμενων, στη γενιά των 35αρηδων που μοιάζει να ζει αποκλειστικά στα μπαρ, εγκλωβισμένη στο μικρόκοσμό της. Καλογραμμένο νουάρ που σε 262 σελίδες αφηγείται μια εντελώς διαφορετική "αστυνομική" ιστορία, σχολιάζοντας εμμέσως την περιρρέουσα ατμόσφαιρα της πόλης εν καιρώ κρίσης, το χώρο των μικρών εκδοτικών οίκων και την ομφαλοσκόπηση των ασχολούμενων με τη σύγχρονη τέχνη.

 * H ΧIΛΝΤΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡIΟΥ είναι μεταφράστρια και συγγραφέας.

Στην κεντρική εικόνα το έργο Ο άγγελος των Κινέζων καλλιτεχνών Sun Yuan και Peng Yu. 

Τετάρτη, 12 Φεβρουαρίου 2014 11:30

30 +1 βιβλία για την Ιστορία, την κοινωνία, τη μάχη των ιδεών

Γράφτηκε από

Βιβλία για την πολιτική, την Ιστορία, τη Δημοκρατία και την Αναρχία, για τη μνήμη και τη λήθη, για τη Φιλοσοφία, για την Τουρκία του Ερντογάν, τη Ρωσία του Πούτιν, βιβλία που μπορούν να μας κάνουν καλύτερους. 

Του Γιώργου Σιακαντάρη

 Ιδέες, ζωές, αναρχία κι επανάσταση 

1Η ιστορία των ιδεών σύμφωνα με τον Κουέντιν Σκίνερ είναι πληρέστερη όταν συνδυάζεται με τον βίο των διανοητών. Στο βιβλίο του Ζακ Ζυλιάρ Σιμόν Βέιλ (μτφρ. Τεύκρος Μιχαηλίδης, Πόλις) εφαρμόζεται απόλυτα αυτή η προτροπή του Σκίνερ. Από κοινού με την πολυκύμαντη δράση της αναρχοσυνδικαλίστριας και αγωνίστριας στον Ισπανικό εμφύλιο Σιμόν Βέιλ μας παρουσιάζεται και η άλλη πλευρά της. Οι φιλοσοφικές της ιδέες, οι οποίες καθόλου δεν ήταν λιγότερο αναγνωρίσιμες και σημαντικές από τον βίο της. Εξάλλου η Βέιλ ήταν πρόδρομος των αναλυτών του φαινομένου του ολοκληρωτισμού, αλλά και προς το τέλος της σύντομης ζωής της (1909–1943), αυτό το ανήσυχο πνεύμα, προσέγγισε τον χριστιανισμό, απορρίπτοντας όμως τον Θεό της οργής και της εκδίκησης της Παλαιάς Διαθήκης.

2Μια που μιλάμε όμως για το αναρχικό κίνημα δεν πρέπει να παραβλέψουμε δυο ακόμη σημαντικά βιβλία για την ιστορία του αναρχισμού. Και τα δυο από τις εκδόσεις Αλεξάνδρεια. Το ένα είναι του αναρχικού Μάρει Μπούκτσιν, ιδιαίτερα γνωστού ως ιστορικού του αναρχικού κινήματος στην Ισπανία του Εμφυλίου Πολέμου. Εδώ στο Η Τρίτη Επανάσταση, Λαϊκά κινήματα στην επαναστατική εποχή (μτφρ. Κώστας Κουρεμένος) εμπλουτίζει την ιστορική αφήγηση της πορείας των ηττημένων της Γερμανικής Επανάστασης του '18, της Ουγγρικής και Αυστριακής την ίδια μεταπολεμική περίοδο, αλλά και καταθέτει μια ακόμη συγκινητική περιγραφή του αγώνα των ισπανών αναρχικών, των ουτοπιών αλλά και των συμβολών τους στη δημοκρατία. Το άλλο είναι το έργο του Μαξ Νεττλάου Ιστορία της Αναρχίας (μτφρ. Σύλβια Παπαδοπούλου, Μάκης Κορακιανίτης), με το οποίο η Αλεξάνδρεια εγκαινιάζει μια νέα σειρά με τίτλο «Ελευθεριακή Σκέψη». Αναρχικό κίνημα και αναρχικοί μέσω της γραφής του Νεττλάου προσφέρουν ένα απολαυστικό αλλά και πολύτιμο βιβλίο. 

 Η Δημοκρατία στο ντιβάνι 

revo d allonΚαι αν η ιστορία των ιδεών έχει να μας δώσει αυτά τα σημαντικά έργα, δεν μπορούμε να παραπονιόμαστε και για βιβλία που μιλούν για την κρίση της Δημοκρατίας. Σημερινή και παλαιότερη. H Σαντρίν Μπωμ μας εισαγάγει με προσοχή στις αποχρώσεις μιας διαμάχης για τη σχέση κράτους και δικαίου όπως αυτή αποτυπώνεται στο έργο του μεγάλου βιεννέζου νομικού, του Χάνς Κέλσεν. Στο Χανς Κέλσεν - Συνηγορία υπέρ της δημοκρατίας (μτφρ. Βασίλης Βουτσάκης, Πόλις) διαβάζουμε για πράγματα που χρειαζόμαστε επειγόντως και στην Ελλάδα. Την ανάγκη δηλαδή το κράτος να μην υπερκαθορίζει το δίκαιο, αλλά να αποτελεί το εκτελεστικό του όργανο. Διαφορετικά θα σταθούμε όπως ο Κάρλο Γκάλι μπροστά στην Αμηχανία της δημοκρατίας (μτφρ. Περικλής Δημητρολόπουλος, Πόλις), η οποία αναζητεί νέους δρόμους υπεράσπισής της αντιμετωπίζοντας τη σημερινή κρίση της πολιτικής και της νομιμοποίησης των πολιτικών κομμάτων και συστημάτων. Τέλος έρχεται η γνωστή γαλλίδα φιλόσοφος Μυριάμ Ρεβώ ντ’ Αλλόν για να μας δείξει μέσα από το έργο των Λα Μποεσί, Φουκώ και Κλωντ Λεφόρ το Γιατί δεν αγαπάμε τη δημοκρατία (μτφρ. Μιχάλης Πάγκαλος, Εστία) και πώς η νεωτερική δημοκρατία χάνει το «σώμα» της. Είναι δεδομένο ότι η δημοκρατία είναι κάτι παραπάνω από μια νομικο-πολιτική μορφή που συναρμολογεί διαφορετικά συστήματα εξουσιών. Δημοκρατική κοινωνία όμως σημαίνει και «διάλυση των σταθερών της βεβαιότητας». Και όσο βαθαίνει η αβεβαιότητα της δημοκρατικής διακυβέρνησης και αυτό αποκορυφώνεται με την επικράτηση του νεο-φιλελευθερισμού, τόσο περισσότερο οι άνθρωποι δεν επιθυμούν να αγαπούν τη δημοκρατία, ισχυρίζεται η συγγραφέας.

7Και αν δεν αγαπάμε τη δημοκρατία, ίσως γι’ αυτό υπεύθυνη να είναι και η αναλυόμενη με εξαιρετικό τρόπο από τον Άλμπερτ Χίρσμαν Αντιδραστική ρητορική (μτφρ. Κώστας Σπαθαράκης, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης). Η αντιδραστική ρητορική χρησιμοποιεί τρία επιχειρήματα για να αμφισβητήσει κάθε πιθανότητα κοινωνικών αλλαγών. Το πρώτο επιχείρημα είναι αυτό του αντίστροφου αποτελέσματος. Κάθε επαναστατική δράση έχει πάντα αντίστροφο αποτέλεσμα από τις αρχικές προθέσεις. Κλασικό παράδειγμα, λένε, η Γαλλική Επανάσταση. Το δεύτερο επιχείρημα είναι αυτό της ματαιότητας. Ό,τι και να κάνει ο ανθρώπινος παράγοντας, τίποτα δεν αλλάζει την προκαθορισμένη πορεία των πραγμάτων. Αφορά την ανάπτυξη της Δημοκρατίας. Το τρίτο επιχείρημα είναι αυτό της διακινδύνευσης. Αυτό αποκλείει κάθε μεταρρύθμιση στο όνομα ότι αυτή θέτει σε κίνδυνο τα μέχρι τότε επιτεύγματα. Κλασικό παράδειγμα, η αμφισβήτηση του κράτους πρόνοιας.

 Ελληνική κρίση, Αριστερά και Λαϊκισμός 

polis sevastakisΛείπει όμως ο Μάρτης από τη Σαρακοστή; Όχι βεβαίως, έτσι και δεν απουσιάζουν βιβλία για την ελληνική κρίση, αλλά και για τη θέση και το ρόλο της Αριστεράς σ’ αυτή την κρίση. Η αγωνία της Αριστεράς βρίσκει θέση είτε στον μετριοπαθή λόγο του Νικόλα Σεβαστάκη στο Τα φαντάσματα του καιρού μας (Πόλις), όπου ο πολιτικός επιστήμονας απαντά στο αν ισχύει ακόμη ο διαχωρισμός Αριστερά-Δεξιά και για τη σύνδεση της μετριοπαθούς Αριστεράς με τον φιλελευθερισμό, είτε στην πρόταση του Γιώργου Σωτηρέλη Ποια Αριστερά - Ανιχνεύοντας την προοδευτική ταυτότητα στην Ευρώπη της κρίσης (Πόλις) για μια νέα Αριστερά συνεργασίας σοσιαλδημοκρατών, ευρωκομμουνιστών και ριζοσπαστών αριστερών. Μια ρηξικέλευθη, δημοκρατική και πλουραλιστική Αριστερά, όπως την σκιαγραφεί ο συνταγματολόγος.

Αν όμως η κρίση και η Αριστερά είναι ο Μάρτης στη Σαρακοστή, το ζήτημα του λαϊκισμού είναι ο Απριλομάης στο Πάσχα. Εδώ έχουμε το Τι είναι ο λαϊκισμός (μτφρ. Δημήτρης Η. Αντωνίου, Πόλις) του Γιαν Βέρνερ Μύλερ και το Λαϊκισμός - Μια συνοπτική εισαγωγή (μτφρ. Ελένη Κοτσυφού, Επίκεντρο) των Κας Μούντε και Κριστόμπαλ Ροβίρα Καλτβάσερ. Δύο μελέτες που από συγκλίνοντες αλλά και αποκλίνοντες δρόμους θα μας βοηθήσουν να καταλάβουμε τι είναι ο λαϊκισμός μακριά από δογματικές και μονομερείς προσεγγίσεις.

Και πώς θα κρατήσουμε την Ελλάδα στο ευρώ μέσα σ’ αυτό το λαϊκιστικό ορυμαγδό; Σ’ αυτό το ερώτημα αναλαμβάνει να μας απαντήσει ο καθηγητής Πάνος Καζάκος στο βιβλίο του Η δραχμή δεν (θα) είναι η λύση (Επίκεντρο). Επιστροφή στη δραχμή σημαίνει ακόμα μεγαλύτερο βύθισμα στην ύφεση. Επιστροφή στη δραχμή σημαίνει διαιώνιση του φαύλου κύκλου υποτιμήσεων – πληθωρισμού – υποτιμήσεων. Σημαίνει πτώση των εισοδημάτων και αύξηση της ανεργίας, των ανισοτήτων, των ταξικών συγκρούσεων. Όσοι ακόμη έχουν αυταπάτες, ας διαβάσουν αυτό το βιβλίο. 

21os traversoΑπό την πλευρά του ο Έντσο Τραβέρσο στο Αριστερή Μελαγχολία (μτφρ. Νίκος Κούρκουλος, Εκδόσεις Εικοστού Πρώτου) καταγράφει το πολυσυζητημένο, αλλά ανεξάντλητο θέμα της μνήμης των ηττημένων επαναστάσεων και κυρίως των ηττημένων επαναστατών. Η αριστερή μελαγχολία είναι στενά συνδεδεμένη με αγώνες και ελπίδες, ουτοπίες και επαναστάσεις, αλλά και με μεγάλες αποτυχίες. Η πτώση του κομμουνισμού έθαψε αφενός την απλοϊκή τελεολογία της εξασφαλισμένης προόδου, αλλά κυρίως καταπλάκωσε τις αφηγήσεις της χειραφέτησης που συνδέονταν μαζί του. Βιβλίο που από τους πίνακες του Κουρμπέ μάς ξεναγεί στις σοβιετικές αφίσες κι από εκεί μας τοποθετεί σε κινηματογραφικές αίθουσες για να παρακολουθήσουμε ταινίες του Αϊζενστάιν, του Αγγελόπουλου ή του Κεν Λόουτς. Αυτό το βιβλίο δεν θα μπορούσε να είναι αδιάφορο για κανέναν που ακόμη τον ενδιαφέρει η Αριστερά.

Από την άλλη, ο Πολωνός νομπελίστας Τσέσλαβ Μίλος στην Αιχμάλωτη σκέψη (μτφρ. Ανδρέας Παππάς, Παπαδόπουλος) μας εξηγεί γιατί η «αριστερή μελαγχολία» συνδέθηκε με το πιο ολοκληρωτικό καθεστώς όλων των εποχών, τον σοβιετικό κομμουνισμό. Ο Μίλος χρησιμοποιεί τον όρο Μούρτι-Μπινγκ για να ονομάσει ένα χάπι που όποιος το έπαιρνε κατακτούσε τη γαλήνη και την ευτυχία παρά τον ολοκληρωτισμό που απλωνόταν γύρω του. Αλλά υπήρχε και το Κετμάν που συνέθετε ένα τρόπο σκέψης και υποταγής των διανοουμένων στα ολοκληρωτικά καθεστώτα. Εδώ, αφού περιγράψει τον σταλινισμό με τον όρο Νέα Πίστη και τον Ιστορικό και Διαλεκτικό Υλισμό με τον όρο Μέθοδο, υποστηρίζει ότι οι διανοούμενοι της εποχής προσαρμόζονταν σ’ αυτά λαμβάνοντας και το χάπι Μούρτι-Μπινγκ και ακολουθώντας τη σκέψη του Κετμάν της υποταγής. Αξεπέραστη πραγματεία για τον χαρακτήρα και την προσαρμοστικότητα κάποιων διανοούμενων στον ολοκληρωτισμό.


gutenberg megas alex 728


 Η Ιστορία δεν απουσιάζει ποτέ 

14Δεν θα μπορούσε να υπάρξει καταγραφή στην οποία να απουσιάζουν βιβλία ιστορίας που ξυπνούν το ενδιαφέρον στους πάντες. Ο γνωστός ιστορικός Άντονυ Μπίβορ, πολυμεταφρασμένος στα ελληνικά, καταγράφει στο Αρδέννες 1944 - Το τελευταίιο στοίχημα του Χίτλερ (μτφρ. Πέτρος Τσαλπατούρος, Βαγγέλης Στεργιόπουλος, Γκοβόστης) την τελευταία προσπάθεια του ναζιστικού τέρατος να προελάσει μέσα από τα φαράγγια των Αρδεννών για να διασπάσει τις δυνάμεις των Συμμάχων και να νικήσει στο Δυτικό Μέτωπο, ώστε απρόσκοπτα στη συνέχεια να επιτεθεί στο Ανατολικό. 16 Δεκεμβρίου 1944 ξεκινά η μάχη των Αρδεννών, που στην αρχή φαίνεται να αιφνιδιάζει τους Συμμάχους, ευτυχώς όμως όχι για πολύ. 

Ο Ιάν Κέρσο στο Στην κόλαση των δυο πολέμων Ευρώπη, 1914- 1949 (μτφρ. Ελένη Αστερίου, Αλεξάνδρεια) συνδυάζει στην ανάλυσή του την ιστορία των δύο πολέμων. Ξεκινά με σύντομη ανασκόπηση της Ευρώπης τις παραμονές της πρώτης καταστροφής της. Ακολουθούν τα κεφάλαια στα οποία περιγράφονται οι συγκρούσεις, η βραχεία ανάκαμψη και η επακολουθήσασα Μεγάλη Ύφεση. Αποτέλεσμα της οποίας ήταν η γέννηση και η άνοδος των ολοκληρωτισμών.

17Αλλά ο Άντριου Τ. Γουίλιαμς μας πάει στις Μεγάλες δίκες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου (μτφρ. Ελένη Αστερίου, Μεταίχμιο). Διαβάζει και αναλύει πρακτικά, δικογραφίες, μαρτυρίες και προσπαθεί να απαντήσει με σεβασμό στη λεπτομέρεια αλλά και στην ουσία στο κατά πόσο αποδόθηκε τελικά δικαιοσύνη ή μήπως ιδιαίτερα μετά το 1948 επικράτησαν πολιτικές σκοπιμότητες όσον αφορά τις καταδίκες των ναζί. Όσοι προσπάθησαν να αποδώσουν δικαιοσύνη μπορούν να αισθάνονται δικαιωμένοι ή μήπως εκτός από τη δίκη της Νυρεμβέργης υπάρχουν δικαστικά κενά σε κάποιες άλλες, δήθεν δευτερεύουσες δίκες; Οι απαντήσεις στο βιβλίο.

Το βιβλίο του Γιάννη Α. Μάζη Ίων Δραγούμης, ο ασυμβίβαστος (μτφρ. Ανδρέας Παππάς, πρόλογος Δημήτρης Α. Σωτηρόπουλος, Μεταίχμιο) παρακολουθεί τη ζωή και το τραγικό τέλος του διανοούμενου Ίωνα Δραγούμη. Αυτός δολοφονήθηκε από βενιζελικούς την επομένη της απόπειρας κατά του Ελευθέριου Βενιζέλου, την 31η Ιουλίου 1920. Πνεύμα υψηλό, ανήσυχο, δύσκολα κατατάξιμο σε κουτάκια, αλλά και με μεγάλες αντιφάσεις. Με μεγαλύτερη την εκ μέρους του ιδεολογική προσέγγιση του φασισμού – κάτι που δεν απέφυγαν πολλοί διανοούμενοι της εποχής.

Θα ήταν παράλειψη να μη αναφερθούμε και στην επανέκδοση σε  νέα μετάφραση του κλασικού έργου του Στίβεν Ράνσιμαν Βυζαντινός Πολιτισμός (μτφρ. Ανδρέας Παππάς, Μεταίχμιο). Μια ιστορία έντεκα αιώνων κατά τη διάρκεια της οποίας ο πολιτισμός (εκπαίδευση, λογοτεχνία, τέχνη) έπαιξε ιδιαίτερο ρόλο στη συγκρότηση της βυζαντινής Αυτοκρατορίας και επηρέασε τη διοίκηση, τη θρησκεία, τον στρατό, το εμπόριο και τη ζωή στην πόλη και στην ύπαιθρο των κατοίκων του Βυζαντίου. Βιβλίο οδηγός για πολλές μεταγενέστερες ιστορίες του Βυζαντίου. Και φυσικά και το βιβλίο του Κωστή Καρπόζηλου Κόκκινη Αμερική (Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης) στο οποίο καταγράφεται η ιστορική παρουσία των ελλήνων κομμουνιστών στις ΗΠΑ από το 1900 έως το 1956 και η παράδοξη εκ πρώτης όψεως σύνδεση και συνεργασία τους με τους φιλελεύθερους κατά την περίοδο του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου.

19Υπάρχει όμως και η σύγχρονη ελληνική ιστορία. Ο Στάθης Καλύβας αναλαμβάνει να καταθέσει κείμενα και άρθρα του που μας δείχνουν Πού είμαστε και πού πάμε (Μεταίχμιο). Με το γνωστό κοφτερό του λόγο που πάντα σηκώνει συζητήσεις, διαφωνίες και συμφωνίες. Ο ίδιος μαζί με τον Νίκο Μαραντζίδη συνεχίζουν τη συζήτηση που ξεκίνησε με το βιβλίο τους Εμφύλια Πάθη, 23 ερωτήσεις και απαντήσεις για τον Εμφύλιο (Μεταίχμιο) με το 2 νέες ερωτήσεις και απαντήσεις για τον εμφύλιο (Μεταίχμιο). Αν ισχυριστούμε ότι η φωτιά που είχαν ανάψει οι πρώτες 23 ερωτοαπαντήσεις είχε σβήσει –που δεν είχε σβήσει– εδώ οι δυο πολιτικοί επιστήμονες την ανάβουν εκ νέου. 

 Μνήμη: Θεσσαλονίκη, Άουσβιτς, Βερολίνο 

USP salemΤη συγκλονιστική όσο και αποτρόπαιη ιστορία των πολύ μικρών παιδιών (έως 5 χρόνων) των Εβραίων της Θεσσαλονίκης που χάθηκαν στο Άουσβιτς προσπαθεί και καταφέρνει να καταγράψει, με μεθοδική εργασία και κόπο, η δικηγόρος και ιστοριογράφος Στέλλα Σάλεμ στο βιβλίο της Τα χαμένα παιδιά της Θεσσαλονίκης (Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης - University Studio Press). Πρόκειται για τον πρώτο τόμο, με τον υπότιτλο Τα παιδιά που δεν φόρεσαν το άστρο, ενώ θα ακολουθήσει ένας δεύτερος τόμος για τα παιδιά ηλικίας από 5 έως 9 ετών. Το βιβλίο είναι, σε ένα μεγάλο μέρος του, προσκλητήριο νεκρών, αφού όπως είναι γνωστό, από το 1943 που ξεκίνησε η μεταφορά των Εβραίων της Θεσσαλονίκης, όπως κι εκείνων της Ανατολικής Ευρώπης, προς το Άουσβιτς, η πρακτική στο περιβόητο στρατόπεδο θανάτου ήταν τα πολύ μικρά παιδιά να πηγαίνουν κατευθείαν στους θαλάμους αερίων, συχνά μαζί με τις μητέρες τους. Έτσι, τα παιδιά αυτά (που συχνά ήταν κυριολεκτικά μωρά) δεν έχουν καταγραφεί ποτέ, κι επισήμως, μετά και την καταστροφή από τους ναζί του εβραϊκού ληξιαρχείου της Θεσσαλονίκης, ήταν μια «τρύπα» στην ζοφερή ιστορία της πόλης, ένα τεράστιο κενό μνήμης που έρχεται να καλύψει σήμερα το βιβλίο και η έρευνα της κυρίας Σάλεμ.

kapon oikonomakouΜάχη ενάντια στην λήθη, επικεντρωμένη σε μια περίπτωση, είναι και το βιβλίο της δημοσιογράφου Κατερίνας Οικονομάκου που επιχειρεί, μέσα από μια δύσκολη έρευνα που μας την εκθέτει βήμα βήμα, να ανασυστήσει τη ζωή του ελληνικής καταγωγής αρχιψάλτη συναγωγής του Βερολίνου Εστρόγκο Ναχάμα, γνωστού και ως Ο τραγουδιστής του Άουσβιτς (Καπόν 2017), επιζήσαντα των στρατοπέδων (ίσως και λόγω της καλλιφωνίας του) ο οποίος διέπρεψε στην μεταπολεμική βερολινέζικη ζωή, κρατώντας στη σκιά την προγενέστερη ζωή του. Μια σπάνια ιστορία, όπου η λήθη που επιβάλλεται από τις αδυσώπητες δυνάμεις της Ιστορίας συναντά τη λήθη που επιβάλει το άτομο στον εαυτό του, για διάφορους, ώς έναν βαθμό αδιευκρίνιστους λόγους.

polis saltabasiΟ αγώνας ενάντια στην λήθη, καθώς κι η αναζήτηση ψυχικής ισορροπίας κι ευτυχίας ανάμεσα στα κενά της προσωπικής και συλλογικής Ιστορίας, βρίσκεται στον πυρήνα και του συγκινητικού βιβλίου της Άντζης Σαλταμπάση με τον λακωνικό τίτλο Μπερλίν (Πόλις 2017). Κινούμενη ανάμεσα στο δοκίμιο, τη δημοσιογραφική έρευνα και την αυτομυθοπλασία, η Σαλταμπάση, που έζησε για χρόνια στο Βερολίνο με έλληνα εβραίο σύζυγο και παιδιά, περιγράφει σε μια πρώτη ανάγνωση πώς βιώνει η ίδια την παρουσία-απουσία του Ολοκαυτώματος στην πόλη, μέσα από την καθημερινότητά της, στην επαφή της με βιωμένους τόπους μνήμης. Η αγωνία που της δημιουργείται την προτρέπει να «σκάψει» βαθύτερα, αλλάζοντας το βλέμμα της απέναντι στην πόλη και στους ανθρώπους της, εναπομείναντες Εβραίους και Γερμανούς, ανατέμνοντας με ευαισθησία μια δύσκολη συνύπαρξη, φτάνοντας στο συμπέρασμα ότι το σημαντικότερο είναι να καταφέρει κανείς να δώσει στις σκιές της Ιστορίας την ανθρώπινη υπόσταση που τους στερήθηκε, να αφεθεί να «σκοντάψει» πάνω στα απομεινάρια της ύπαρξής τους. 


1 pek rabelais 728


 Η Τουρκία δεν είναι μόνο γείτονας 

kritiki mas synelaban coverΔυο βιβλία για την Τουρκία του Ερντογάν όχι μόνο επίκαιρα αλλά και πολύ σημαντικά. Το Μας συνέλαβαν! (μτφρ. Μιχάλης Μακρόπουλος, Κριτική) του τούρκου δημοσιογράφου Τζαν Ντουντάρ που συνελήφθη επειδή αποκάλυψε τα κανάλια παράδοσης όπλων από τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες στην Συρία και ο οποίος αντί να διαλέξει να σιωπήσει με αντάλλαγμα την ελευθερία του διάλεξε να μιλήσει με κόστος πάλι την ελευθερία του.

Η αγάπη για την ελευθερία και όχι ο φόβος από αυτήν είναι το πνεύμα που διαπνέει και το δεύτερο βιβλίο της Ετζέ Τεμελκουριάν Τουρκία, παραφροσύνη και μελαγχολία (μτφρ. Ελένη Παξινού – Μαρία Παξινού, Καστανιώτης). Ένα αφήγημα που σε καθηλώνει σε μια Τουρκία που οδεύει ολοταχώς, αν δεν βρίσκεται ήδη στρογγυλοκαθισμένη, προς ένα ερντογανικό αυταρχισμό. Μια πολύ θαρραλέα –λαμβανομένων υπόψη των τουρκικών συνθηκών– κατάθεση ψυχής, αλλά και ένας πολιτικός καταπέλτης κατά του Ερντογάν. 

 Η Ρωσία χθες και σήμερα 

Και όταν λέμε Ρωσία του χθες εννοούμε αυτήν του Στάλιν, του ολοκληρωτισμού, των στρατοπέδων συγκέντρωσης, των Γκουλάγκ, όπως μας τα περιγράφει ο εβραίος Λεβ Κονσόν ο οποίος κατέβηκε στον Άδη αυτών των στρατοπέδων. Στο Γράμματα από τα Γκουλάγκ (μτφρ. Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης, Επίκεντρο) υπάρχει Αποκάλυψη, αλλά δεν υπάρχει καμία συγχώρεση, από τη στιγμή που το θεϊκό σταλινικό καθεστώς σε έβαζε στους ανεπιθύμητους. Ζούμε σ’ ένα καθεστώς τέρας. Αλλά μια που μιλάμε για τέρατα, η Ροουζμαρύ Σάλλιβαν στο Η κόρη του Στάλιν - Η απίστευτη ζωή της Σβετλάνα Αλιλούγεβα (μτφρ. Πέτρος Γεωργίου, Πατάκης) καταγράφει τη ζωή της κόρης του Στάλιν. Η προσωπική τραγωδία της Σβετλάνας Αλιλούγεβα, η οποία έχασε όλους και όλα όσα αγαπούσε, εκτυλίσσεται στο φόντο της τραγωδίας όχι μόνο των συγγενικών της προσώπων, αλλά και του ρώσικου λαού. Μια γυναίκα, που αν και ήταν το πιο κοντινό πρόσωπο στο τέρας που λεγόταν Στάλιν, δεν κατόρθωσε να έχει μια ανέμελη και ευχάριστη ζωή.

25Υπάρχει όμως και η Ρωσία του Πούτιν. Ο Αρκάντι Οστρόφσκι στο Η επινόηση της σύγχρονης Ρωσίας (μτφρ - πρόλογος Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης, Επίκεντρο) μας εισαγάγει, χωρίς όμως να επιβάλλει τα συμπεράσματά του, στο πώς η Ρωσία που ήλπιζε στην ελευθερία επί Γκορμπατσόφ κατέληξε στην πουτινική ανελεύθερη Ρωσία των φτωχών. Για να το δείξει αυτό καταφεύγει στις βαθιά ριζωμένες και πανίσχυρες παραδόσεις της χώρας, αλλά και στον χειραγωγικό ρόλο της σύγχρονης ρωσικής τηλεόρασης και των ανθρώπων της καθώς και στο πώς αναδιανεμήθηκε η ιδιοκτησία και η εξουσία των ελίτ.

 Ναυαγοί της φιλοσοφίας 

27Θα τελειώσω με ένα βιβλίο το οποίο αποτελεί ξεχωριστή κατηγορία από μόνο του. Είναι το Ναυάγιο με θεατή (μτφρ. Θοδωρής Δρίτσας, Αντίποδες) του εξαιρετικού σύγχρονου φιλόσοφου Χανς Μπλούμενμπεργκ. Αυτός χρησιμοποιεί μια μεταφορά, αυτή του ναυαγού και του θεατή του, για να μας μιλήσει για τον πόνο της ανθρώπινης ύπαρξης. Δεν είναι όμως ο ναυαγός που στέλνει διάφορα μπουκάλια για να ενημερώσει για την κατάστασή του, αλλά είναι τα διάφορα φιλοσοφικά «μπουκάλια» που φτάνουν σ’ αυτόν με μηνύματα από τους Μονταίν, Βολταίρο, Γκαίτε, Σοπενχάουερ, Νίτσε και Μπούκχαρτ, οι οποίοι αναλύουν τη λειτουργία της μεταφοράς στη φιλοσοφική γλώσσα.

Τελικά, η αίσθησή μου είναι πώς τέτοια βιβλία, σαν αυτά που προτείνονται εδώ, μπορούν να ανακουφίσουν ακόμη και τους ναυαγούς της καθημερινής πλήξης. 

* Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΙΑΚΑΝΤΑΡΗΣ είναι συγγραφέας και διδάκτωρ κοινωνιολογίας.
** Στην κεντρική εικόνα, έργο του Jean Metzinger (1883 - 1956)
 
 
 
 
Πέμπτη, 02 Οκτωβρίου 2014 10:14

Ηρώδειο: Πρόγραμμα εκδηλώσεων για το φθινόπωρο του 2018

Γράφτηκε από

γκρίθηκε από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (ΚΑΣ) η προσωρινή παραχώρηση χρήσης του Ωδείου Ηρώδου Αττικού σε καλλιτεχνικούς φορείς, προκειμένου να πραγματοποιηθούν καλλιτεχνικές εκδηλώσεις το φθινόπωρο του 2018.

Ανάμεσα στα πολλά και ενδιαφέροντα, ξεχωρίζουν: η πολυαναμενόμενη εμφάνιση του «δανδή της ροκ» Bryan Ferry, η επιστροφή της μοναδικής «ντίβας του έρωτα” Luz Casal, η συναυλία του κορυφαίου Σκωτσέζου μουσικού Graig Armstrong, άλλα και οι μουσικές συμπράξεις: του Eros Ramazzotti με τον Αντώνη Ρέμο, του Michel Legrand με τον Γιώργο Περρή, και της Φιλαρμονικής Ορχήστρας της Πράγας με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών.

Bryan Ferry

Επιπλέον, εκτός από τις δύο μουσικές βραδιές για τα 60 χρόνια του Τόλη Βοσκόπουλου και τα 50 χρόνια του Μανώλη  Μητσιά, αντίστοιχα, θα πραγματοποιηθούν επίσης, τρεις μεγάλες συναυλίες προς τιμήν σπουδαίων τραγουδοποιών και ερμηνευτών που έφυγαν από τη ζωή αλλά άφησαν ανεξίτηλο το σημάδι τους στο ελληνικό τραγούδι: του Μάνου Λοίζου, της Αρλέτας και του Δημήτρη Μητροπάνου.

 

Οι λάτρεις του χορού, θα απολαύσουν μεταξύ άλλων: την ιέρεια του φλαμένκο Sara Baras, στην πρώτη της εμφάνιση στην Αθήνα, την επετειακή παράσταση του «Σπάρτακου» για τα 50 χρόνια του θρύλου των Μπολσόι Γιούρι Γκριγκορόβιτς, την χορογραφημένη εκδοχή της «Άννας Καρένινας» από το ιστορικό Θέατρο Βαχτάνγκοφ, τον Κουβανό χορευτή Κάρλος Ακόστα με το 25μελές μπαλέτο του, ενώ θα γνωρίσουν τα Μπαλέτα Virsky από το Κίεβο που έρχονται για να ξεδιπλώσουν την τέχνη του λαϊκού παραδοσιακού χορού.

Τέλος, το θεατρόφιλο κοινό θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει ενδιαφέρουσες παραστάσεις κάτω από τη σκιά της Ακρόπολης, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται θεατρικές παραγωγές που περιόδευσαν φέτος ανά την Ελλάδα και συνεχίζουν ή ολοκληρώνουν την πορεία τους επί Αθηναϊκού εδάφους.


ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ 2018 ΣΤΟ ΗΡΩΔΕΙΟ – ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ*

• 31 Αυγούστου

«Αγαμέμνων», του Αισχύλου, σε σκηνοθεσία Τσέζαρις Γκραουζίνις.

Ο Αγαμέμνων, του Αισχύλου σε σκηνοθεσία Τσέζαρις Γκραουζίνις – Φωτογραφία: Πάτροκλος Σκαφίδας

• 1 Σεπτεμβρίου

«Αχαρνής», του Αριστοφάνη, σε σκηνοθεσία Κώστα Τσιάνου.

• 2 Σεπτεμβρίου

Συναυλία για τα 50 χρόνια καλλιτεχνικής πορείας του Μανώλη Μητσιά.

• 3 Σεπτεμβρίου

«Βάτραχοι», του Αριστοφάνη, σε σκηνοθεσία Κώστα Φιλίππογλου.

• 4 Σεπτεμβρίου

Συναυλία από την Εθνική Φιλαρμονική Ορχήστρα Βαρσοβίας, με τον τιτάνα του πιάνου και θρυλικό δεξιοτέχνη Boris Berezovsky.

Άννα Καρένινα, State Academic E.Vakhtangov Theatre – Σκηνοθεσία και χορογραφία: Αντζελίκα Χόλινα

• 6 Σεπτεμβρίου

«Άννα Καρένινα” – State Academic E.Vakhtangov Theatre. Το δράμα του Τολστόι σε χορογραφημένη εκδοχή. Σκηνοθεσία και χορογραφία: Αντζελίκα Χόλινα, Μουσική: Άλφρεντ Σνίτκε.

• 7 Σεπτεμβρίου

«Ηλέκτρα», του Σοφοκλή, σε σκηνοθεσία Θέμη Μουμουλίδη από την 5η Εποχή Τέχνης.

• 8 Σεπτεμβρίου

«Μάνος Λοϊζος – 80 χρόνια”. Συναυλία – αφιέρωμα με την συμμετοχή της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκηςς, υπό την μουσική διεύθυνση του Μίλτου Λογιάδη και τους ερμηνευτές Δήμητρα Γαλάνη, Φοίβο Δεληβοριά τη Γιώτα Νέγκα.

• 10 Σεπτεμβρίου

«Πλούτος», του Αριστοφάνη, από το Εθνικό Θέατρο, σε σκηνοθεσία Νικίτα Μιλιβόγεβιτς.

Πλούτος, του Αριστοφάνη από το Εθνικό Θέατρο – Σκηνοθεσία: Νικίτα Μιλιβόγιεβιτς | Φωτογραφία: Πάτροκλος Σκαφίδας

• 11 Σεπτεμβρίου

Συναυλία του εμβληματικού τραγουδοποιού και συνθέτη Bryan Ferry.

• 12 Σεπτεμβρίου

«3 πιάνα – 3 συνθέτες. Μαζί για το Παιδί». Συναυλία με έργα των Μ. Πλέσσα, Γ. Σπανού και Γ. Θεοφάνους.

• 14 Σεπτεμβρίου

«Shadows», παράσταση φλαμένκο με την ιέρεια του Flamenco, Sara Baras.

Sara Baras

• 16 Σεπτεμβρίου

«Έρωτες και θρήνοι γυναικών» από τραγωδίες του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Πάνου Αγγελόπουλου. Τα έσοδα από την παράσταση θα διατεθούν στο Ίδρυμα  Σπίτι του Ηθοποιού.

• 17 Σεπτεμβρίου

Συναυλία του Μάριου Φραγκούλη.

• 19 Σεπτεμβρίου

«Θεσμοφοριάζουσες», του Αριστοφάνη, σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου.

• 20 Σεπτεμβρίου

«Amor», συναυλία με την πιο ερωτική φωνή της Μεσογείου, Luz Casal.

Luz Casal

• 22 Σεπτεμβρίου

«Classic Rock 2», συναυλία από την Φιλαρμονική Ορχήστρα της Πράγας. Συμπράττουν η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών και το συγκρότημα Barclay James Harvest.

• 23 Σεπτεμβρίου

Σαββόπουλος – Μαρίνα Σάττι – ΑΛΚΜΑΝ, fones και chores. Συναυλία για τους σκοπούς του μη κερδοσκοπικού σωματείου «Γυναίκες στην Ογκολογία»

• 24 Σεπτεμβρίου

Virsky – Εθνικό Συγκρότημα Παραδοσιακών Χορών Κιέβου. Την παράσταση διοργανώνει ο Πανελλήνιος Σύλλογος Παραπληγικών για τη Διεθνή Ημέρα Μετακινήσεων, υπό την αιγίδα του υπουργείου Μεταφορών και Υποδομών.

• 25 Σεπτεμβρίου

«Μαρία του Μπουένος Άιρες», tango opera σε δύο μέρη, με τη μουσική του Astor Piazzolla, σε χορογραφία της Natalia Hills.

• 26 Σεπτεμβρίου

«30 χρόνια Carlos Acosta». Παράσταση με τον Κουβανό χορευτή Κάρλος Ακόστα και το 25μελές μπαλέτο Acosta Danza.

• 27 Σεπτεμβρίου

«Ακόμα κι αν φύγεις…», συναυλία – αφιέρωμα στην Αρλέτα με την συμμετοχή σπουδαίων Ελλήνων καλλιτεχνών.

• 28 Σεπτεμβρίου

Michel Legrand – Γιώργος Περρής. Συμμετέχει η Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ. Μέρος των εσόδων της συναυλίας θα διατεθεί για το «ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ».

Michel Legrand

• 29 Σεπτεμβρίου

«Σμύρνη-Νέα Σμύρνη: Γέφυρες πολιτισμού”, συναυλία με τον Γιώργο Νταλάρα. Συμπράττει η Κρατική Ορχήστρα Σμύρνης.

• 30 Σεπτεμβρίου

«Τόλης Βοσκόπουλος – 60 χρόνια”. Συμμετέχουν ο Μίμης Πλέσσας και η Ευανθία Ρεμπούτσικα.

• 1 Οκτωβρίου

«Barefoot in Athens – Socrates’ Life».  Παράσταση από το Εθνικό Θέατρο της Αιθιοπίας, με θέμα τη ζωή του μεγάλου αρχαίου Έλληνα φιλοσόφου Σωκράτη, βασισμένη σε τρία έργα του Πλάτωνα.

• 2 Οκτωβρίου

«Δημήτρης Μητροπάνος: Η επόμενη γενιά». Συναυλία αφιερωμένη στον αγαπημένο ερμηνευτή Δημήτρη Μητροπάνο, με τη συμεμτοχή πολλών καλλιτεχνών.

Δημήτρης Μητροπάνος

• 3 Οκτωβρίου

«Ήπειρος-παρελθόν, παρόν και μέλλον» – Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδος. Μουσικοθεατρική παράσταση με συμμετοχή των Πετρολούκα Χαλκιά, Ν. Φιλιππίδη, Γρ. Καψάλη κ.α.

• 4 Οκτωβρίου

«Εκκλησιάζουσες”, του Αριστοφάνη, σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Ρήγα.

• 5 Οκτωβρίου

Άλκηστις Πρωτοψάλτη – «Ταξιδεύοντας με την ΕΛΠΙΔΑ”. Μία ξεχωριστή συναυλία, αφιερωμένη στα παιδιά της ΕΛΠΙΔΑΣ.

• 6 Οκτωβρίου

«Οιδίπους Τύραννος στην Ποντιακή διάλεκτο», σε μετάφραση και σκηνοθεσία Λάζου Τερζά.

• 7 Οκτωβρίου

«Η θυσία του Αβραάμ» του Βιτσέντζου Κορνάρου σε σκηνοθεσία Ηλία Μαλανδρή από την Εταιρία Φίλων του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά.

• 8 Οκτωβρίου

Συναυλία του κορυφαίου Σκωτσέζου μουσικού Graig Armstrong.

• 9 Οκτωβρίου

«Σταμάτης Σπανουδάκης – Νέο έργο». Συναυλία ορχηστρικής μουσικής.

• 10 Οκτωβρίου

«Σπάρτακος – Grigorovich Ballet Theatre of Russia”. Ο θρύλος των Μπολσόι, Γιούρι Γκριγκορόβιτς επιστρέφει στο Ηρώδειο και γιορτάζει 50 χρόνια.

Σπάρτακος, Γκριγκορόβιτς Μπαλέ | Παραγωγή – Χορογραφία: Γιούρι Γκριγκορόβιτς

• 11 Οκτωβρίου

«Παναγία η Μητέρα του Φωτός». Ορατόριο του Γιώργου Θεοφάνους σε σενάριο – κείμενα Ηλία Λιαμή και σκηνοθεσία Φωκά Ευαγγελινού. Αποστολή – Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών

* Ενδέχεται να υπάρξουν τροποποιήσεις στο πρόγραμμα.

 

 

children playing with balloons 800Καλά βιβλία για όλες τις ηλικίες, από τριών έως δεκαπέντε ετών και πάνω, περιλαμβάνουν οι προτάσεις της Book Press για το φετινό καλοκαίρι. 

Της Ελένης Κορόβηλα

Τα σχολεία κλείσατε, τα βιβλία ανοίξατε! Αυτή είναι η διαρκής προτροπή μας προς παιδιά όλων των ηλικιών κι εφήβους, μικρούς και μεγαλύτερους. Από την πρόσφατη βιβλιοπαραγωγή επιλέξαμε και προτείνουμε βιβλία που θα κάνουν παρέα στους νεαρούς αναγνώστες όποτε τα έχουν ανάγκη. Το κριτήριο επιλογής είναι αυστηρό: τα βιβλία που προτείνουμε δεν κάνουν επανάληψη στην τάξη που ολοκληρώθηκε ούτε προετοιμάζουν για την επόμενη. Αντιθέτως προσφέρουν γέλιο, εξωσχολικές γνώσεις, προβληματισμό σε γενναίες δόσεις και πάνω απ' όλα καλή συντροφιά.

Οι προτάσεις μας καλύπτουν τις ηλικίες από 3 ετών έως 15+, αν και οι έφηβοι από αυτή την ηλικία και πάνω, ανάλογα βέβαια με την αναγνωστική τους ωριμότητα και τα ενδιαφέροντά τους, μπορούν να διαβάσουν -περίπου- ό,τι θέλουν! 

10 + 1 βιβλία για παιδιά 3 έως 6 ετών 

ikaros kikiboboΣε κάποια παραλία τα μικρά παιδιά θα συναντήσουν την Κική και τον Μπόμπο, Μια ηλιόλουστη μέρα (εκδ. Ίκαρος). Ένα βιβλίο για μικρά χεράκια που θα ανακαλύπτουν τις περιπέτειες των δυο φίλων κάτω από τα αναδιπλούμενα μέρη του βιβλίου. Μια γάτα κι ένας σκύλος, αρχετυπικοί εχθροί που γίνονται αχώριστοι στα παιχνίδια της παραλίας, στα παγωτά και τις βουτιές. Το βιβλίο ανήκει στη σειρά που δημιούργησε η βραβευμένη εικονογράφος και σχεδιάστρια κινούμενων σχεδίων Γιασμίν Ισμαήλ.

metaixmio pico lolaΈνα άλλο αχώριστο δίδυμο, οι Πίκο και Λόλα (εκδ. Μεταίχμιο), ένα σκυλάκι κι ένα κουνελάκι, θα συντροφεύσουν τα παιδιά στην εκδρομή αλλά και τα όνειρά τους. Με στιχάκια και διασκεδαστικές ρίμες που θα απολαύσουν τα παιδιά η Λίνα Σωτηροπούλου αφηγείται τις αστείες ιστορίες των δυο φίλων ενώ η Ναταλία Καπατσούλια σχεδιάζει και βάζει χρώμα στις περιπέτειές τους. Μια νέα σειρά βιβλίων για μικρά παιδιά προσχολικής ηλικίας που γνωρίζουν σιγά σιγά τη σημασία και τη μαγεία της φιλίας.

kedros hyperherosΑνακαλύπτοντας τη φιλία, δεν είναι περίεργο που τα παιδιά αισθάνονται (και είναι) Υπερήρωες (εκδ. Κέδρος) έτοιμοι να τα καταφέρουν σε όλα, όπως ο Έκτορας και η Χλόη που αντιμετωπίζουν και ξεπερνούν φόβους και προκλήσεις φορώντας την μπέρτα τους. Μια σειρά-πολύτιμη συντροφιά για όλους τους μικρούς υπερήρωες που κάποια στιγμή μπορεί να χάνουν το κουράγιο τους αλλά που μαθαίνουν σταδιακά πως πάντα υπάρχει τρόπος για να βγουν τελικά νικητές. Από τους βραβευμένους Ισπανούς συγγραφείς βιβλίων για παιδιά που βρίσκονται πίσω από το ψευδώνυμο Ισάουρα Λι και τον εικονογράφο Κριστιάν Ιναράχα.

patakis gataΝικητές βγαίνουν σίγουρα τα παιδιά όσο πιο γρήγορα καταλάβουν πως τελικά Όλοι βλέπουμε την ίδια γάτα (εκδ. Πατάκη). Ο ευφυής Αμερικανός εικονογράφος Μπρένταν Γουένζελ που ζει στη Νέα Υόρκη σχεδίασε και πλαισίωσε με λιτό κείμενο τον περίπατο μιας γάτας μέσα από τα μάτια όλων των πλασμάτων που συναντά στο διάβα της. Ακολουθώντας την κλιμακωτή δομή των λαϊκών αφηγήσεων (θυμίζει το αγαπημένο και πολυτραγουδισμένο «Ντίλι Ντίλι») και αλλάζοντας προοπτική ανάλογα με τη συνάντηση, ο περίπατος αυτογνωσίας της γάτας διασκεδάζει τα παιδιά και τους μαθαίνει ότι υπάρχουν πολλοί τρόποι για να βλέπει κανείς το ίδιο πράγμα.

papadopoulos xehorizo sfyrizoΚι αν η γάτα βρίσκει ποια είναι μέσα από το βλέμμα όσων συναντά στον περίπατό της, μια σκυλίτσα, μετά τις δικές της αναζητήσεις, καταλήγει να σκεφτεί γεμάτη αυτοπεποίθηση: Ξεχωρίζω και σφυρίζω (εκδ. Παπαδόπουλος). Ο βραβευμένος Βρετανός εικονογράφος και συγγραφέας βιβλίων για παιδιά Ρομπ Μπιντούλφ κάνει για ακόμη μια φορά το θαύμα του δημιουργώντας υπέροχες εικόνες αφηγούμενος ένα ταξίδι αναζήτησης ταυτότητας, επιβεβαιώνοντας στα παιδιά πως η ομοιομορφία δεν είναι και καμιά επιτυχία και πως αξία έχει ο καθένας να είναι ο εαυτός του.

metaixmio kilomboΤίποτε άλλο παρά ο εαυτός του θέλει να είναι και ο Κιλόμπο, ο βρόμικος ελέφαντας (εκδ. Μεταίχμιο) που δημιούργησε με τρυφερότητα η Δάφνη Βλουμίδη και σχεδίασε και χρωμάτισε με απαλούς χρωματισμούς η Άννα Γεωργιάδου. Πράγμα όχι βέβαια πάντοτε αυτονόητο, όπως θα ανακαλύψουν τα παιδιά μέσα από την ιστορία του Κιλόμπο. Το ελεφαντάκι φτάνει στη Λέσβο, βρόμικο, πεινασμένο και ταλαιπωρημένο, όπως χιλιάδες παιδάκια που καταφθάνουν από την πατρίδα τους χωρίς τη συνοδεία των γονιών τους. Τα παιδιά διαβάζουν μια ιστορία για την υποδοχή των ασυνόδευτων προσφυγόπουλων με μια ζεστή αγκαλιά, με τον τρόπο δηλαδή που ιδανικά θα έπρεπε να γίνεται η υποδοχή για όλα τα παιδάκια που φτάνουν μόνα τους στα μέρη μας.

patakis vatrahelliΜια τέτοια αγκαλιά άνοιγε και η γιαγιά που δεν έλεγε «βατραχάκι» αλλά Βατραχέλι (εκδ. Πατάκη) και ενέπνευσε την Κατερίνα Ευσταθίου-Σελάχα και τον Γιώργο Τυρίκο-Εργά να γράψουν και να παρουσιάσουν με την πολύτιμη συμβολή της Έφης Λαδά στην εικονογράφηση ένα παραμύθι που κυκλοφορεί σε δίγλωσση έκδοση μεταφρασμένο και στα αραβικά. Τα παιδιά θα διαβάσουν για ένα βατραχέλι που χωρίς μαμά και μπαμπά φτάνει σε μια άγνωστη πατρίδα και έχει την τύχη να συναντήσει μια γιαγιά κι έναν παππού που είναι έτοιμοι να ανοίξουν την αγκαλιά τους και να το κάνουν παιδάκι τους. Το μυστικό τους έχει τις ρίζες του στην αντίστροφη διαδρομή που κάποτε κι εκείνοι έκαναν.

patakis mystiko thalassasΈνα μυστικό, Το μυστικό της θάλασσας (εκδ. Πατάκη) αναζητά με πείσμα και ο μικρός Παντελής. Ο Κώστας Μάγος έγραψε μια θαλασσινή ιστορία για τα όνειρα που κάνουν τα μικρά παιδιά και που καμιά φορά τα ακολουθούν καθώς μεγαλώνουν. Ο βραβευμένος σκιτσογράφος Μιχάλης Κουντούρης εικονογράφησε το νησί, τη θάλασσα και τα μυστικά της.

patakis kokkinoΓια την υποδοχή και την αποδοχή θα διαβάσουν τα μικρά παιδιά μαζί με τους γονείς τους στο βιβλίο του Γιαν ντε Κίντερ Κόκκινο (μτφρ. Τατιάνα Μαρκάκη, εκδ. Πατάκη). Ο Φλαμανδός εικονογράφος και συγγραφέας βιβλίων για παιδιά χρησιμοποιεί το δυνατό κόκκινο χρώμα για να δημιουργήσει έντονες εικόνες που συμβάλλουν στην καλύτερη κατανόηση και διάκριση από τα μικρά παιδιά της έννοιας του εκφοβισμού, των συνεπειών του και των τρόπων αντιμετώπισής του.

nefeli oikogeneia pontikiΌλα τα βιβλία καλούν τα παιδιά σε ταξίδια μικρότερα ή μεγαλύτερα, όπως και Το μεγάλο ταξίδι της Οικογένειας Ποντίκη (εκδ. Νεφέλη). Ζήτω οι διακοπές, αναφωνούν τα μέλη της φιλοπερίεργης και γεμάτης διάθεση για περιπέτεια οικογένειας που θα ταξιδέψει σε ζούγκλες, παραλίες, ερήμους και πάγους. Ο αρχηγός της οικογένειας ταχυδρόμος Ποντίκης, ήρωας της Γαλλίδας δημιουργού βιβλίων για παιδιά Μαριάν Ντυμπύκ, πρωταγωνιστεί και σε αυτή την ταξιδιωτική ιστορία γεμάτη προκλήσεις και καινούργια πράγματα για να ανακαλύψουν τα μικρά παιδιά.

kaleidoskopio carle kambiaΌλα, μα όλα τα παραπάνω θέματα έχουν προσεγγιστεί από τον κορυφαίο Ερίκ Καρλ που μια μέρα, πριν από πολλά χρόνια, φαντάστηκε Μια κάμπια πολύ πεινασμένη (εκδ. Καλειδοσκόπιο), ζωγράφισε την περιπέτειά της και την τελική μεταμόρφωσή της σε μια πανέμορφη πεταλούδα και παρέδωσε ένα σπουδαίο δώρο στα μικρά παιδιά. Το πολυδιαβασμένο βιβλίο για παιδιά αυτής της ηλικιακής ομάδας επανακυκλοφορεί και είναι πάντα το ίδιο λαμπερό, παιχνιδιάρικο κι αισιόδοξο. 

10 + 1 βιβλία για παιδιά 6 έως 9 ετών 

metaixmio petrokaravoΤο ταξίδι μπορεί να γίνει και με Το Πετροκάραβο (εκδ. Μεταίχμιο) που αν και ασάλευτο μέσα στα νερά της θάλασσας κρύβει πολλά μυστικά. Η θαλασσινή ιστορία θάρρους αλλά και αλαζονείας της όμορφης νεράιδας-καπετάνισσας που αφηγείται η Αγγελική Δαρλάση και εικονογραφεί η Θέντα Μιμηλάκη, εισάγοντας ενδιαφέροντα λαογραφικά στοιχεία, έχει τις ρίζες της στη λαϊκή παράδοση. Ιστορίες για πετρωμένα καράβια, θρύλους και μύθους, θα ακούσουν τα παιδιά σε διάφορα μέρη της Ελλάδας τροφοδοτώντας τη φαντασία τους.

patakis drakomaniaΦαντασία μεγάλη έχει και το περήφανο κόκκινο μυρμήγκι που βλέπει το μεγάλο κακό να έρχεται όταν πιστεύει ότι ενσκήπτει στη χώρα του Δρακομανία (εκδ. Πατάκη). Δέκα χρόνια μετά την πρώτη έκδοση (2007) επανακυκλοφορεί η αλληγορική φάρσα που έγραψε ο Φίλιππος Μανδηλαράς για τα παιδιά με νέα εικονογράφηση της Αλεξίας Λουγιάκη. Η αλήθεια μπλέκεται με τη φαντασία και το ψέμα και τα παιδιά διαβάζουν μια ευφάνταστη και διασκεδαστική ιστορία για την εξουσία και τους τρόπους που έχει για να χειραγωγεί τους πιο αδύναμους.

metaixmio ahinosΑδύναμη αισθάνεται και η μικρή Αλίκη όταν φωνάζει δυνατά Βοήθεια, αχινός! (εκδ. Μεταίχμιο). Η Ιωάννα Μπαμπέτα έγραψε, και η Ρένια Μεταλληνού εικονογράφησε, μια σύντομη ιστορία για την κατανόηση και τον σεβασμό στη φύση και τα πλάσματά της, από την πλευρά της πονεμένης αλλά απρόσεκτης μικρής αλλά και από την πλευρά του φοβισμένου αχινού.

psycholgios ouf fouΟ σεβασμός είναι το κλειδί για την επίλυση των διαφωνιών που έχουν Οι Ουφ και οι Χου (εκδ. Ψυχογιός) του Χρήστου Δημόπουλου σε εικονογράφηση Νίκου Γιαννόπουλου. Μια έξυπνη ιστορία για τις διαφορές που μοιάζουν ανεπίλυτες αλλά που πάντα υπάρχει ένας κοινός τόπος για λυθούν, καμιά φορά τόσο προφανής που δυσκολευόμαστε να τον δούμε. Σε αυτή την ιστορία, η λύση είναι το... Νησί.

patakis gourgourisΣτην ιστορία, πάλι, του Γουργούρη (εκδ. Πατάκη) η αγάπη είναι η λύση. Η Τασούλα Επτακοίλη έγραψε μια τρυφερή όσο και αστεία ιστορία για τη δύναμη της αγάπης που δεν πεθαίνει ποτέ και απαλύνει την απώλεια. Ένας γάτος ζει μια ευτυχισμένη ζωή λαμβάνοντας και προσφέροντας αγάπη. Όταν κλείσει τον κύκλο της ζωής του, η αγάπη θα λειτουργήσει πολλαπλασιαστικά. Σε ένα παράλληλο σύμπαν, κάποιο πλασματάκι έχει ανάγκη από αυτή την αγάπη και θα την λάβει. Ο Τόμεκ Γιοβάνης σχεδίασε έναν παιχνδιάρη γάτο κι ένα επίμονο γατόσκυλο υπογραμμίζοντας την αξία της ποικιλίας στη φύση.

polaris prigkipasΤην αγάπη ως «γιατρικό» υπόσχεται και το Μαγικό ραβδί του πρίγκιπα Λεμόνη (εκδ. Polaris) στο έμμετρο παραμύθι που έγραψε ο Γιώργος Σακελλαρίδης και ζωγράφισε η Φωτεινή Στεφανίδη.

ikaros to kouti silanΑγάπη για όσα άφησε πίσω του και για όσα θα γνωρίσει στο μέλλον περιέχει σε μεγάλες δόσεις Το κουτί του Σιλάν (εκδ. Ίκαρος) που έγραψε η Άλκηστη Χαλικιά και εικονογράφησε η Ντανιέλα Σταματιάδη. Ο Σιλάν, ένα γενναίο και γενναιόδωρο προσφυγόπουλο που βρίσκεται σε προσωρινή πατρίδα, φεύγει κάθε πρωί από τη δομή φιλοξενίας και πηγαίνει στο σχολείο έχοντας μαζί του το κουτί του. Μια τρυφερή και αισιόδοξη ιστορία για τα αυτονόητα συστατικά της ευτυχίας: τη φιλία και την αποδοχή.

ikaros fylloΓια τα αυτονόητα μιλά και το αλληγορικό παραμύθι Ένα κίτρινο φύλλο (εκδ. Ίκαρος). Το ποιητικό κείμενο του Μιχάλη Μουλάκη (στο πρώτο του βιβλίο για παιδιά) και η λιτή αλλά ευφευρετική εικονογράφηση του Φίλιππου Φωτιάδη, σε συνδυασμό με την παιγνιώδη και ασυνήθιστη σελιδοποίηση θα υποβάλουν στα παιδιά το αίσθημα του απρόοπτου που βιώνει το μικρό φύλλο όταν έξαφνα πέφτει από το κλαδί του. Οι συναντήσεις, οι απρόσμενες ανακαλύψεις, οι φιλίες και οι συμμαχίες, οι διαφορετικές προσεγγίσεις και οι πολύπλευρες αλήθειες συνθέτουν ένα παραμύθι που γεννά ελπίδα κι αισιοδοξία.

kedros max mayaΛύσεις σε μυστήρια που επίσης δεν είναι καθόλου αυτονόητο να ξεδιαλυθούν αναζητούν οι ντετέκτιβ Μαξ και Μάγια (μτφρ. Άννα Παπαφίγκου, εκδ. Κέδρος) και επειδή είναι δαιμόνιοι τα καταφέρνουν περίφημα. Ευτυχώς, οι ιστορίες τους είναι πολλές, όσες και τα μυστήρια. Για αυτό έχει φροντίσει ο Σουηδός συγγραφέας βιβλίων για παιδιά Μάρτιν Βίντμαρκ, που σε συνεργασία με την Ελένα Βίλις στην εικονογράφηση, βασιζόμενος σε ένα κλασικό σχήμα, έχει δημιουργήσει μια καλογραμμένη και χορταστική σειρά αστυνομικών ιστοριών για αναγνώστες που αγαπούν τους γρίφους και τις ανατροπές και που δεν αποδέχονται ότι υπάρχουν άλυτα μυστήρια.

metaixmio mimiΤίποτε άλυτο και τίποτα ακατόρθωτο δεν υπάρχει ούτε για ένα από τα πιο δυναμικά, γεμάτα χιούμορ, αυτοσαρκασμό αλλά και νεύρα κοριτσάκια της λογοτεχνίας για παιδιά. Η Μιμή η Νευρική (μτφρ. Ειρήνη Χριστοπούλου, εκδ. Μεταίχμιο) στην πιο πρόσφατη ιστορία της (την 12η που κυκλοφορεί στα ελληνικά) φτιάχνει λίστα επιθυμιών και συντροφεύει τα παιδιά με τη φαντασία, την εφευρετικότητα και το σπινθηροβόλο πνεύμα της. Κείμενο, Μέγκαν ΜακΝτόναλντ, εικόνες Πίτερ Ρέινολντς.

kedros terezoula tosodoulaΤα παραδοσιακά παραμύθια αποτελούν για τον Τζάνι Ροντάρι την «πρώτη ύλη» για να πετάξουμε μακριά με τα φτερά της φαντασίας μας. Επιπλέον, αποτελούν τη βάση πάνω στην οποία ο ίδιος στήνει έναν δημιουργικό διάλογο με τους νεαρούς αναγνώστες του ακόμη και σήμερα: ένας αυτοκράτορας απαγορεύει στο βασίλειό του όλες τις κιθάρες επειδή ο ίδιος δεν ξέρει να παίζει· ένα κοριτσάκι που δεν θέλει να μεγαλώσει μεταμορφώνεται σε γίγαντα όταν αναγκάζεται να παλέψει ενάντια στην αδικία· ένας ουρανοξύστης πλέει στη θάλασσα σαν υπερωκεάνιο. Στο βιβλίο Η Τερεζούλα-Τοσοδούλα και άλλες ιστορίες (μτφρ. Δήμητρα Δότση, εκδ. Κέδρος) η πραγματικότητα γίνεται ένα με τη φαντασία, δίνοντας αφορμή για απρόβλεπτες και διασκεδαστικές καταστάσεις, που παρασύρουν τον αναγνώστη και του μαθαίνουν πως «πειράζοντας» μια παλιά ιστορία μπορούμε να φτιάξουμε μια άλλη, ολοκαίνουρια.

10 + 1 βιβλία για παιδιά 9 έως 12 ετών 

patakis alogakiΟι αναγνωστικές περιπέτειες και οι περιπέτειες των διακοπών γίνονται ένα στην ιστορία μιας παρέας τεσσάρων παιδιών που περνούν το καλοκαίρι τους στα Κύθηρα και θα κληθούν για δεύτερη φορά να επιλύσουν ένα μυστήριο με αρχαιολογικές προεκτάσεις. Το τέταρτο αλογάκι (εκδ. Πατάκη) είναι μια ιστορία του Διονύση Λεϊμονή που εμπνέεται από τον αποκαλούμενο «Τιτανικό της Αρχαιότητας», το ναυγάγιο των Αντικυθήρων. Βουτιές στα καταγάλανα νερά αλλά και στα μυστήρια της αρχαιότητας για να εντοπιστεί ένα αλογάκι, το τέταρτο που απόµεινε στον βυθό των Αντικυθήρων από ένα τέθριππο της αρχαιότητας: Διασκέδαση, προβληματισμός, γνώσεις για τις αρχαιολογικές έρευνες και τις επιλογές που καλούνται να κάνουν οι επιστήμονες. 

minoas korh sto vythoΜια Κόρη στον βυθό (εκδ. Μίνωας), ένα μαρμαρένιο άγαλμα που έχει χαθεί ανεξήγητα, αναζητούν μια παρέα παιδιών και στο στενό μεταξύ Πάρου και Αντιπάρου, στα νερά των Κυκλάδων. Η Μαίρη Σάββα-Ρουμπάτη έγραψε μια κεφάτη, καλοκαιρινή περιπέτεια αναμιγνύοντας ιστορία, αρχαιολογία, μυστήριο και δροσερά μακροβούτια. 

metaixmio omhros pelagosΑπό τα Κύθηρα, πλώρη για τις βόρειες Σποράδες και την ξεκομμένη από τα υπόλοιπα νησιά του συμπλέγματος Σκύρο. Όμηρος στο πέλαγος (εκδ. Μεταίχμιο) είναι ο τίτλος της ιστορίας της Κατερίνας Δημόκα που εμπλουτίζεται από την εικονογράφηση της Ράνιας Βαρβάκη. Ο δεκατριάχρονος Λάμπρος, γιος ψαρά, έχει χάσει τη μητέρα του. Λατρεύει τη θάλασσα και σε μια από τις καταδύσεις του θα ανακαλύψει ένα άγαλμα κάπως διαφορετικό από τα συνηθισμένα. Μια ιστορία για την είσοδο στην εφηβεία, τις συγκρούσεις, τις αμφισβητήσεις, τις μεγάλες απογοητεύσεις και τη θριαμβευτική δύναμη της φιλίας. 

patakis knososΒουτιά στην ιστορία θα κάνουν τα παιδιά και με το μυθιστόρημα Το σκλαβάκι της Κνωσού (εκδ. Πατάκη). Θα βρεθούν στη μινωική εποχή καθώς το βιβλίο της Ελένης Κατσαμά αφηγείται την ιστορία του μικρού Αϊσά που ταξιδεύει από την Αφρική με ένα πειρατικό πλοίο για να πουληθεί σκλάβος στα παλάτια της Κνωσού. Έτσι και θα γίνει, και το σκλαβάκι θα γνωρίσει έναν πολιτισμό που ετοιμάζεται να συντριβεί, ώστε στη συνέχεια να διηγηθεί την παράξενη όσο και συγκινητική ιστορία του στα παιδιά, όπως την έζησε. 

psycholgios gigantaΑκριβώς όπως την έζησε αφηγείται την ιστορία του και ο δεκαπεντάχρονος Αργύρης, που ζει στη Νίσυρο, προσπαθώντας να συνέλθει από την οικογενειακή καταστροφή, στο μυθιστόρημα της Έλενας Αρτζανίδου. Βυθισμένος στα χρέη, ο πατέρας του Αργύρη εγκαταλείπει σύζυγο και γιο, οι οποίοι αίφνης έχουν να αντιμετωπίσουν εκτός από τον κίνδυνο να χάσουν το σπίτι τους και το επικριτικό βλέμμα της κλειστής κοινωνίας. Πιάσε το τιμόνι, Γίγαντα (εκδ. Ψυχογιός) είναι το πρόσταγμα του καπετάνιου που στα αφτιά του Αργύρη θα μετατραπεί σε προτροπή να πάρει τη ζωή του στα χέρια του και να διορθώσει όσα τον πληγώνουν. 

kedros thavmaΠολλά είναι αυτά που πληγώνουν στο φέρσιμο των παιδιών όπως και των μεγάλων από τα Βρομομαγούλιανα, ένα μικρό χωριό στο οποίο ενίοτε συμβαίνουν «θαύματα». Ο Πάνος Χριστοδούλου έγραψε μια χιουμοριστική ιστορία με τίτλο Θαύμα! Οι καρχαρίες χορεύουν... (εκδ. Κέδρος) για να μιλήσει για τον κοινωνικό ρατσιμό, τον εκφοβισμό και την εκμετάλλευση. Στο φανταστικό αλλά και τόσο αναγνωρίσιμο χωριό θα συμβούν αλλαγές και τα στερεότυπα θα ανατραπούν ώστε ακόμη και οι πλέον αγροίκοι θα κάνουν ανακαλύψεις για τον ίδιο τους τον εαυτό που δεν είχαν ποτέ φανταστεί. 

patakis livaneliΣε αντίθεση με τα παιδιά των ιστοριών που κάνουν τυχαίες ή μελετημένες ανακαλύψεις, Τα παιδιά του τελευταίου νησιού (μτφρ. Κων/νος Χριστοφορίδης, εκδ. Πατάκη) ζουν μια ζωή χωρίς ιδιαίτερες εκπλήξεις. Το βιβλίο του βραβευμένου Τούρκου συγγραφέα Ζουλφί Λιβανελί είναι ένα αλληγορικό παραμύθι για ένα ορφανό από πατέρα αγόρι που ζει στο ειδυλλιακό «Τελευταίο Νησί», µακριά από τη βία και τα οικολογικά προβλήµατα που ταλανίζουν τον έξω κόσµο. Μια απρόσμενη άφιξη θα ανατρέψει τον γαλήνιο τρόπο ζωής των κατοίκων του νησιού που θα αντιληφθούν πως οι ίδιοι με τις αδυναμίες τους επιτρέπουν να επικρατήσουν δυνάμεις που μετατρέπουν το παραδεισένιο νησί τους σε κόλαση. Θα χρειαστούν ένα σχέδιο για να προστετέψουν τη φύση και τη ζωή τους. 

metaixmio raymieΈνα σχέδιο είναι απαραίτητο και για την ηρωίδα της βραβευμένης Αμερικανίδας συγγραφέα Κέιτ ΝτιΚαμίλο. Το σχέδιο της Ρέιμι (μτφρ. Αργυρώ Πιπίνη, εκδ. Μεταίχμιο) είναι η γλυκόπικρη και ταυτόχρονα κεφάτη ιστορία μιας μικρής που εκλαμβάνει τον χωρισμό των γοινιών της ως δική της ευθύνη και αποφασίζει να κάνει κάτι δραστικό κι εντυπωσιακό για να τον αποτρέψει. Η 10χρονη Ρέιμι επιδίδεται σε αγώνα δρόμου για να τα καταφέρει. Μέσα σε λίγες καλοκαιρινές μέρες θα καταλάβει πως τα προβλήματα δεν λύνονται με μαγικά ραβδιά, πως η πραγματικότητα είναι διαφορετική από αυτό που φανταζόταν, πως η φιλία είναι κάτι που σου αλλάζει τη ζωή και πως η απώλεια και η αγάπη μπορούν να συμβαδίζουν.

kedros magiko heiristirioΜαγικό ραβδί μπορεί να μην έχουν τα δίδυμα Έλι και Φρεντ, διαθέτουν όμως Το μαγικό χεριστήριο (μτφρ. Πετρούλα Γαβριηλίδου, εκδ. Κέδρος). Ο δημοφιλής Αμερικανός κωμικός και συγγραφέας βιβλίων για παιδιά Ντέιβιντ Μπαντιέλ, με αφετηρία μια τρελή τρελή ιδέα στήνει μια ξεκαρδιστική ιστορία από την οποία δεν λείπουν τα μπερδέματα, οι ακραίες καταστάσεις και τα προβληματάκια. Η εικονογράφηση του Τζιμ Φιλντ συνεισφέρει στην αναδημιοιυργία της ατμόσφαιρας αγαπημένων παιχνιδιών όμως, προσοχή, το βιβλίο δεν είναι μια φανταστική ιστορία εικονικής πραγματικότητας! Είναι μια μεγάλη, ξέφρενη πλάκα που θα απολαύσουν τα παιδιά. 

kedros mamaloukasΜυστήριο και χιούμορ είναι ο συνδυασμός που αποτελεί εγγύηση διασκέδασης για τα παιδιά που τους αρέσουν οι περιπέτειες και οι γρίφοι. Οι 4 ξεχωριστοί ντετέκτιβ (εκδ. Κέδρος) γνωρίζουν τη συνταγή και την εκτελούν με επιτυχία και στην δεύτερη ιστορία της σειράς που δημιούργησε ο συγγραφέας αστυνομικής λογοτεχνίας Δημήτρης Μαμαλούκας και στην οποία την εικονογράφηση υπογράφει ο Γιώργος Σγουρός. «Η απαγωγή του τραπεζίτη Ο'Μπράιαν» είναι ο τίτλος της ιστορίας στην οποία πρωταγωνιστούν οι 4 ντετέκτιβ αμέσως μετά το κλείσιμο των σχολείων. 

patakis rodari thavmasti istoriaΒασική επιδίωξη όλων των βιβλίων για παιδιά θα έπρεπε να είναι, κατά μια δημιουργική και ευφάνταση αντίληψη, η απόδραση προς μια ανάλαφρη ανάγνωση της ζωής, κάπου λίγα εκατοστά πάνω από την πεζή πραγματικότητα, ώστε τα παιδιά με χιούμορ να μπορούν να αντιμετωπίσουν σχεδόν τα πάντα. Αυτό είναι άλλωστε το μεγάλο δώρο του σπουδαίου Ιταλού συγγραφεά Τζάνι Ροντάρι στα παιδιά. Μια από τις πιο πρόσφατες κυκλοφορίες έργου του στα ελληνικά είναι το βιβλίο Η θαυμαστή ιστορία του ανθρώπου από την αρχή (μτφρ. Βασιλική Νίκα, πρόλογος Ιωάννης Δημητρούκας, εκδ. Πατάκη). Η αφήγηση παρακολουθεί την πορεία του ανθρώπου πάνω στη Γη από την προϊστορία ως περίπου τα μέσα του 20ού αιώνα. Μια ιστορία που γράφτηκε για παιδιά αλλά αφιερώνεται στους μεγάλους και που μπορεί να διαβαστεί τόσο σαν παραμύθι όσο και σαν κείμενο που δίνει τροφή για σκέψη.

5 + 1 βιβλία για παιδιά από 12 ετών και πάνω 

ikaros silouaniΤα μεγαλύτερα παιδιά συχνά τρομάζουν με την ιδέα των διακοπών έτσι όπως τις σχεδιάζουν οι γονείς τους. Έτσι, ο Κωστής και η Διαμαντία, ήρωες του μυθιστορήματος του Θοδωρή Παπαϊωάννου, βαριούνται αφόρητα τις διακοπές στο βουνό. Χάρη όμως στη Σιλουανή (εκδ. Ίκαρος) όλα εξελίσσονται απρόσμενα καλά. Ταξιδεύουν στα βουνά γύρω από την Έδεσσα ψάχνοντας απαντήσεις για τα δεκάδες ερωτήματα που τους γεννιούνται για στοιχειωμένες πηγές, μυστικές σπηλιές και αρχαίους θρύλους. 

patakis magikes istoriesΜε τους θρύλους καταπιάνεται και ο Φίλιππος Μανδηλαράς που έγραψε τις Μαγικές ιστορίες από τα βάθη της γης (εκδ. Πατάκη). Δεκαπέντε ιστορίες που στον πυρήνα τους τα παιδιά θα συναντήσουν θέματα αντλημένα από τη λαϊκή παράδοση, με πρωταγιστές τη γη και τα παιδιά της. Στοιχειά, λάμιες, γίγαντες και δράκοι γεννιούνται από τα σπλάχνα της και συνδιαλέγονται με τους ανθρώπους που ζούσαν σ' αυτό τον τόπο εκατοντάδες χρόνια πριν. Κάποιοι απ' αυτούς πολιορκούν τα σπίτια τους, κάποιοι άλλοι τα προστατεύουν, κάποιοι απλώς υπάρχουν έξω από τους οικισμούς και κάποιοι άλλοι, όπως οι καλικάντζαροι, ζουν στην καρδιά της γης κι έχουν σκοπό να την καταστρέψουν.

patakis yilanΣε έναν θρύλο της Ανατολής, αυτόν της βασίλισσας των φιδιών Σαχμαράν, βασίστηκε και η αφήγηση της Μαρίας Σκιαδαρέση που έχει θέμα την εξουσία και τη διαχείρισή της, τον έρωτα και το θάνατο, τις ανθρώπινες σχέσεις παιδιών και μεγάλων. Η απαγωγή της Γιλάν (εκδ. Πατάκη), κατά τον θρύλο κόρης της βασίλισσας των φιδιών, φέρνει στην επιφάνεια συγκρούσεις και δίνει την ευκαιρία για ένα αλληγορικό παραμύθι για το νόημα της ζωής. 

kedros sir arthur evans

Περισσότερο κοντά στην Ιστορία παρά στους θρύλους, η Πόπη Μαγουλά-Γαϊτάνου έγραψε τη μυθιστορηματική βιογραφία τουΆρθουρ Έβανς, Ο μάγος που ανακάλυψε την Κνωσό (εκδ. Κέδρος). Στο ξημέρωμα του 20ού αιώνα ο Άγγλος αρχαιολόγος σερ Άρθουρ Έβανς έφερε στο φως το ανάκτορο του βασιλιά Μίνωα στην Κνωσό της Κρήτης, την αρχαιότερη πόλη της Ευρώπης. Η ανακάλυψη αυτή επιβεβαίωσε ως αληθινή την καταγραφή του Ομήρου, που μέχρι τότε θεωρούταν μύθος. Στη σημερινή Αθήνα, ο δεκαπεντάχρονος Παναγιώτης ξεναγεί μια παρέα συνομήλικών του Γάλλων στο Σούνιο. Η επίσκεψη γίνεται αφορμή να ενδιαφερθεί για την τραγική ιστορία του Αιγέα, και το ενδιαφέρον του να φτάσει μέχρι την Κνωσό. Εξίσου ενδιαφέρουσα θα βρουν τα παιδιά αυτής της ηλικίας και τη μυθιστορηματική βιογραφία του Ερρίκου Σλήμαν Ο μπακαλόγατος που ανακάλυψε την Τροία (εκδ. Κέδρος), επίσης της Πόπης Μαγουλά-Γαϊτάνου. Στο ίδιο μοτίβο, ένας δεκατριάχρονος με αφορμή το Ιλίου Μέλαθρον, κατοικία του Σλήμαν στην Αθήνα, αναζητά τα βήματά του από την μικρή πόλη της Γερμανίας όπου μεγάλωσε μέχρι την ανακάλυψη της αρχαίας Τροίας. 

patakis saltanΦεύγοντας από την Ιστορία, ο Τσάρος Σαλτάν (μτφρ. Λένια Ζαφειροπούλου, εκδ. Πατάκη) του Αλεξάντρ Σεργκέγιεβιτς Πούσκιν είναι το διασημότερο έμμετρο παραμύθι του Πούσκιν και ένα κλασσικό παιδικό ανάγνωσμα στον ρωσόφωνο κόσμο. Μεταφράζεται για πρώτη φορά ολόκληρο στα ελληνικά διατηρώντας το μέτρο και την ομοιοκαταληξία του ρωσικού πρωτοτύπου. 

polaris mikros prigkipasΑν ο Τσάρος Σαλτάν είναι το πιο δημοφιλές ποίημα του ρωσόφωνου κόσμου για παιδιά, Ο Μικρός Πρίγκιπας (εκδ. Polaris) είναι ίσως το δημοφιλέστερο σύγχρονο παραμύθι στον δυτικό κόσμο. Η πτώση ενός αεροπλάνου στην αφιλόξενη έρημο φέρνει τον πιλότο του αντιμέτωπο με μια απρόσμενη όσο και απίστευτη συνάντηση. Ένα αγόρι από έναν μακρινό, μικρό πλανήτη εμφανίζεται μέσα στην πρωινή αυγή. Η διήγηση των ονειρικών περιπετειών του διαστημικού του ταξιδιού και οι ερωτήσεις του οδηγούν τον εμβρόντητο πιλότο και τον αναγνώστη σε φιλοσοφικές αναζητήσεις για το βαθύτερο νόημα της ανθρώπινης ύπαρξης. Το κλασσικό αριστούργημα του Αντουάν ντε Σεντ-Εξιπερί μεταφέρεται από την Στέλλα Στεργίου σε ένα εμπνευσμένο γκράφικ νόβελ.

 5 + 1 βιβλία για εφήβους από 15 ετών και πάνω 

papadopoulos lexeis pou ponaneΠόσο κακό μπορεί να κάνει μια λέξη; Υπάρχουν Λέξεις που πονάνε (μτφρ. Χαρά Γιαννακοπούλου, εκδ. Παπαδόπουλος) κι αυτές έχει να αντιμετωπίσει και η ηρωίδα της Άμπι Κούπερ, η Ελίζ. Λέξεις που τη βάζουν στο περιθώριο και την εγκλωβίζουν στη σιωπή. Το κορίτσι θα βρεθεί αντιμέτωπο με ένα μυστήριο όταν θα λάβει ένα ανώνυμο σημείωμα. Καθώς θα προσπαθεί να λύσει το μυστήριο της προέλευσής του θα κερδίσει κάτι πολύτιμο: θα μάθει να αποδέχεται τον εαυτό της και τελικά θα βγει κερδισμένη και πιο δυνατή.

kedros logia dilitirio

Η δεκαπεντάχρονη Μπάρμπαρα Μολίνα εξαφανίζεται από το σπίτι της. Η αστυνομία αρχικά θεωρεί πως το έσκασε, αλλά ένα τηλεφώνημα της κοπέλας στη μητέρα της αλλάζει τα δεδομένα. Είναι η τελευταία φορά που έρχεται σε επαφή με τους δικούς της. Ύστερα από αυτό δεν υπάρχουν νέα της και όλοι τη θεωρούν νεκρή. Τέσσερα χρόνια αργότερα το μυστήριο της εξαφάνισής της παραμένει άλυτο. Ώσπου ένα νέο τηλεφώνημα έρχεται να ανατρέψει τη ζωή όλων: μιας μητέρας που έχει χάσει την ελπίδα πως θα ξαναδεί την κόρη της, ενός αστυνομικού που ετοιμάζεται να συνταξιοδοτηθεί, μιας κοπέλας που πρόδωσε την καλύτερή της φίλη. Εντωμεταξύ, ανταλλάσσονται Λόγια δηλητήριο (μτφρ. Βασιλική Κνήτου, εκδ. Κέδρος) όπως τα έγραψε η Ισπανίδα Μάιτε Καράνθα. Μια ιστορία για την υποκρισία, τα ψέμματα που πληγώνουν, τα μυστικά που καταστρέφουν αλλά και το φως που αρκεί μια χαραμάδα για να περάσει και να αλλάξει τα πάντα. 

kedros kalokairiΑν τα λόγια πονάνε, υπάρχουν πράξεις που σημαδεύουν για μια ζωή. Για τη δεκατετράχρονη Άννα η κατάσταση στο σπίτι είναι αφόρητη. Σ' ένα ασφυκτικό και βίαιο οικογενειακό περιβάλλον, με θύματα την ίδια και τη μητέρα της και θύτη τον πατέρα της, θα ζήσει ένα καλοκαίρι γεμάτο αλλαγές, στο μυθιστόρημα Το καλοκαίρι που μεγάλωσα (εκδ. Κέδρος). Η Άντρη Αντωνίου έγραψε ένα βιβλία για τα οικογενειακά μυστικά που μένουν ανομολόγητα πίσω από κλειστές πόρτες, για την αλήθεια που δύσκολα αποφασίζει το θύμα να παραδεχτεί, για τις ευθύνες που καλούνται να αναλάβουν οι έφηβοι κάνοντας πρόωρα βήματα προς την ενηλικίωση. 

metaixmio nourΠρόωρα κι αδιέξοδα βήματα έκανε και ένα κορίτσι μεγαλωμένο στη Γαλλία ώστε να χρειαστεί να ακούσει την παράκληση Νουρ, γύρνα στον κόσμο (μτφρ. Κλερ Νεβέ, Μανώλης Πιμπλής, εκδ. Μεταίχμιο). Ο Γαλλομαροκινός Ρασίντ Μπενζίν έγραψε έναν φανταστικό διάλογο ανάμεσα σε έναν πατέρα και την κόρη του, ένα χήρο καθηγητή φιλοσοφίας και τη ριζοσπαστικοποιημένη φοιτήτρια κόρη του, που έχει φύγει κρυφά για το Ιράκ για να προσχωρήσει στους κόλπους των τζιχαντιστών. Αφορμή για τον συγγραφέα, που είναι καθηγητής πολιτικών επιστημών, υπήρξε το βράδυ της τρομοκρατικής επίθεσης στον συναυλιακό χώρο Μπατακλάν, στο Παρίσι. Ο διάλογος που αναπτύσσουν θα δώσει στους νεαρούς αναγνώστες την ευκαιρία να προβληματιστούν και να θέσουν τα δικά τους ερωτήματα. 

kedros koulervo

Οι έφηβοι αγαπούν τα επικά παραμύθια που τους μεγάλωσαν, όπως την τριλογία του «Άρχοντα των δαχτυλιδιών». Διαβάζοντας την Ιστορία του Κούλερβο (μτφρ. Ευγενία Κόλλια, εκδ. Κέδρος) του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν -που εκδίδεται για πρώτη φορά μαζί με τα προσχέδια, τις σημειώσεις και το δοκίμιο του Τόλκιν για την Καλεβάλα, που τον ενέπνευσε ώστε να γράψει το συγκεκριμένο έργο-, οι νεαροί αναγνώστες θα πιάσουν το νήμα της έμπνευσης του αγαπημένου τους συγγραφέα από την αρχή. Ένα βιβλίο-κατάδυση στις απαρχές της λογοτεχνίας του φανταστικού.

Από την αρχή θα πιάσουν οι αναγνώστες το νήμα διαβάζοντας και την αρχετυπική ιστορία armos pentamorfi terasΗ πεντάμορφη και το τέρας (μτφρ. Γιώργος Χρ. Κυθραιώτης, εκδ. Αρμός). Η Γαλλίδα εκπαιδευτικός και συγγραφέας Ζαν-Μαρί Λεπρένς ντε Μπομόν (1711-1780) αποτύπωσε στο γνωστότερο μυθιστόρημά της την οδυνηρή διαδρομή που καλούνται να διανύσουν οι ήρωές της μέχρι να αποδεχθούν ο ένας τον άλλον και τελικά ο καθένας να μεταμορωθεί σε αυτό που πραγματικά είναι.

Οι έφηβοι, που έχουν οπωσδήποτε γνωρίσει την ιστορία της Πεντάμορφης είτε μέσω διασκευών είτε μέσω κινηματογραφικών μεταφορών, θα απολαύσουν στο πρωτότυπο κείμενο ένα έργο γραμμένο με διαύγεια, ακρίβεια και βαθιά κατανόηση για τις δυσκολίες αποδοχής του άλλου.

* Η ΕΛΕΝΗ ΚΟΡΟΒΗΛΑ είναι δημοσιογράφος. 

«Το χέρι ποτέ δεν τρέχει τόσο γρήγορα όσο η φαντασία»

Του Κώστα Κατσουλάρη

Μια «χορταστική» συζήτηση με τον Αλέξη Πανσέληνο, με αφορμή την επανέκδοση του δεύτερου μυθιστορήματός του «Βραδιές μπαλέτου» (εκδ. Μεταίχμιο). Για το συγγραφικό του εργαστήρι, την αγάπη του για τη μουσική και την κλασική λογοτεχνία, τον συγγραφέα ως παθιασμένο αναγνώστη και για πολλά άλλα.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ

ΞΕΝΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

ΔΟΚΙΜΙΟ

Πρόσφυγες στον βυθό και άλλα... θεάματα

Της Έλενας Μαρούτσου

Για τη συλλογή διηγημάτων του Παναγιώτη Ρίζου «Ικετηρία» (εκδ. Παπαδόπουλος).

33 θλιμμένα τραγούδια για την Κούβα

Του Γιώργου-Ίκαρου Μπαμπασάκη

Για το μυθιστόρημα του εγγονού του Τσε Γκεβάρα Canek Sánchez Guevara «33 Στροφές» (μτφρ. Αχιλλέας Κυριακίδης, εκδ. Ίκαρος).

Μέσα από τα γυαλιά του Στάινερ

Του Μιχάλη Μακρόπουλου

Για το βιβλίο με άρθρα του George Steiner «Περί λόγου, τέχνης και ζωής» (μτφρ. Γιώργος Λαμπράκος, εκδ. Πατάκη).

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ

ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ

Στο εργαστήρι της Σοφίας Διονυσοπούλου

Επιμ. Κώστας Αγοραστός

Φιλοξενούμενη, η συγγραφέας και μεταφράστρια Σοφία Διονυσοπούλου με αφορμή τη μετάφραση του μυθιστορήματος του Mathias Énard «Πυξίδα», το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Στερέωμα.

«Το κλαρινέτο», του Βασίλη Αλεξάκη

Επιμ. Κώστας Αγοραστός

Προδημοσίευση από το μυθιστόρημα του Βασίλη Αλεξάκη «Το κλαρινέτο», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Όταν ο Βαλαωρίτης συνάντησε τον Μαρσέλ Ντυσάν

Του Μεγακλή Ρογκάκου

Αναμνήσεις του Νάνου Βαλαωρίτη από τη συνάντησή του με τον Μαρσέλ Ντυσάν στην Αθήνα, το 1960.

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ

«Κλεινόν», του Γιάννη Ευσταθιάδη

Επιμ. Κώστας Αγοραστός

Προδημοσίευση από το βιβλίο του Γιάννη Ευσταθιάδη «Κλεινόν. Μυθιστορίες για την Αθήνα», που θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Μελάνι.

«Η μετακόμιση», της Φωτεινής Τσαλίκογλου

Επιμ. Κώστας Αγοραστός

Προδημοσίευση από το μυθιστόρημα της Φωτεινής Τσαλίκογλου «Η μετακόμιση», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη.

«Μπρούκλιν», του Colm Tóibín

Επιμ. Κώστας Αγοραστός

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Colm Tóibín «Μπρούκλιν» (μτφρ. Αθηνά Δημητριάδου), που θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Ίκαρος.

ΘΕΑΤΡΟ

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

«Καημένε Γιόρικ», είπε ο υπολογιστής

Του Νίκου Ξένιου

Για την παράσταση A piece of work, σε σκηνοθεσία Annie Dorsen, που ανέβηκε στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, στο πλαίσιο του κύκλου Made in U.S.A.

«Μια ζωή ακόμα», του Θοδωρή Καλλιφατίδη

Επιμ. Κώστας Αγοραστός

Προδημοσίευση από το βιβλίο του Θοδωρή Καλλιφατίδη «Μια ζωή ακόμα», που θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη.

Ανακοινώθηκαν οι υποψηφιότητες για τα Κρατικά βραβεία 2015

Επιμ. Απόστολος Σκλάβος

Αφορούν βιβλία που κυκλοφόρησαν μέσα στο 2014.

ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

ΘΕΑΤΡΟ

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

Εαυτόπτες

Της Μαρίας Μαγιάννου

Για την έκθεση της Ελεάννας Μαρτίνου «Αυτόπτες», στην Γκαλερί «Ελευθερίου Τσέλιου», που εγκαινιάζεται σήμερα, Τρίτη, 22 Νοεμβρίου.

Στη «βατραχοφωλιά» της Μέλπως Αξιώτη

Του Νίκου Ξένιου

Για την παράσταση της ομάδας bijoux de kant, βασισμένη στη νουβέλα της Μέλπως Αξιώτη «Θέλετε να χορέψομε, Μαρία;», σε σκηνοθεσία Ηλέκτρας Ελληνικιώτη.

Αφιέρωμα στον Τσαρλς Μπουκόβσκι

Επιμ. Λεωνίδας Καλούσης

Μια βραδιά αφιερωμένη στον αμερικανό ποιητή και συγγραφέα Τσαρλς Μπουκόβσκι, με αφορμή και την πρόσφατη κυκλοφορία του μυθιστορήματος «Χόλιγουντ».

ΝΕΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΕΣ

Κυριακή, 16 Αυγούστου 2015 11:13

Φεστιβαλ Αισχυλεια 2018: Πρόγραμμα

Γράφτηκε από

Γι’ άλλη μια χρονιά το Φεστιβάλ φιλοξενεί εκδηλώσεις ευρωπαϊκού χαρακτήρα, που καταργούν τα στερεότυπα και μεταμορφώνουν την πόλη σε μια πρωτεύουσα του πολιτισμού που αποδεικνύει ότι δίκαια κατέκτησε τον τίτλο της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης. Ας μην ξεχνάμε ότι ο πολιτισμός είναι για την Ελευσίνα τρόπος ζωής και ότι αποτελεί όχημα για κοινωνική, περιβαλλοντική και οικονομική αναβάθμιση.


Κίνα: Ο μυθικός θησαυρός του Σιανζόγκ ανακαλύφθηκε σε κοίτη του ποταμού© Παρέχεται από: ΣΚΑΪ.gr Κίνα: Ο μυθικός θησαυρός του Σιανζόγκ ανακαλύφθηκε σε κοίτη του ποταμού

Ο μυθικός θησαυρός του Ζανγκ Σιανζόνγκ «όντως βρέθηκε», όπως αποκάλυψε στις 20 Μαρτίου το κινεζικό πρακτορείο ειδήσεων Xinhua. Στην επαρχία Σιτσουάν της κεντρικής Κίνας, στην κοίτη του ποταμού Μιν, οι αρχαιολόγοι συνέλεξαν περισσότερα από 10.000 αντικείμενα, ηλικίας 350 ετών.

Η απογραφή περιλαμβάνει μεγάλες ποσότητες χρυσών, ορειχάλκινων και ασημένιων νομισμάτων και αντικειμένων, κοσμημάτων, σιδερένιων όπλων όπως σπαθιά, μαχαίρια και λόγχες, δήλωσε ο διευθυντής του Ινστιτούτου Αρχαιολογικής Έρευνας της Σιτσουάν, Γκαό Νταλούν.

«Τα ευρήματα είναι ιδιαίτερα πολύτιμα για την επιστήμη, την ιστορία, την τέχνη αλλά και την έρευνα για την πολιτική, οικονομική, στρατιωτική και κοινωνική ζωή της δυναστείας Μινγκ», προσθέτει ο Λι Μποσιάν, αρχαιολόγος του Πανεπιστημίου του Πεκίνου.

Κοσμήματα και ράβδοι χρυσού βρέθηκαν μέσα στον ποταμό Μιν

Η ανακάλυψη γίνεται ακόμη πιο εξαιρετική καθώς το ερώτημα για το αν υπάρχει όντως ο θησαυρός αυτός απασχολούσε επί μακρόν τους ιστορικούς.

Ο Ζανγκ Σιανζόνγκ ή Κίτρινος Τίγρης, όπως ήταν το υποκοριστικό του, ήταν ο αρχηγός μιας από τις εξεγέρσεις χωρικών που ξέσπασαν στην Κίνα μετά τη δεκαετία του 1620 και επέσπευσαν το τέλος της δυναστείας Μινγκ. Η δύναμή του μεγάλωνε όσο η αυτοκρατορία γινόταν όλο και πιο εύθραυστη, μέχρι που ο Ζανγκ Σιανζόνγκ ηγήθηκε μικρού στρατού για να κυβερνήσει την επαρχία Σιτσουάν.

 

Ωστόσο, νιώθοντας ο ίδιος να χάνει τη δύναμή του, αποφάσισε να εγκαταλείψει την περιοχή και να διαφύγει μαζί με τα λάφυρα από τις λεηλασίες του προς τη γειτονική επαρχία Σαανσί. Οι Μαντζούριοι που εισέβαλαν τότε στην αυτοκρατορία, τον εμπόδισαν, και ο άνδρας δολοφονείται από έναν από τους υπολοχαγούς του το 1647.

Σύμφωνα με τον θρύλο, ο αρχηγός των ανταρτών είχε προσπαθήσει ένα χρόνο πριν από τον θάνατό του να κρύψει όλα τα πλούτη του στη νότια Κίνα, φορτώνοντάς τα σε χίλια πλοία που θα διέσχιζαν στον ποταμό Μιν. Έπειτα από ενέδρα, όλος ο θησαυρός φέρεται να χάθηκε στα νερά.

Οι αρχαιολογικές έρευνες που οδήγησαν στην ανακάλυψη βασίστηκαν σε αυτό τον θρύλο. To 2005 εργάτες βρήκαν επτά ράβδους χρυσού στην όχθη του ποταμού. Πέντε χρόνια μετά, η περιοχή κηρύσσεται προστατευόμενος χώρος. Στη συνέχεια εμπεριστατωμένη μελέτη αναφέρει ότι τα περίφημα πλοία που βυθίστηκαν υπάρχουν πράγματι. Ωστόσο, οι έρευνες δεν άρχισαν αμέσως.

Θησαυροθήρες έσπευσαν να βουτήξουν στον ποταμό για να βρουν τον θησαυρό. Το 2015, 31 άτομα συνελήφθησαν και οι αρχές κατάσχεσαν χιλιάδες χρυσά νομίσματα και αντικείμενα. Τον περασμένο Ιανουάριο, η επαρχία Σιτσουάν αποφάσισε επιτέλους να αρχίσει τις έρευνες και για να μην κάνει τους αρχαιολόγους δύτες, περίμενε την περίοδο της ξηρασίας για να αποστραγγίσει τα νερά του ποταμού και στη συνέχεια να σκάψει σε βάθος πέντε μέτρων.

Θα χρειάζονταν σχεδόν τέσσερις αιώνες για να έρθει στο φως ο μυθικός πλούτος του Ζανγκ Σιανζόνγκ.

Αλλαγές στον τρόπο παροχής μιας σειράς υπηρεσιών του ΟΑΕΔ έρχονται από σήμερα, Δευτέρα 4/1/2016. Οι υπηρεσίες αυτές θα διεκπεραιώνονται μόνο μέσω διαδικτύου, με τη χρήση κωδικών πρόσβασης στις Ηλεκτρονικές Υπηρεσίες ΟΑΕΔ, ή μέσω ΚΕΠ.

 

Ξεκίνησε την λειτουργία του η νέα διαδικτυακή πύλη (Portal) της Ελληνικής Αστυνομίας, στην οποία πλέον μπορούν να απευθύνονται οι πολίτες, επιχειρήσεις και φορείς, μέσω ίντερνετ, για να υποβάλουν αιτήματα διοικητικού και δικαστικού χαρακτήρα, καθώς και καταγγελίες για περιπτώσεις ηλεκτρονικού εγκλήματος. Η είσοδος των χρηστών στην πλατφόρμα πραγματοποιείται μέσω της ηλεκτρονικής διεύθυνσης https://portal.astynomia.gr, ενώ σύμφωνα με τα όσα δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, αρμόδιος αξιωματικός του Αρχηγείου της ΕΛΑΣ, οι ενδιαφερόμενοι δεν χρειάζεται πλέον να πηγαίνουν στο Αστυνομικό Τμήμα της περιοχής τους, καθώς μπορούν να υποβάλουν τα αιτήματα ή τις καταγγελίες τους ηλεκτρονικά.
Όλα τα αιτήματα καταλήγουν μέσω του συγκεκριμένου portal στην Διεύθυνση Πληροφορικής του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας, η οποία το δημιούργησε και το στηρίζει και οι πολίτες θα λαμβάνουν απάντηση, αν π.χ. εγκρίνεται ή όχι το αίτημά τους και αν ναι, σε ποιά υπηρεσία πρέπει να μεταβούν για τη συνέχεια και ποια δικαιολογητικά πρέπει να προσκομίσουν. Σύμφωνα με τον ίδιο αξιωματικό της Ελληνικής Αστυνομίας, στόχος είναι κάποια στιγμή να μπορούν οι ενδιαφερόμενοι να «σκανάρουν» και να στέλνουν ηλεκτρονικά τα έγγραφα που χρειάζονται για την υπόθεσή τους. Αυτό, όμως, θα γίνει σταδιακά, καθώς η λειτουργία της διαδικτυακής πύλης είναι σε αρχικό στάδιο και πρέπει, εκτός των άλλων, να εκπαιδευτεί το προσωπικό και να ενημερωθούν οι διάφορες υπηρεσίες.
Συνολικά είναι 31 οι υπηρεσίες προς τους πολίτες και φορείς του Δημοσίου και αυτές πρόκειται για ψηφιακές υπηρεσίες διοικητικού και δικαστικού χαρακτήρα και καταγγελίες σχετικά με το ηλεκτρονικό έγκλημα. Από τις 31 υπηρεσίες, οι 25 είναι για πολίτες και έξι για φορείς.
Για τις υπηρεσίες διοικητικού και δικαστικού χαρακτήρα απαιτείται ταυτοποίηση, η οποία γίνεται με το ΑΦΜ μέσω του συστήματος «TaxisNet» της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων.
Για τις άλλες διαδικασίες, όπως είναι οι καταγγελίες για το ηλεκτρονικό έγκλημα, απαιτείται η εισαγωγή κωδικού επιβεβαίωσης, που παρέχεται στον χρήστη από το σύστημα, κατά την ώρα της επικοινωνίας.
Αναλυτικότερα, και σύμφωνα με ανακοίνωση από το Αρχηγείο της ΕΛΑΣ,  «Ηλεκτρονικό Αστυνομικό Τμήμα», οι χρήστες θα έχουν τη δυνατότητα αξιοποίησης των παρακάτω υπηρεσιών:
Αιτήσεις ηλεκτρονικής ταυτοποίησης (e – tap) για:
1) Έκδοση άδειας εισόδου αλλοδαπών στην χώρα.
2) Διαγραφή από τα αρχεία ασφαλείας, λόγω αμετάκλητης δικαστικής απόφασης αθώωσης.
3) Εθελοντική προ-εγγραφή ηλεκτρονικής αναγνώρισης του πολίτη για συναλλαγές του με το δημόσιο.
4) Γνωστοποίηση καταχώρησης στο Σύστημα Πληροφοριών Schengen.
5) Βεβαίωση δακτυλοσκόπησης.
Αιτήσεις για θέματα Διοικητικού και Δικαστικού Χαρακτήρα:
6) Ασκήσεως επαγγέλματος αργυραμοιβού.
7) Ακήσεως επαγγέλματος κλειθροποιού.
8) Χορήγησης άδειας εργασίας προσωπικού ιδιωτικών εταιρειών σεκιούριτι.
9) Χορήγησης άδειας κατοχής κυνηγετικών όπλων.
10) Χορήγησης άδειας οπλοφορίας για προστασία.
11) Έκδοσης άδειας κυκλοφορίας μοτοποδηλάτου.
12) Χορήγησης αντιγράφου ηλεκτρονικού φακέλου αποστράτων.
13) Χορήγησης αντιγράφων εγγραφών Βιβλίου Αδικημάτων & Συμβάντων (ΒΑΣ).
Σε ότι αφορά στις αιτήσεις από φορείς για θέματα διοικητικού και δικαστικού χαρακτήρα, μέσω του νέου portal θα μπορούν να υποβάλλονται αιτήματα για ποινική κατάσταση πολιτών, για δουλειά στον δημόσιο ή τον ιδιωτικό φορέα, οπλοφορία ή άδεια εμπορίας εκρηκτικών, καθώς και για χορήγηση αντιγράφου ηλεκτρονικού φακέλου αποστράτων και άλλων πολιτών.
Τέλος, οι καταγγελίες – αιτήσεις που αφορούν στο ηλεκτρονικό έγκλημα (e – crime), είναι όλες οι περιπτώσεις με τις οποίες ασχολείται η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, όπως απάτες παντός είδους μέσω διαδικτύου, πορνογραφία ανηλίκων, εκδήλωση πρόθεσης αυτοκτονίας χρήστη του ίντερνετ, ηλεκτρονικό εμπόριο ναρκωτικών, δημοσιοποίηση προσωπικών δεδομένων και έκδοση αντιγράφου Βιβλίου Αδικημάτων & Συμβάντων (ΒΑΣ).

Άλλες Ειδήσεις